De naam van deze post is in het Gaelic ( Schotland ) en betekent het tevreden gevoel dat je hebt als je een taak hebt afgerond. Elke taal heeft specifieke woorden die zo typisch zijn voor het land en de cultuur en het is moeilijk een exacte vertaling te geven.

In de Ardennen leven meer wilde dieren dan in Vlaanderen. In LEMARTINET waar mijn man één dag per week vrijwilligerswerk doet, zijn altijd handen te kort om binnengebrachte slachtoffers (vooral van het verkeer) te verzorgen. Na een  (soms lange) opknapbeurt een wild dier terug de vrijheid geven is het doel van het opvangcenter. Enkele weken geleden was het  weer zover. Deze keer waren  de roofvogels aan de beurt. Het zijn telkens enige momenten,  zowel  voor de dieren als voor de verzorgers. Op de  foto zie je  René, één van de trouwste medewerkers die  liefkozend naar “zijn Oehoe” kijkt , enkele ogenblikken voordat hij hem terug zal laten vliegen na maanden van intense verzorging:

Daarna was het de beurt aan een buizerd die ik mocht loslaten, toch ook een flinke jongen met stevige klauwen! Je ziet dat ik een beetje opgewonden was…

Alles verliep naar wens en een twintigtal vogels kregen die dag terug hun vrijheid en dat gaf ons allen Suaimhneas!

Ik vind uilen niet gewoon maar heel speciaal en fascinerend.  Het is  fantastisch dat ik ze s’nachts hoor roepen in het bos… De uil is opmerkzaam,  goed in camouflage, proper, nuttig, moedig, behendig en  helpt zwakkere soortgenoten. Ik kon niet weerstaan om dit sjabloon van Ben Kwok te kleuren en te vullen met tangles: Flukes, Auraknot, Printemps, Baton, Tipple, Sandswirl, ‘N Zeppel, Copada, Clob, Shattuck, Diva Dance en Ginili.

 

Na deze bijzondere dag volgde een rustige avond en keken wij  toevallig naar het programma “iedereen beroemd”.  Twee mensen die elkaar voor het eerst zien, moeten samen een recept klaarmaken. Tijdens de kooksessie hebben  ze de gelegenheid om elkaar beter te leren kennen. Eens het eten klaar is,  kunnen ze alsnog beslissen: samen genieten van het etentje (yes) of toch naar de take-away (no). In dit geval werd het “yes” en vandaar de naam van deze nieuwe tangle die ik zag opduiken op de deur van het restaurant:

Slechts enkele details werden toegevoegd om 3 verschillende “borders” te maken. Als je deze “banden” naast mekaar plaatst, dan krijg je een mooie vuller zoals in het eerste voorbeeld. Spiegel je de banden dan krijg je weer een heel ander resultaat (vb2)

Inmiddels is ook mijn patroontje Zanda verschenen op de Musterquelle van Elatorium en hieronder zie je een mooie kompositie waarin Zanda een plaatsje kreeg op de dagelijkse challenge van Ela Rieger

 

Iets heel anders wat mij ook altijd aanspreekt is  glaskunst.  Als je een keer surft naar glaskunst dan zie je prachtige dingen waarin je ogenblikkelijk “strings” zal ontdekken om een zentangletekening mee op te bouwen.  Dat is precies wat ik gedaan heb n.a.v. dit voorbeeld met een combinatie van mijn nieuwe tangle Yes met  Wud, Ixorus, Molygon en Tink. (getekend op een grijze tile en afgewerkt met kleurpotloden)

En ook onderstaand werk vormde een inspiratie voor een nieuwe tile:

Op deze grijze tile werden heel veel tangles gebruikt: Barberpole, Raindotty’s, Limpets, Printemps,  Msst, Tipple, See-Weed, Field of Flowers, Cogwheel, Purdy, Keeko, Icantoo, NKD, Fescu en Pomcoco!

Zopas is Annette Plaga’s  mozaïek weer gestart. Je kan nog meedoen t/m 20 november. Hier zie je alvast mijn bijdrage:

En een samensmelting van 4 tiles geet deze leuke mozaïek:

Op .28 november worden de resultaten weer getoond op haar site en zie je hoe Annette er telkens in slaagt om alle bijdragen mooi te integreren in een uniek geheel!

 

Velen zien op tegen de herfst en de winter maar toch vind ik dit geen deprimerende periode, integendeel. Na zo’n lange droge zomer is er voor mij geen heerlijker parfum dan de geur van het bos na een flinke regenbui. Daarna lekker opgefrist  terug naar binnen, in de zetel met een kopje gemberthee waar je helemaal warm van wordt. Ook een dagje aan het strand uitwaaien heeft zijn charmes, weg zijn de drukte en de files, en in de kleine gezellige cafeetjes vindt je altijd nog een plaatsje vrij!. Zomerkleren zijn nu voor een hele poos opgeborgen maar de heerlijke lievelingstrui komt eindelijk terug tevoorschijn. Frisse salades maken plaats voor stoofpotjes en heerlijke soepen boordevol groenten. Breng wat extra planten in huis, het is mooi, rustgevend en zuivert de lucht om je heen. Een tijd voor bezinning en nieuwe plannen is aangebroken:

Voortdurend  duiken allerlei nieuwigheidjes op in de Zentanglewereld. Ik heb  genoten van deze “kitchen table tangles” die Rick en Maria enkele weken geleden rondstuurden en wilde zo een “dingsplatz” meteen uitproberen. In plaats van de binnenkant vol te tangelen heb ik er een sfeerbeeld in geplaatst dat past bij de tijd van het jaar. Misschien een ideetje voor een wenskaart!

 

Als je nog geen plannen hebt voor het volgend jaar, ontdek je hieronder heel wat redenen om  ons klein maar veelzijdig landje beter te leren kennen, klik op de afbeelding:

3 jaar geleden, in november ben ik deze blog begonnen, vandaar dat ik op mijn wenskaart 3 sterren (Auraknot) getekend heb. Deze ronde tile werd gemaakt op een gedeelte met een aquarelachtergrond (Tipple en Diva Dance) en een  zwart gedeelte.  Hierop herken je opnieuw Diva Dance maar ook Somnee en Cogwheel. Daarna werden gouden accenten aangebracht om een feestelijke sfeer te creëren en op het zwarte stuk werden gele en blauwe kleuren aangebracht met pastelpotloden.

Liever een beetje te vroeg dan te laat:

 

Na vijf jaren op de Azoren (Pico) en vijf jaren in de Ardennen hebben wij, nu we ouder worden,  gekozen om terug naar onze “roots te” gaan. Ons huisje in de Ardennen wordt verkocht en wij zullen in alle rust verhuizen naar Vlaanderen, waar zowel mijn man als ik onze jeugd hebben doorgebracht. December wordt een drukke maand … maar ergens in januari komt zeker  een nieuwe post!

 Ik kijk altijd uit naar de “12 days before Christmas challenge” van Rick en Maria,  telkens zo mooi…. Ik verwacht dit jaar niet anders!!!!

Ik wil hierbij alle trouwe volgers en bezoekers bedanken en eindig met een waardevolle quote van Paulo Coelho (De Alchemist):

Alleen als we erkennen wat onze hartenkreet is, zullen we rijkdom vinden die echte vreugde en geluk  brengen in ons leven.

Het allerbeste en veel “Suaimhneas”

 Ria

Deze laatste post van 2018 wil ik graag afsluiten met Nocturne, de Noorse inzending en winnaar van  het Eurosongfestival in 1995:

 

 

 Sinds ik de “tanglemicrobe” te pakken heb, zie ik ze steeds meer  verschijnen.  Vooral  op stoffen ontdek je soms echte ” juweeltjes.” Voor deze nieuwe tangle vond ik opnieuw inspiratie op een kleurig stukje textiel:

Het is een éénvoudig patroon waarop ik een paar kleine aanpassingen heb aangebracht.  Je krijgt  een  basisvorm waar je veel kanten mee op kan. Ik heb  er 3 variaties op gemaakt. Je kan dit patroon tekenen als achtergrond op gelijke of op verschillende hoogte (zoals op de foto van de stof) maar  je kan er ook een slinger of kader mee vormen, zowel in een vierkant als in een cirkel.

Hierboven zie je Vipera in combinatie met Stircles, Clob en Raindotty’s

Hieronder samen met Nipa, Palrevo en een variatie op Florz

Vipera werd genoemd naar Vipera Berbis  omdat ik vind dat deze tangle een beetje op een slang lijkt en de Vipera Berbis is de enige gifslang van België . Deze zomer  heb ik dit exemplaar van heel dichtbij gezien  op een zonnig plekje in onze woonkamer. Ja je leest het goed:  op amper één meter van mij, lag dit reptiel lekker te zonnen op een kussen naast mij in een hoekje waar gewoonlijk één van de trouwe viervoeters ligt!!!

Nog nooit ben ik zo snel  naar buiten gelopen en wilde niet terug naar binnen vooraleer de adder gevonden werd, die intussen natuurlijk  spoorloos verdwenen was. Rob en de buurman hebben heel het huis onderste boven gehaald.  Alle kasten  werden verschoven en uiteindelijk vonden ze een gat voor een elektrische kabel achter een accumulatiekachel.  Dat gat werd direct dichtgemaakt. De volgende dag hebben we bloem om de vloer gestrooid om te zien of er nog sporen van de slang zouden opduiken  maar gelukkig zagen we niets meer en hopelijk blijft dat zo…Als je dicht bij het bos woont, kan je soms onverwachts geconfronteerd worden  met andere bewoners..

De ene  is al leuker dan de andere:

Niet alleen eekhoorns houden van noten, ik ben er ook dol op. Ze zitten vol  eiwitten, vitamines en mineralen.  Met amandelmelk kan je bijvoorbeeld een bijzonder lekkere pudding maken:

Maar  terug naar de tangles… Heel graag geef ik toe dat ik regelmatig de juiste stappen vergeet.  Dat is niet erg, even op Google de naam van het patroon intikken en je kan zo weer verder. Bridgen is een heel  sierlijke tangle die me inspireerde  bij het maken van  Kettling. Zoals je kunt zien, is de start voor beide tangles dezelfde. Door het toevoegen van extra lijntjes, verschijnt er heel geleidelijk een volledig nieuw patroon,. Het is zoals een ketting; van het ene komt het andere en vandaar ook de naam. Ik heb er een gewoon een l tussen geplaatst. Hieronder staan de stappen voor de basisvorm, 3 variaties en een compositie van Kettling, Zander, Adalfa, Cogwheel en Nekton. Deze tangle kan eveneens gebruikt worden als slinger, kader, achtergrond en zelfs als string! Kettling kan je al terugvinden op het gekende adres: www.tanglepatterns.com

 

Heel leuk  was het om deze nieuwe tangle reeds te zien opduiken in de wekelijkse challenge van Adele:  I.A.S.T. 263.  In een mooie,golvende string werd voorgesteld  een compositie te maken van Kettling, Sails en AHH. Hieronder zie je mijn tile. Alle inzendingen worden aanstaande dinsdag getoond op Adele’s site.

 

 Sinds Ilac uit de “magical box” kwam, stuur ik af en toe ook een tile naar Square One.  Enkele weken  geleden verscheen Peeld, een interessante  tangle met vele mogelijkheden. Voor deze uitdaging had ik een hybride  gevormd van Peeld en Verve, Crescent Moon en Raindotty’s.

Veel tangles lenen zich tot het maken van hybrides en ik besloot om er nog ééntje te maken: een samensmelting van Warre (één van de nieuwste patronen van Helen Williams) en Antidots . In de bogen herken je Adalfa. 

En nog ééntje waarop je de tangle Lee-Bee  en Holey ziet maar ook een hybride van Lee-Bee en Remo die gevuld werd met Membranart en Keeko:

Tangelen is een mooie hobby: als je in topvorm bent is het een uitdaging  om moeilijkere tangles en technieken uit te proberen, als je een mindere dag hebt, kan het aangenaam en rustgevend zijn om éénvoudige en vertrouwde  tangles te gebruiken. Niets moet, alles mag en vooral de aangename momenten tijdens het tekenen zijn van belang!

“Less is more” klopt dikwijls en dat bewijst ook de Australische kunstenares Shana Wilson . Zij  werkt met simpele dingen die ze vindt in de natuur. Vooral haar fragiele mandala’s vind ik heel geslaagd en zijn een ode aan de natuur. Hieronder heb ik een paar foto’s geplaatst die ik gevonden heb in het  leuke tijdschrift Paradijsvogels (een gouden tip van Marianne Repriels). Misschien het proberen waard om zelfs eens op zoektocht te gaan in het bos en een klein kunstwerkje te maken van tangles en je gevonden spulletjes.

Of door een beetje kleur op dennenappeltjes en takjes aan te brengen, kan je  in een oogwenk ook een prachtige mandala toveren:

 

Heel graag toon ik in de laatste  tile van deze post  een stukje  “morphing” techniek die Eni Oken ons geleerd heeft.  Ik vind hier geen  geschikt Nederlands woord voor maar ” morfen” komt neer op het geleidelijk overgaan van de ene tangle in de andere en ik vind dat nu in deze periode goed passen. Wij zijn  hier op het noordelijk halfrond alweer in de herfst beland, een  geleidelijke overgang van de zomer naar de winter.

In dit werkje herken je naast de morfing-techniek ( van Sandswirl naar Emingle) ook Squill (één van de originele patronen) en Frontrast., één  van de recente patronen op tanglepatterns.com. en een mooi voorbeeld van de Japanse Notan techniek.

Ook in mijn persoonlijk leven ben ik al in de herfst aangekomen, maar zoals ik al eerder schreef, heeft  iedere periode zijn voor en nadelen en eigenlijk moet ik toegeven dat de herfst toch mijn favoriete seizoen is.  Als je ouder wordt, ontdek je eindelijk wat echt belangrijk is en  besef je dat het hoog tijd is geworden om overbodige ballast weg te smijten. Elke dag opnieuw een beetje genieten van de kleine alledaagse dingen die we zo vanzelfsprekend vinden, kan je daarbij helpen.

 Mooie moeder/zoon momenten tijdens de laatste zomerdagen in Oostende aan de Belgische kust.

 

 Hier zijn ze dan weer: mooi gekleurde pompoenen waar je zoveel lekkere dingen mee kunt maken:

recept: link

 

En een gezellige sfeer in huis hoeft echt niet duur te zijn:

Deze keer neem ik afscheid van de zomer en van jullie met dit prachtig (beetje melancholisch) nummer Scarbourough Fair, gezongen door Hayley Westenra (Celtic woman).

 

Hartelijke groeten en tot een volgende post,

Ria

Heel lang geleden heb ik een  Koru  gekocht. die ik nog steeds regelmatig draag, vooral s’zomers.  Koru is de Maori naam voor het opgerolde varenblad dat zich elk jaar opnieuw ontrolt. Het staat symbool voor de positieve verandering van nieuw leven, puurheid en kracht.  Artisanale spulletjes met een betekenis hebben mij altijd aangetrokken.  De vorm van een Koru vind ik supermooi, net als de betekenis ervan:

Hieronder zie je  zo’n typische Maori Koru, gemaakt uit  groene jade:

En ook hun houtsnijwerk in vloeiende lijnen vind ik prachtig:

Onderstaande tile is gebaseerd op de Maorikunst: Printemps, Icantoo, Crescent Moon, Meer, Tamisolo, Snail en Mazorito. De tile werd getekend met een zwarte pen en afgewerkt met groene/gele kleurpotlooden:

Maar de Maori’s zijn  vooral  bekend voor hun specifieke tattoo’s waarin ik inspiratie vond om Mazorito te maken. Dit patroontje kan je reeds terugvinden op www.tanglepatterns.com  maar heel graag toon ik hier nog een keer de stappen.  In het onderstaande filmpje geeft Melinda Barlow ook een heel leuke demonstratie hoe je deze tangle kunt tekenen:

 

 

 

Dit is geen moeilijk patroon maar vergt wel enige concentratie. Het is belangrijk om in stap 1  de bolletjes op dezelfde hoogte en met dezelfde tussenruimten te tekenen. Het  puntje in het midden maakt het vormen van de tangle gemakkelijker. Voor de vierde stap draai ik mijn tile, zo kan je mooier een “aura” tekenen.  Teken je meerdere aura’s dan worden deze, zoals Melinda zegt,  “echo’s” genoemd. Deze nieuwe tangle heb ik Mazorito genoemd (Maori, Zentangle en Tatto) . De Zentanglemethode verbindt ons allemaal en  het is misschien juist daarom dat deze tekenkunst zo populair is geworden. Invloeden uit alle culturen en alle uithoeken van de wereld komen aan bod en dat vind ik enig!!!

Zoveel al eerder geschreven, probeer ik regelmatig  deel te nemen aan “challenges” . Natuurlijk was ik erg opgetogen toen ik de  256 ste “challenge” zag verschijnen bij Adele : een éénvoudige cirkelvorm die gevuld kon worden met Hexa, Horti en Mazorito. Ik vond de ingezonden tiles heel mooi  en bijzonder. Langs deze weg wil ik graag iedereen  die een inzending stuurde, bedanken  maar vooral Adele  die zoveel werk steekt in de wekelijkse challenges en de prachtige presentatie’s van ieder’s werk!!!

Dit is mijn tile, wil je graag de andere resultaten zien, neem  dan eens een kijkje op Adele’s site :

De zomer was abnormaal droog en warm in België. In de toekomst zullen we, ook in de meer gematigde gebieden, geconfronteerd worden met langere periodes van extreme hitte afgewisseld met hevige regens…De afgelopen maanden bleef ik meestal overdag binnen waar het koeler was. Ramen en deuren gingen pas open in de avonduren…

In de namiddag  zat ik weer (te) veel achter mijn computer. Tijdens het surfen botste ik op een speciale naam Hundertwasser  Nieuwsgierig goochelde ik deze naam… en vervolgens  “afbeeldingen”. Er verschenen  fascinerende  foto’s van gekleurde gebouwen, gemaakt  naar ontwerpen van deze man. Ik voelde metéén een klik. Dankzij de computer gaat de hele wereld voor je open. Ik had nog nooit van Hundertwasser gehoord maar dat veranderde in één seconde, dat is toch geweldig, niet dan?

 

Hieronder heb ik een leuk filmpje gezet voor al diegenen die graag met aquarelverf experimenteren, niet moeilijk, kleurig en prettig om te doen,  gebaseerd op de Hundertwasser techniek:

En hier is mijn eerste  poging  om de Hundertwassertechniek te combineren met éénvoudig tanglewerk: Hexa, Flukes, Nipa, N’Zeppel, Hollibaugh, Printemps en Fassett

 

En nog een tweede voorbeeld met: Crescent Moon, Arullo, Cruffle, Hybrid, Petal Panes, Fescu, Afterglo, Flukes, Printemps, Sandswirl, Papermint, Msst, Purdy, Jetties, Beadlines en Shattuck:

De lijntjes moeten helemaal niet recht zijn.  Kleuren mogen door mekaar lopen . Daarna kan je  de vakjes  vullen met je favoriete tangles. Tenslotte kan je het geheel afwerken met hier en daar een extra lijntje…

Na een lange hete zomer  duiken de eerste tekenen van een nieuw seizoen op. De temperaturen zijn nog  heel aangenaam maar s’morgens en s’avonds  volstaat een t-shirt niet meer. De geuren van de herfst hangen in de lucht…  Het bos lonkt om terug langere wandelingen te maken en als je goed oplet, ontdek je daar zoveel unieke organische tanglewerkjes:

Elke mens, elk dier, elke plant, zelfs ieder stukje natuur kan een potentiële leraar zijn voor ons:

 

Deze tile  werd getekend voor Adele’s 257 ste “challenge”. Ik heb de gevraagde tangle Twilight gecombineerd met Crescent Moon en gele, oranje en groene  kleurpotloden zorgen voor een herfstachtige sfeer:

Voor het muziekfragment heb ik deze keer gekozen voor het Duitstalige “Federkleid” van  Faun. De leden van de groep zien er misschien apart uit maar ik hou erg van hun speciale vrolijke muziek:

Graag wil ik deze post afsluiten met een mooie Boeddistische quote: 

Dankbaarheid mag niet ons motief zijn, maar geeft de moed verder te gaan.

Tot de volgende…

Ria

 

 

Vrije vertaling: niets is heilzamer dan een wandeling over het strand.

Dagelijks worden wij overspoeld met negatieve berichten en afschuwelijke foto’s maar er zijn gelukkig ook altijd lichtpuntjes … Misschien zal dit beeld ooit tot het verleden behoren als we samen meer  inspanningen doen.  Een mooi voorbeeld is de Ocean Cleaner  een uitvinding van een 22 jarige Nederlandse milieuactivist.

Ook de Australische  Pete Ceglinski en Sergio Ruiz Holpern proberen met hun Seabin een bijdrage te leveren om de oceanen properder te maken. Hun toestel kan overal ter wereld in havens worden aangebracht.  Eén “emmertje” kan zorgen dat er per jaar  500 kg minder plastic afval in het water komt.  Petje af voor deze mensen die in dit project  hun laatste spaarcenten staken en  ja, het werkt echt! Het zijn geen wondermiddelen maar het is een mooi begin en alle beetjes helpen…ook wij kunnen ons steentje bijdragen, gewoon al door te kiezen voor duurzamere producten en plastic en wegwerpartikelen zoveel mogelijk vermijden.

Als ik terugkijk naar mijn jeugd, dan zie ik nergens computers, GSM’s  of Ipads. Het Internet en Facebook bestonden niet…Het eerste beeld op TV (zwart/wit) dat ik mij herinner was een tekenfilm van Mickey Mouse.  Er werd naar de radio geluisterd en later draaiden we plaatjes op een “pick-up”. Het was een ander tijdperk,  het lijkt wel of ik uit de prehistorie kom. Nu leven we meer en meer in een gedigitaliseerde wereld. Ik ben dankbaar dat mijn man en zonen mij hebben kunnen overtuigen om “mee te gaan met de tijd”…ik die eigenlijk een hekel heb aan computers, kan ook niet meer zonder!

Zoals ik al eerder schreef, ben ik geen fan van facebook of andere sociale media maar af en toe nam ik toch een kijkje op Square One. Zoals velen onder jullie weten, wordt hier elke week een tangle gekozen uit de “magical box.” Het was een aangename verrassing om op vrijdag de dertiende, te ontdekken dat Ilac “in the picture” gezet werd. Mooie, unieke  inzendingen vanuit alle hoeken ter wereld verschenen op het scherm en dat maakte me heel blij. Hieronder zie je de voorstelling van Ilac op Square one met een originele tekening van Margaret Bremner:

 

Een heel mooie inzending van mijn “buurmeisje” Anoeska Waardenburg uit Nederland:

Graag wilde ik de tanglers die een inzending stuurden, persoonlijk bedanken, vandaar dat ik nu toch een account aangemaakt heb.  Op Square One worden alleen tiles  in zwart/wit getoond en dat is sowieso voor mij  een extra uitdaging.Hieronder zie je mijn eerste bijdrage. Voor deze blogpost heb ik toch  een  tikkeltje groen en blauw toegevoegd. Ik kon het weer niet laten.  Het is een combinatie van Mashed, Printemps, Wud, Ilac, N’Zeppel, Stircles en Clob. Mashed heb ik al eerder gebruikt om een tekening te omkaderen. Ik vind deze tangle heel bijzonder  als je de buitenranden zwart kleurt. Ook zwarte stroken geven een apart resultaat en verdelen je  tekening in verschillende stukken:

Natuurlijk vind je nog meer challenges op Facebook. Op Elatorium kan je zelfs elke dag een tile insturen met  tangles die Ela voorstelt in een mooi voorbeeld. Hieronder zie je zo’n tile van Ela Rieger:

Ook op Today’s tangles worden  challenges gegeven en iedereen kan meedoen.  Joey Van Oort en Laura Harms (I am the Diva) hebben hun activiteiten (hopelijk tijdelijk) stop gezet en eigenlijk mis ik deze challenges. Gelukkig geeft Adele nog elke week een leuke opdracht op haar site (link) Voor inzendingen naar  Elatorium, Today’s tangles and Square one moet je echter wel een account aanmaken.

Linda Former (www.tanglepatterns.com) publiceert  om de twee weken op vrijdag een “refresher”, ideaal om combinaties te maken met tangles waaraan je misschien niet direct meer zou denken. Een leuke oefening om je Zentangle kennis te onderhouden.

Helaas moet ik toegeven, dat  ik nog meer voor het scherm zit sinds ik een account heb gemaakt bij Facebook.  Het is onmogelijk voor om mee te doen aan alle uitdagingen hoewel ik dat graag zou doen maar het is gewoon teveel. Ik moet bewegen en voldoende rusten om rug en nekklachten te vermijden…en dat komt op de eerste plaats!

In deze periode van het jaar wordt veel gereisd,  maar zoals we weten,  tiles kunnen dat ook. Graag toon ik hieronder een uitwisseling met Joyce B uit Alabama.  Ik weet niet hoe het komt, maar mijn eigen tangles gebruik ik zelden. Daarom was ik erg opgetogen toen ik zag dat Joyce een tile begonnen was met Rick’s Paradox, Zinger, Fescu en mijn Horti. Ik heb de tekening afgewerkt met Fassett, Mashed en Chechain.

Op een tweede tile (ATC) begon Joyce opnieuw met één van mijn tangles: Ilac en Plum lei.  Ik besloot het kaartje op een grotere zwarte kaart te plakken en ging verder met Ilac op de zwarte achtergrond.  Op de ATC  tekende ik nog enkele  keren het schattige patroontje Plum lei in verschillende kleuren voor een achtergrond van B-Horn (in potlood). Daarna tekende ik op de zwarte kaart een heel éénvoudige kader zodat het een soort venstertje lijkt waar Plum lei achter zit en  Ilac voorhangt.

 

 

Hieronder heb ik de tankleurige Zandala geplaatst  waarop ik met Nouvart begonnen was en die Joyce met frisse kleuren afgewerkt heeft:

 Vervolgens stuurde ik nog een witte tile waarop ik begon met Wud en die Joyce heel leuk met passende tangles afgewerkt heeft:

Voor mij is iedere tile die met liefde en zorg gemaakt wordt waardevol. Het mag nooit een competitie worden, dat geeft stress en dat is niet de bedoeling, integendeel. Nogmaals hartelijk dank Joyce voor de fijne samenwerking en voor de prachtige Haiku die je gemaakt hebt n.a.v. een foto over nachtelijke wolken in mijn vorige blogpost:

Silver clouds of light,

Shining thru night’s darkest sky,

Sharing hopes of more.

Deze Haiku klinkt het best in het Engels, vandaar dat ik de zinnen niet vertaald heb.

Inmiddels is Zentangle tekenen  een echte hype geworden.  Elke dag zie ik overal tangles opduiken. Het is fijn te weten dat “oude” cursisten blijven tekenen. Ingrid Reynders geeft Italiaanse les in het Doppahuis in Hasselt waar ik Zentangle lessen gegeven heb. Zij stuurde mij een foto van een zelfgemaakte Granola in een leuk potje met een heel bijzonder labeltje. Het is een goed idee om die te maken. Later, met de feestdagen zullen ze zeker van pas komen. Zij geven een persoonlijke toets aan je geschenkjes en dat zal  zeker geapprecieerd worden. Heel tof gedaan Ingrid en bovendien een heel originele attentie voor je vrienden!

In België hebben wij dikwijls regenachtige zomers. Velen trekken daarom naar het zuiden tijdens de jaarlijkse vakantie. Dit jaar  beleven wij echter één van de droogste en warmste zomers ooit..met regelmatig  temperaturen boven 30° C.  Al weken hangen  truien, vesten en regenjassen in de kast en worden er uitsluitend  zomerse bloesjes en shorts gedragen…Overdag blijft alles dicht om de warmte buiten te houden maar de avonden zijn heerlijk…

Voldoende drinken is  heel belangrijk en wat smaakt er beter dan een  zelfgemaakte ice-tea op basis van vruchten of kruideninfusies. Mijn favoriet is groene thee met veel verse munt uit de tuin, ijs, citoensap en een druppeltje esdoornsap!

thee is altijd een goed idee

Ik hou van frisse kleuren en de Afrikaanse stoffen zijn meestal heel mooi. Voor de derde keer vond ik  er inspiratie om een nieuwe tangle te maken:

Het originele patroon werd veréénvoudigd en doet mij aan schelpjes denken.  Die schelpjes doen  dan weer aan de zee denken waar wij vroeger iedere zomer een paar weken verbleven. Uren kon ik op het strand naar leuke exemplaren zoeken, het verveelde nooit. Als de zon scheen, smeerde ons ” moeke” ons in met een dikke witte crème uit zo’n blauwe pot van Nivea. Nu na meer dan 50 jaar kan je die je nog steeds in de winkels vinden. Ni werd weggelaten en mijn nieuw patroontje Vea kan je inmiddels ook terugvinden op www.tanglepatterns.com

 

Ook in de populaire spiraalvorm (zoals bijvb.op het netwerk R-H3) kan je een leuke compositie maken met Vea. Hier zie je een combinatie met Spoolies, Tamisolo, Antidots , Bubbles en Sweet 101. De tekening werd gemaakt op gerecycleerd inpakpapier en afgewerkt met gewone kleurpotloden. Ik vind dat kleuren altijd bijzonder mooi overkomen op tankleurige achtergronden:

Na een tijdje tekenen vindt iedereen zijn eigen stijl. Voor de ene blijft dat uitsluitend zwart/wit, voor de andere wordt het experimenteren met kleuren en contrasten.  Sommigen houden van architecturale patronen, anderen verkiezen dan weer meer organische tangles of een combinatie van beiden:

de sierlijke gestyleerde vorm  uit de agenda van Lori Byerly:

een prachtige zendala in de voor mij zo kenmerkende stijl  van Anita Westin:

een  mooie compositie van Margarete Gilge:

en een originele C-View van Christine Courtois:

 

Hartelijk dank  Lori, Anita, Margarete, en Christine voor deze unieke tekeningen waarin jullie mijn patroontjes zo mooi gebruikt hebben!!!

Elke week volg ik watertherapie en daar zie ik steeds dezelfde mensen.Naast werken aan de conditie  kan ik elke week “mijn Frans” wat bijschaven. Mijn moedertaal is Nederlands maar hier in het zuiden van België is Frans de voertaal. Heel dikwijls maak ik een praatje met de vriendelijke Kristina  Zij is een grote fan van country muziek. Ik heb haar beloofd om een keer af te sluiten met een countrynummer en koos daarom voor Country roads van John Denver,  mooi gebracht door Nek Fernández en Kevin Staudt:

 Niets is mooier dan de wonderen der natuur…daar kan geen enkel kunstwerk tegenop!!! Het is onze verantwoordelijkheid om dat zo te houden voor volgende generaties (wilde bloemenpracht in Umbrie- Italië)

wat je beroert, toont je de volgende stap

Ciao

 

De ideale  start van de dag begint met een evenwichtig ontbijt. Ik begrijp dat niet iedereen daar altijd veel tijd in kan steken en daarom open ik deze blogpost graag met een gezond, goedkoop en toch lekker  receptje dat klaar is in een oogwenk en je voldoende energie geeft.

Meng 30 gr havermoutvlokken, een eitje en drie eetlepels yoghurt ( met of zonder  zoetstof) in een klein vuurvast potje (met een konische vorm) en zet 3 minuten in de microgolf. Ook Sojayoghurt is is goed. Daarna kan je de “pudding” heel gemakkelijk op een klein bordje storten en versieren met  gedroogd/ vers zomerfruit dat nu overvloedig aanwezig is. (ook een kant en klare “coulis” is hier heel lekker op)

In de nacht van 18 op 19 juni werden er in de noordelijke landen lichtende nachtwolken gezien. Dit speciaal fenomeen kan je maar enkele keren per jaar waarnemen, meestal rond 21 juni. Ze zitten op een hoogte van 75-80 km (veel hoger dan de gewone wolken die rond de 20 km blijven hangen). Normaal gesproken, kan je die wolken niet zien maar in deze tijd van het jaar komt de zon amper aan de horizon terwijl het elders  overal donker blijft. Het is misschien niet zo spectaculair als het noorderlicht maar ik vond het toch de moeite waard om een foto te plaatsen die genomen werd boven de stad Groningen in Noord Nederland.

Of het nu winter of zomer is, tangelen doe ik altijd graag. De originele Zentangle methode van Rick Roberts en Maria Thomas  is intussen heel populair geworden over heel de wereld. Overal vind je enthousiaste tanglers die, net als ik, hierdoor ontspannende momenten vinden in onze hectische wereld.

Hieronder zie je  Dilip Platel en zijn vrouw (beiden CZT in India), tussen een groep glunderende leerlingen die trots hun afgewerkte tiles tonen!

Zelfs in sommige ziekenhuizen wordt de Zentangle methode aangeleerd. Door te tangelen worden de gedachten van patiënten gestuurd naar het werk waar ze op dat moment mee bezig zijn en dat maakt hun verblijf toch een beetje aangenamer.

Een dikkere pen en een iets grotere tile maakt het tangelen voor kinderen en ouderen aantrekkelijker en biedt ook hen veel voordelen.

Helaas, zoals in alle sectoren verschijnen er in de Zentangle wereld ook  “copycats”. Dingen stelen van anderen om er zelf beter van te worden, is van alle tijden en gebeurt overal. Sommige mensen hebben daar geen  enkele moeite mee. Voor mij is het echter moeilijk om een fan te worden van een copycat! De discussie hieromtrent leidde tot spanningen en afstand tussen voor en tegenstanders en dat betreur ik ten zeerste.

Geloof wat je hart vertelt, niet want de anderen zeggen.

De technologie, het internet en de sociale media brengen ons veel voordelen. Zoveel informatie ligt binnen handbereik en dat is natuurlijk mooi meegenomen. Toch is er ook een negatief kantje aan die vooruitgang: we worden steeds narcistischer. Gewoon is niet meer goed genoeg. We laten  alleen onze beste kant zien op de sociale media.  Alles moet geweldig zijn, steeds beter, we willen steeds meer en liefst zo snel mogelijk anders wordt het saai.. Dat plaatje klopt niet met de realiteit en levert uiteindelijk  frustratie en leegte op. Ik geef eerlijk toe dat  ik soms mindere dagen heb, dagen dat ik geen inspiratie heb, dat ik me niet goed voel…maar ik weet heel zeker dat iedereen wel eens een baaldag heeft, dat is heel normaal en hoort bij het leven. Het is goed om eerlijk te blijven tegenover jezelf en dat te aanvaarden. Morgen kan het weer beter gaan…

Door te tekenen word ik rustig en is er geen tijd om te piekeren. Ik tekende graag als kind en dank zij de Zentangle methode heb ik mijn oude liefde terug gevonden. Zoals ik in mijn vorige post schreef, zie ik overal tangles opduiken. Tijdens het surfen botste ik alweer op een mooi motief, afgebeeld op een hoofdkussen:

Ik  bracht wat veranderingen aan en  hieronder zie je  de stappen om dit patroontje te maken dat de naam Zanda heeft gekregen. Ik werk graag op Zendalatiles. Ik nam gewoon het eerste stukje van dat woord en verving de e door een a.

 

 

Zanda is heel geschikt om mandala’s mee te vormen. Op beide tiles zie je zowel in de binnenste als buitenste ring  variaties op dit nieuw patroon.

 

 

Op de witte zendalatile zie je naast Zanda ook een variatie op Copada, Hibred en Tipple. Hier werden de ruitjes van Zanda gevuld met het fragment D1 en voor de vulling tussen 2 ringen koos ik voor Perfs. In de grootte van de ruitjes kan je natuurlijk ook variaties brengen.

Op de tankleurige tile heb ik als extra tangles gekozen voor  Printemps en Olspin, de ruitjes van Zanda werden gevuld met het fragment Q5  en ook hier werden Perfs gebruikt voor de opvulling tussen Zanda in het centrum en Olspin.

Op beide Zendala’s werd getekend met zwarte pennen,witte gelpennen en gewone kleurpotloden.

Maar dit patroontje kan je ook gebruiken als achtergrond of in een rooster. In een rooster kan je dezelfde rijtjes vormen of je kan telkens verspringen zoals ik hier gedaan heb. Naast Zanda  werden volgende tangles getekend: Dewd, Printemps, Fescu, Purdy, Keenees en Baton. Ik nam een lichtbruine achtergrond en kleurde met gewone kleurpotloden en een witte gelpen.

Af en toe heb ik nog contact met vroegere cursisten. Zo stuurde Marianne Repriels mij een heel tof filmpje dat ze op het Internet gevonden had. Je kan in onderstaande video ontdekken hoe je m.b.v. een draadje en wat verf een mooie afbeelding op je blad kan toveren. Het is heel éénvoudig:

Marianne stuurde mij een heel geslaagd resultaat:

Hier kon ik  niet aan weerstaan en heb deze techniek een paar keren uitgeprobeerd, met verschillende draaddiktes en verschillende soorten verf, een heel plezante ervaring, klaar in een oogwenk:

 

2 andere voorbeelden, aangevuld met tangles, CO2 op de tekening met verschillende tinten acrylverf en een variatie op Suzanne’s Fluhr’s  Aloha op de tekening met zwarte Ecolineverf, aangevuld met groene kleurpotloden.

 

 

Inmiddels is via de nieuwsbrief van Zentangle.com de inhoud van project pack 3  vrijgegeven en het is zeker de moeite om m.b.v.2 potloden linten te tekenen die je dan zelf kunt verder afwerken met tangles en kleuren naar keuze. Het is een gemakkelijke methode om mooie linten te bekomen. Zelf heb ik gekozen om “mijn” lint te vullen met Surfs up.

Gebruikte tangles zijn: Sandswirl, Fassett, een variatie op Hollibaugh op de linker tile fragmenten C11, F5, D4, K14, Hibred op de rechter tile en Courant afgewisseld met zwarte vlakken op de achtergrond. De tekening werd afgewerkt met gewone kleurpotloden en een wit krijtpotlood.

Deze keer wil ik graag afsluiten met een mooie quote van Rick en Maria:

Many people think there is power in the Zentangle Method. We believe the Zentangle method allows you to discover the power that was in you all along.

Vele mensen denken dat er kracht zit in de Zentangle Methode. Wij denken dat de Zentangle methode jou de kracht geeft die al zo lang in jezelf zat.

Afgelopen winter heb ik de serie  Narcos gevolgd op Netflix. Er wordt geweldig acteerwerk geleverd in deze spannende  serie die gebaseerd is op het leven van  Pablo Escobar. Enerzijds was hij een echte familieman die veel geld uitgaf aan goede doelen in zijn geboortestad Medellin maar anderzijds was hij een meedogenloze drugsbaron die niet vies was van corruptie en moord.

Ik was metéén verkocht voor de prachtige soundtrack Tuyo van Rodrigo Amarante

Ik wens iedereen veel mooie, ontspannende momenten toe tijdens de zomer, hou het hoofd koel, vergeet de dieren niet en tot een volgende keer!

 

Zoals beloofd, eerst een beetje meer over de unieke treintrajecten in Zwitserland. Al heel lang wilde ik dat een keer meemaken maar het werd steeds uitgesteld… En toen was het eindelijk zover…

De Berninaexpress  is geklasseerd door de Unesco als werelderfgoed en toont je op een heel comfortabele manier de mooiste landschappen van Zwitserland. Ik begon aan deze belevenis in het kleine authentieke dorpje Bergün ( Graubünden).

Aaaaah! Oooooh!

Een glimlach, een knipoog, een gesprekje… als je ervoor open staat, kun je, als je alleen op reis bent, veel mensen ontmoeten en leuke dingen beleven.  Iedereen aan boord genoot van die fantastische treinrit die ons via spectaculaire uitzichten naar het Italiaanse Tirano  bracht. Na een pauze van een paar uren reden we terug richting Zwitserland. Door de lange, strenge winter lag er nog veel sneeuw op de toppen maar de alpenweiden stonden al volop in bloei onder een stralende lentezon.

Tijdens mijn verblijf, zowel in Graubünden als in Wallis, ontdekte ik veel bekende “tangles” op de gevels van de huizen. Met wat opzoekwerk kan je ze zeker  benoemen:

 

 

Na een paar rustige dagen in dat  piepkleine dorpje vertrok ik met de Glacierexpress  naar Zermatt. Ook dit traject biedt adembenemende  zichten en verliep in een aangename sfeer. Deze kalmere periode ligt tussen de veel drukkere winter en zomerseizoenen en de prijzen zijn dan gunstiger. De treinen zijn nog  niet  volledig bezet, er is veel ruimte om te bewegen en ik vind het fijn om een babbeltje te maken  met  medereizigers die uit alle delen van de wereld komen.

 

 

Als je dan toch in Zermatt bent, is het absoluut een must om een rit te boeken op de steilste trein ter wereld die je naar Gornergrat brengt, gelegen op 3089 meter hoogte.  Als beloning krijg je een fantastisch uitzicht  op de Matterhorn en het omliggende massief. Dit was het absolute hoogtepunt en het doel van de reis.

Op de onderstaande foto zit de top van de Matterhorn net even verstopt achter de wolken maar dat was van korte duur, ik heb geluk gehad. Deze specifieke berg herken ik uit duizenden en ik ben blij en dankbaar dat ik hem nu eindelijk echt gezien heb. Hij overtrof al mijn verwachtingen!!!

Het was mogelijk om vanuit Luik in één trek naar Bergün te reizen maar dit leek voor mij te zwaar (wegens het lange zitten). Daarom koos ik zowel op de heen als terugreis voor een extra overnachting in Freiburg , de hoofdstad van het “zwarte woud” met een heel aantrekkelijke “Altstadt” en zeker ook een bezoek waard.

10 minuten voor de terugreis zou aangevat worden,  kwam er onverwachts een hindernis  op de rails in de omgeving van Freiburg waardoor alle treinen vertraging opliepen. Direct verschenen lange rijen nerveuze mensen aan de informatiebalies. De sporen en de verbindingen veranderden voortdurend.  Het was  goed opletten om op tijd op de juiste trein en het juiste spoor te zitten. Je voelde overal de spanning stijgen.  Ik hou sowieso niet van drukke plaatsen…en de temperaturen liepen die dag letterlijk heel hoog op.  Terug veilig thuiskomen gaf dan ook een aangenaam tevreden gevoel. Na een uitgebreid verhaal en een lange nachtrust begon ik de volgende dag vol nieuwe energie aan het vertrouwde leven van elke dag,  waarin tekenen een belangrijke rol  speelt…

Mijn eerste werk was een bijdrage  voor Annette’s 13 de mosaïcproject. Bij het samenvoegen van enkele tiles  ontdekte ik een leuke verrassing: onverwachts   ontstond spontaan één van mijn eigen patroontjes Tupi. Hieronder een exemplaar dat Annette mij stuurde. Bekijk je graag meerdere resultaten met al de deelnemers, klik even op deze link:

Later volgden alweer inzendingen voor Joey, Adele en Laura. Zoals ik al eerder schreef,  volg ik regelmatig deze  “challenges”. Door mee te doen leer je voortdurend nieuwe patronen kennen,  nieuwe combinaties en  composities maken, … Je techniek m.b.t.het verbinden van tangles,  schaduwen en kleuren  verbetert. Onderstaande tekeningen werden beiden getekend met behulp van hetzelfde sjabloon. De eerste tekening werd gemaakt in de periode toen ik pas begonnen was. De tweede tile is heel recent gemaakt.  Zou ik deze opdracht volgend jaar nog een keer doen, dan zou mijn tekening er weer helemaal anders uitzien. Dat vind ik leuk, je blijft niet stilstaan, er is altijd beweging.

 

 

Heb je soms  moeite met de keuze van je  tangles, surf dan eens een keer naar www.tanglepatterns.com of  Elatorium.  Deze sites hebben  geweldige databanken en bieden ook verschillende challenges aan die iedereen kan meedoen. Ook op Facebook kan je uitdagingen vinden maar je moet keuzes maken, alles volgen is onmogelijk.  Kies gewoon welke uitdaging je leuk vindt en ga er dan voor, al is het maar gewoon voor jezelf. M.b.t. de  kleuren blader ik af en toe door een tijdschrift en/of neem ik een kijkje op het Internet naar nieuwe kledingcollecties. Heel zeker vind je daar inspiratie om een mooi kleurenpalet samen te stellen.

Hieronder heb ik een bijdrage  van Margarete Gilge geplaatst die zij maakte voor één van Ela’s dagelijkse challenges. Het is een leuke compositie met  mooie variaties op Ilac, Egyp en Bunny Border, gemaakt op een prachtige pastelkleurige aquarelachtergrond.

Af en toe  kijk ik ook graag naar Zentangletekeningen op Pinterest  en mijn oog viel al verschillende keren op dit unieke  werk van een (voor mij) onbekende kunstenaar. Het doet me heel erg denken aan één van mijn eigen patronen waarop een variatie gemaakt is. Ik verklap niet welke, wat denken jullie?

Steeds meer mensen houden van tangelen en dagelijks zie je nieuwe patronen opduiken.  Ik geef graag toe dat ik ook regelmatig “op jacht” ga.  In de Art Nouveau en Art Deco heb ik vroeger al inspiratie gevonden voor het samenstellen van patronen.   Ook nu heb ik een  nieuwe tangle gevormd, gebaseerd  op onderstaande foto.

De hexagonvorm sprak mij direct aan als vertrekpunt, vandaar de naam  en na wat tekenwerk kwam ik op het volgende motief. Het is helemaal anders geworden  dan op de oorspronkelijke afbeelding. Heel belangrijk is om de kleine hexagons zo gelijk mogelijk  op dezelfde hoogte te tekenen. Daarna kan je ze gemakkelijk verbinden en wordt het heel éénvoudig om de (dubbele) ruitjes te vormen die je (eventeel) nog kunt opvullen. Onderaan zie je 3 variaties. Een andere optie is om Hexa doorzichtig te laten en er een andere tangle achter te tekenen. Op die manier creëer je meer diepte en dat is wat ik gedaan heb in een compositie van Hexa, Safflower, Dewd, Msst en Nik.

Hexa kan ook getekend wordt als een soort kader die je dan ook weer met verschillende tangles en/of fragmenten kunt vullen. Net als op bovenstaande Zendalatile werd er getekend op grijs papier met een zwarte pen en afgewerkt met een vleugje kleur(potloden) en het onafscheidelijke wit (gelpen en krijtpotlood). In mijn tegeltje gebruikte ik volgende patronen: Cheers, Olin, 2C Ribbon en het nieuwe patroontje LZ van Anita Westin :

En nog eentje om te eindigen. Een combinatie van Hexa, Tripple Tipple, Adalfa, Ditto, Blooming Butter, Msst, Golven en CO2.

Openstaan voor andere culturen kan soms heel verrijkend zijn. Sommige mensen hebben meer talent dan anderen om  gelukkig te zijn.  Tevreden mensen zijn oprecht, niet jaloers en willen anderen niet kwetsen of domineren. Ze zijn liever zichzelf en onvolmaakt dan op een ander te willen lijken. Ik bewonder die eigenschappen.

Geniet mee van de muziek, de kleurenpracht (met zelfs hier en daar zelfs een tangletje), het meeslepende ritme  en de opgewekte sfeer op deze vrolijke  videoclip van Sona Jobarteh uit Gambia:

Ik wens iedereen fijne zomerdagen toe,  het talent om je zorgen af en toe “los” te kunnen laten en op te gaan in het moment!

 

 

 

Op dit ogenblik toont de lente ons haar mooiste kant. “De winterslaap” en “de voorjaarsmoeheid” zijn  voorbij. Meer licht en frisse kleuren geven nieuwe energie en overal zie je jong leven tevoorschijn komen…

Die frisse “look” kun je ook in je tiles verwerken. Onderstaand werkje is tot stand gekomen door Wud, Peek-a-boo Daisy, N’Zeppel en Copada.

Hieronder heb ik nog een keer een foto geplaatst van de kleurige Afrikaanse stof waarop één van mijn “oudere” patroontjes gebaseerd is. Zimba  is eigenlijk gewoon  een sterk veréénvoudigde weergave van dit motief:

Voor het onderstaande voorbeeld heb nog een keer het boek van RIck en Maria (de Praktijk) geraadpleegd, hoofdstuk 7 “reticula and fragments“. In  de Engelstalige versie wordt reticula vertaald als netwerkIk koos voor netwerk R-H2, ook bekend  onder de naam Zenbuttom. Ik tekende met zwarte en bruine pennen en koos als vulling de fragmenten F16, B15, H1, D23 en mijn eigen Zimba. Graag had ik nog wat meer kleur toegevoegd maar de mooie witte schijn die je verkrijgt door het  krijtpotlood komt beter uit op inkt dan op kleurpotloden. In hoofdstuk 7 vind je verschillende mogelijkheden over deze leuke manier van Zentangletekenen waarvan ik er vroeger al enkele andere getoond heb . Ontelbare variaties kunnen gemaakt worden met deze netwerken en fragmenten. Ook verschillende tangles, waaronder Zimba, kunnen gebruikt worden als fragment:

Puur uit nieuwsgierigheid, heb ik opnieuw  een keer gesurfd naar “Afrikaanse stoffen”… en na wat zoekwerk zag ik opnieuw een kleurige  stof die me metéén aansprak:

Het patroon is afgeleid van het welbekende Schotse Paisleymotief . Er bestaan al enkele tangles waarin je dit patroon herkent,  denk bijvoorbeeld  aan Flux, Cruffle, Paisley-Boa… Toch is dit patroontje net een tikkeltje anders. De twee tegenovergestelde deeltjes (paisley’s) “zweven” in mijn patroon los van elkaar en de lang gerekte “staartjes” worden verbonden door een krulletje. Ik hou van de uitbundige  kleuren in Afrikaanse stoffen ( I love African colors) en dat is ook de naam die ik gegeven heb aan deze nieuwe tangle : ILAC.

Je kan heel gemakkelijk “iets extra’s” toevoegen aan dit patroon,  zoals je kunt zien in onderstaande variaties. De Afrikaanse stof staat vol met dit motief  maar ik vind Ilac heel mooi als een slinger of als een border, die zowel in het vierkant als in het rond kan gevormd worden. Eventjes oefenen om 2 gelijke delen te tekenen maar éénmaal dat lukt, is het een heel éénvoudig patroon  dat je ook mooi kan inkleuren.Met een dikkere zwarte stift een beetje ronding geven en “highlighten” met een wit accentje,  maken dit patroon helemaal af.

 Met deze  vrolijke “Spielerei” van Ilac in combinatie met Amy Baby verraste Susi NG mij onverwachts op haar blog!

Hieronder heb ik  een mandala  gevormd van  Ilac (en Flux) in de buitenste ring, Shell X Cape in de tweede ring en Cruffle in het midden.

Mandala. is Sanskriet voor cirkel of voltooïng en is altijd een  tweedimensionele tekening.Het concept heeft een hindoeïstische oorsprong maar wordt ook veel in het Tibetaanse boeddhisme gebruikt. Deze mandala’s  bestaan uit 3 delen. De buitenring  staat voor afscheiding en bescherming tegen de dagelijkse wereld., de wereld van het lijden en eeuwige reincarnatie.  De middelste cirkel stelt verschillende stadia van het beseffen van de verlichting voor. Het midden betekent het besef ( je vindt er dikwijls Boeddha of een ander verlicht wezen). In gedachten kunnen de gelovigen in de mandala treden en hun eigen verlichting visualiseren. Mooi toch, niet dan?

Een boeddhistische mandala:

Ook in de christelijke traditie verschijnt de mandala, bijvoorbeeld  in beroemde roosvensters van kathedralen. Hieronder zie je een mandala in de Notre Dame en Chartres  in Frankrijk.

 

Ik vind tekenen in het rond sowieso ontspannend en meditatief. Af en toe werk  ik graag op de voorgeprinte ronde exemplaren  (Zendalatiles)  maar je kan natuurlijk zelf ook allerlei composities uitvinden. Hieronder vormen  Blossom 1, Hilgabo, Columbine, Jetties, Tipple en Toodles. een mooi geheel  maar deze tegel is duidelijk geen mandala:

Ondanks dat deze tile een zwarte achtergrond heeft, vind ik hem toch niet somber. Zwart zorgt dikwijls voor een mooi contrast en is gemakkelijk te combineren, zowel met wit en grijs als met andere kleuren. Daarom gebruik ik het heel regelmatig in mijn werk. Een klein tikkeltje kleur toevoegen aan een tile die vnl in zwart/wit getekend werd, is dikwijls mijn favoriet.

Na een lange winter, genieten wij  in België ook weer terug van hogere temperaturen  en dat geeft  een echte boost. We “leven” terug meer buiten…

De meeste Belgen zijn best tevreden maar toch worden we meestal niet zo oud als de mensen op het Japanse eiland Okinawa. Daar wonen  de meeste gezonde en gelukkige honderdplussers ter wereld.  Onderzoeken hebben uitgewezen dat verschillende factoren hiertoe bijdragen: een aangenaam klimaat, goede leef en eetgewoontes, weinig stress en tevredenheid. De ouderlingen van Okinawa bewegen veel. Tai Chi wordt er dagelijks beoefend en ook tuinieren wordt er als heel rustgevend ervaren. De eilandbewoners drinken weinig alcohol en eten bijna geen vlees of zuivel maar wel heel veel groenten, zoete aardappelen, volkorenproducten,  peulvruchten en fruit, zeewieren, rijst/soja met af en toe een eitje of een beetje vis.

Voor de kust van België loopt een proefproject voor het telen van zeewier. Dit plantje is een echte “powerfood”, zit boordevol duurzame vleesvervangers en onze beste koks zijn volop aan het experimenteren om nieuwe gerechten te ontwikkelen. Het zou wel eens een heel belangrijk onderdeel kunnen  worden in onze dagelijkse voeding. De wereld verandert in een hoog tempo, dat je ontdek je in alle aspecten van het leven,  ook onze voedingsgewoonten zijn onderhevig aan veranderingen…

Twee gelukkige honderdplussers van Okinawa:

Voor ons westerlingen is deze manier van leven niet zo evident. Wij leiden meestal een zittend leven en bewegen een stuk minder. We zijn meer gestresseerd, velen hebben een “to do” lijstje dat beslist moet afgewerkt worden. We stellen dikwijls (te) hoge eisen aan anderen en onszelf  … en we hebben totaal  andere voedingsgewoonten…maar verandering is altijd mogelijk… Rick en Maria zouden zeggen:” Anything is possible, one stroke at the time” (alles is mogelijk, stapje voor stapje)

Niet elke minuut moet productief zijn. Gewoon  af en toe  eens “rondlummelen”, kan heel verfrissend zijn. Een avondje uitgestrekt voor de TV , een spannend boek in één trek verslinden of gewoon wat luieren… dat zou niet tot schuldgevoelens mogen leiden wegens “verloren tijd”, integendeel.   We “moeten” al zoveel in onze hectische maatschappij. Soms is gewoon wat vertragen broodnodig om tot rust te komen!

Niet iedereen kan/wil of moet tijd maken om te tuinieren (zelf heb ik nu ook niet bepaald groene vingers) Toch vind ik het fijn om in de zomer verse kruiden te kunnen gebruiken uit ons eigen  minituintje. Het gebruik van verse kruiden tilt je warme en koude gerechten naar een hoger niveau. De bakken  op onderstaande foto vragen weinig plaats,  werk en onderhoud . Het geeft een goed gevoel  om gewoon naar buiten te lopen en wat smaakvolle kruiden te plukken om dan metéén in je gerechten te gebruiken…

 

Toch blijft Zentangletekenen  voor mij de aangenaamste bezigheid, ik heb dat al meerdere malen geschreven. Ik doe graag mee aan challenges omdat ik telkens wat kan  bijleren maar ik zie het niet als een must en het is voor mij geen competitie. Regelmatig sla ik een keertje over…Toch vond ik Adele’s 239 ste uitdaging heel bijzonder.  Zij stelde voor om een combinatie te maken van Fasset, Flec en mijn patroontje Tupuk. Dat was natuurlijk een prettige verrassing en ik begon metéén te tekenen:

En opnieuw na het verschijnen van de resultaten was ik heel blij om zoveel mooie tiles te ontdekken waarin Tupuk geïntegreerd werd. Wil je graag de andere inzendingen bekijken, surf eens naar Adele’s site. Ik wil hierbij alle deelnemers nog eens bedanken voor zoveel mooie variaties op mijn patroon en voor deze (voor mij) bijzondere challenge. Op onderstaande foto zie je het werk van Adele zelf, let op die prachtige schaduw!

Af en toe combineer ik zelfs twee challenges in één enkele tekening maar Michelle Wynne is hier een echte specialist in.Elke week laat ze ons in een bijzonder mooie blogpost hiervan een voorbeeld zien. Hieronder zie je zo een combinatie van Adele’s  en Joey’s challenge. Zoals gewoonlijk, prachtig gedaan met een leuke integratie van Tupuk!

Naast tekenen, koken, lezen en wandelen kan ik enorm genieten van  mooie muziek. Ik denk niet dat ik dat kan nog verbergen en dat hoeft ook niet.  Graag wil ik deze post afsluiten met  een kort maar bijzonder stukje, een combinatie van een  harp en een heel speciaal instrumentje: de Ocarina.

Deze muziek werd gebruikt in de video game Zelda:

Ik ben er even “tussenuit” geweest voor een bijzonder treinavontuur. Het was een prachtige ervaring en zal hierover wat meer schrijven in een volgende post.

 

Hartelijke groeten aan alle volgers en tot binnenkort!

Een  nieuwe seizoen  met frisse kleuren komt ons eindelijk tegemoet en dat zie je ook aan de nieuwe tiles die op het Internet verschijnen…

In onderstaande Zendala heb ik getracht een beetje dat lentegevoel aan bod te laten komen.  De tekening werd gemaakt op een achtergrond van lichte aquarelkleuren en Bisterpoeder. Daarom zie je, als je heel nauwkeurig kijkt, hier en daar nog een vlekje, ontstaan door het Bisterpoeder. Verder ontdek je Courant, Finery, Peeks, Buttercup en Cross-ur-heart.

In sommige delen van de wereld is de lente gewoonweg spectaculair zoals nu bijvb. in zuid/west China. In het onderstaande filmpje kan je een glimp opvangen van de immense bloesempracht in deze tijd van het jaar.

Ook in ons kleine dichtbevolkte landje is de periode van de bloesems op het platteland een echte publiekstrekker. In de fruitstreek rond Sint Truiden worden overal” bloesemroutes” georganiseerd: te voet, per fiets of met de auto. Het is misschien minder spectaculair dan in China maar zeker ook een bezoekje waard. Achteraf een “pintje pakken” en/of een hapje eten op een terrasje, dat doen wij Belgen altijd graag!

Ik hou van het wisselen van de seizoenen en elk jaar opnieuw ben ik onder de indruk van de natuur die terug wakker wordt.. Nooit verveelt het mij en dat geldt ook voor Zentangletekeningen. Dat was  liefde op het eerste zicht. Intussen zijn er enkele jaren verstreken en de liefde is nog altijd even groot. Ik teken bijna dagelijks en met elke tekening leer ik iets bij.

Inmiddels heb ik met Tupuk en Tupi  tien eigen tangles gemaakt. Maar wat betekent dat nu feitelijk, een echte tangle?

Droedelen en tangelen worden dikwijls met elkaar vergeleken maar er is toch een groot verschil. Droedelen betekent gedachtenloos tekenen en je vormt geen regelmatig wederkerende patronen terwijl het bij tangelen net andersom is. Je tekent hier wel degelijk patroontjes (tangles) en het is belangrijk om je goed daarop te concentreren.Daarom is deze bezigheid een echte “mindfullnessoefening”: je mag niet afdwalen maar moet je gedachten bij je werk houden. Ik vind dat niet vanzelfsprekend en mijn gedachten “dwalen” gemakkelijk af  maar tijdens het tekenen lukt het me wel en de uren vliegen dan voorbij… Omdat je zo gefocust moet zijn op datgene waar je tijdens het tekenen mee bezig bent, hebben de stichters  het woordje “zen” toegevoegd aan “tangle”.  Je gaat volledig op in de bezigheid van het moment.

Volgens  Rick en Maria moet een tangle  abstract zijn, er is geen boven of onderkant en het patroon moet éénvoudig en elegant zijn, voor iedereen toegankelijk en competitiegeest is niet aan de orde.

Hieronder zet ik Tupuk en Tupi nog even in de kijker: hoe ik aan de namen gekomen ben,   kan je lezen op www.tanglepatterns.com

 

Heel recent na het verschijnen van Tupuk,  zag ik het patroontje opduiken in een unieke tile van Lisa . Zij tekende een prachtige compositie waarin zij de  4 natuurelementen uitdrukt  in de vorm van tangles: vuur (Sunspots en Inapod), aarde (Tupuk), water (Crest V2) en lucht (Sandswirl).  Dank je wel Lisa! Het is een mooie originele tile geworden!

 

 

In onderstaande tekening toont Susie  Tupi,  als monotangle op een frisse lichtgroene achtergrond, ook hier ben ik helemaal “weg” van. Heel erg bedankt Susie!

 

Nergens staat de wereld stil, er is altijd beweging en dat hoort ook zo.  In de Zentanglewereld duiken voortdurend interessante nieuwtjes op  maar het is onmogelijk alles te volgen en elke tangle te kennen. Zoals ik al eerder schreef, ben ik bewust niet actief op sociale media .Ik kan en wil niet nog meer tijd voor de computer doorbrengen. Afwisselen van houding en bewegen blijven een must voor het behoud van een betere conditie.

Zentanglewerkjes maken blijft voor mij een aangename hobby, geen verplichting en zeker geen competitie. Als ik aan een tekening begin,  gebruik ik mijn persoonlijke legende met favoriete tangles  en maak keuzes. Die legende groeit  wekelijks door toevoeging van nieuwe patronen die ik  ontdek op  challenges, in de verschillende databanken, op blogposten en nieuwsbrieven… Overal ter wereld zijn  mensen bezig zijn met het zoeken naar nieuwe tangles om zoveel mogelijk afwisseling te brengen in deze leuke tekenkunst… Het blijft mij fascineren en nieuwe tangles ontwerpen is een echte uitdaging geworden.

Geheel onverwachts, zonder dat ik het wist, zag ik  enkele weken geleden een filmpje opduiken waarin  getoond werd hoe je  C-view kan tekenen op een gekleurde achtergrond. Ik vind deze voorstelling heel mooi  en daarom kon ik het niet nalaten om dit te tonen. Ik wil Alexandra Diaz hiervoor nogmaals hartelijk danken.

Nog steeds zie je op verschillende sites “traveling tiles” opduiken. In vroegere posten heb ik daarover geschreven en de resultaten getoond die op deze manier ontstonden. In een vroegere post  heb ik een boekje getoond waarop Francine Huygen enkele tangles getekend had en dat ik afgewerkt heb.  Francine heeft net als ik een seminarie gevolgd in Providence en ook zij heeft de “Zentanglemicrobe” goed te pakken. Helaas heeft zij onlangs haar enkel gebroken en moest het een hele tijd rustig aan doen maar vandaag is ze helemaal hersteld. Hieronder zie je mijn 2 starters die Francine zo mooi heeft afgewerkt. Op de eerste tile ben ik begonnen met  Well. Francine werkte de tile af met een leuke kader met linksboven Pokeleaf  en Msst, verder zie je Stringrose, Cruffle, Festune,.en zelfs Bijou komt even piepen.

Op de zwarte tile ben ik begonnen met het éénvoudige Stircles waarbinnen Francine een mooie variatie van Cyme aanbracht.

Hieronder zie je de 2 starters van Francine. Op de eerste tile is zij begonnen met Diva Dance en Antidots en ik vulde  verdere aan met meer Diva Dance, Bubbles, Tipple, Curly Bracket Feather, Field of Flowers, Mosi en een variatie op O.

   

Op deze zwarte tile begon Francine met Sandswirl en ik maakte de tile af met een variatie op Cogwheel, Pozer, Tipple en Featering S Curve.

Ik heb traveling tiles (reizende tegels) altijd leuk gevonden en heel waarschijnlijk zal ik er in de toekomst nog meer maken…Dank je wel Francine voor je fijne samenwerking! Francine heeft een facebook  en een twitter acount waarop je verschillende werkjes van haar kunt vinden.

.Recent verscheen Annette Plaga’s 12de mosaïek en ook daarin heb ik gekozen voor frisse lentekleuren  en éénvoudige tangles: Blooming Butter, Cogwheel, en een mix van Meer en Beebug. Ik heb zelf al een kleine mosaïek gemaakt van mijn bijdrage waarin ik Blooming Butter helder geel gekleurd heb. Tot 4 april kan je nog een inzending sturen en midden april kan je de verschillende resultaten bewonderen die Annette  tevoorschijn zal toveren, gemaakt met medewerkers uit de hele wereld! Telkens opnieuw ben ik verwonderd hoe iedereen in zijn “stukje” verschillende tangles tekent en hoe mooi deze  uiteindelijk bij elkaar passen in een grote mozaïek .Dank je wel Annette voor dit uniek project!

 

Eindelijk is de lente dan toch gekomen en is het weer tijd om de winterkleding in te ruilen voor iets luchtigers. Al jaren ben ik een trouwe fan van Ivko. Dit kledingmerk is ontstaan in Servië waar een kleinzoon oma’s vestjes  op de plaatselijke markt verkocht. Zij vielen erg in de smaak en algauw kwam er een eerste winkel. Ivko werd steeds populairder en inmiddels zijn er meer dan 500 winkels verspreid over heel de wereld.  De typische Ivko-motieven doen mij dikwijls aan Zentanglepatronen doen denken… Sommige zijn (voor mij) iets te uitbundig maar meestal vind ik elk jaar toch een “juweeltje” waar ik niet aan kan weerstaan…Een ” jeans”,  “t-shirt” en een Ivko vestje vormen mijn favoriete “outfit”. Ivko draagt een” Fair trade ” label, het bedrijf is transparant en de kleding wordt gemaakt van eerlijke materialen. De jasjes zijn daarom niet echt goedkoop maar zelfs na jaren, blijven ze  uniek en draagbaar en tijdens de solden worden mooie kortingen gegeven. Let op als je er eentje wilt aanschaffen:  de maten vallen  kleiner uit dan bij andere merken en ik neem daarom steeds een maatje groter. Ook via Zalando en Amazon kan je een grote keuze vinden.

Om af te sluiten, deze keer geen muziekstukje maar een blik in de kleurige, magische wereld van Ivko:

In mei verschijnt een volgende blogpost.

Geniet met al je zintuigen van het nieuwe seizoen  en tot de volgende keer.

 

 

 

 

 

 

 

Op17 maart wordt het startschot gegeven voor de twaalfde mozaïek  van Annette Plaga.  Zij maakt er elke keer iets heel bijzonders van. Na de publicatie krijgen alle medewerkers een klein persoonlijke exemplaar.. Ik apprecieer dit heel erg en ben telkens blij om aan zo’n mooi project  mee te kunnen werken.

De vorige keer werd er inspiratie gevonden bij Escher . Ik ben net, zoals zovelen, erg onder de indruk van zijn werk. Hieronder heb ik mijn kleine persoonlijke bijdrage geplaatst. Voor meer foto’s, neem een kijkje op Annette’s site .

Gebruikte tangles: Tipple, Bubbles, 5C Aura, Hollibaugh, Lenche, Toodles, Batumber, fragment K14 en D14, Footlikes, Ovolution, NKD.

Je herkent duidelijk het terugkerende hagedispatroon. Dit elegante beestje zie je regelmatig verschijnen op de meest uitéénlopende plekken. De beroemde hagedis van Gaudi in het kleurige park Guell  in Barcelona is misschien wel het meest bekende exemplaar.

 

Februari was koud en droog maar zelfs bij deze  lage temperaturen deed de zon erg haar best en dat voelde goed na al die nattigheid van de laatste maanden. En… ja hoor, binnenkort zal eindelijk de echte lente weer daar zijn.

Deze kleine zwarte panter is onverwachts in ons leven  gekomen. Zij was wild en uitgehongerd en we konden het niet over ons hart krijgen om haar weg te jagen. Wij maakten een beschut plaatsje voor haar en geven haar regelmatig te eten. We lokten haar in een kooi en brachten haar naar de dierenarts voor inentingen en een sterilisatie en nu is ze “onze” Minouche” geworden. Elke dag komt ze goeiedag zeggen maar voorlopig wil ze nog niet aangeraakt worden, ja ze is echt nog wat wild maar dat zal wel veranderen…Miles en Jools vinden haar niet leuk maar Rob en ik wel!

Rond Pasen denk ik regelmatig  aan de beroemde Fabergé eieren.  In de Russisch orthodoxe traditie is Pasen altijd een belangrijke feestdag geweest en daarbij horen cadeautjes. In 1885 gaf tsaar Alexander III de juwelier Fabergé de opdracht een paasei te maken voor zijn vrouw: de tsarina Maria Fjodorovna. Zij was erg opgetogen met dit bijzonder geschenk en van toen af werd er elk jaar een nieuw ei gemaakt voor haar, het ene al kostbaarder dan het andere. Na de dood van de tsaar, zette zijn zoon Nicolaas II deze traditie verder…hij gaf elk jaar een ei aan zijn moeder maar ook aan zijn vrouw… Na de revolutie zijn de eieren verspreid geraakt over de hele wereld en werden bijzonder gegeerd door de superrijken. Elk  ei is intussen meerdere miljoenen Euro’s waard.  In het echte leven heb ik  nog nooit een origineel exemplaar gezien maar ik heb wel een paar foto’s gevonden van authentieke Fabergé eieren:

Mijn tiles zijn natuurlijk minder exclusief maar het was leuk om ze ter gelegenheid van Pasen te maken

Gebruikte tangles in de eerste tekening: Printemps, Tipple, Cellu, Cogwheel, Knightsbridge, Buttercup, Celluline, Spoolies, Flukes, Mashed, Hybrid en Soluna

Gebruikte tangles in de tweede tekening: Diva Dance, Hibrid, Cubine, Widgets, Stircles, Meer, River, Festune, N’Zeppel en Mosi.

Pasen is een echt familiefeest en in België is ook tweede Paasdag een betaalde feestdag.  Als de zon van de partij is kun je aan de kust of in de Ardennen over de koppen lopen. Wij vermijden liever die drukte en blijven gewoon thuis, heerlijk uitslapen en dan in pyjama  genieten van een lekkere paasbrunch, samen met de kinderen… en natuurlijk zal ik dan weer proberen mijn man een poets te bakken. Het is maar één keer per jaar 1 april en dan mag dat !!! Ik trap er nooit in maar mijn man is tot zijn grote ergernis (en mijn grote vreugde) elk jaar het slachtoffer.

Een kleine suggestie voor je paasbrunch maar smaakt ook op een gewone dag: kleine Italiaanse broodjes  besmeerd met  “goei” boter, gevuld met  kleurige zoetzure groentjes en afgewerkt met een spiegeleitje en een blaadje basilicum:

 

De “dag van de hartjes” is intussen alweer verleden tijd. Ik geef het graag toe:  er zijn al heel veel hartvormige tangles (en eigenlijk ben ik er niet zo dol op)  maar tijdens het tekenen ontstond spontaan mijn nieuw patroontje Hidden Hearts (verborgen hartjes). Ik heb deze tangle zo genoemd omdat de hartjes een beetje verborgen zijn in het motief. Hidden Hearts is heel gemakkelijk om te tekenen en vele variaties zijn mogelijk. Hieronder vind je de stappen en een paar voorbeelden van enkele variaties die mogelijk zijn. Heel zeker kan je er nog meer vinden:

En hieronder ziet u de stappen van Susie’s NG Growing hearts:

Susie NG is, net zoals ik, niet dol op hartjes en toch hebben we  beiden een nieuw patroontje met hartjes ontworpen in de afgelopen maand. Hieronder heb ik daarom een tile gemaakt met haar Growing hearts  en mijn Hidden Hearts. En nu beloof ik,  de tangles met hartjes worden weer opgeborgen voor een jaar.

Ik heb volgende tangles getekend op een tankleurige tile: Clob, Kogin, Growing Hearts, fragment Z6, Hidden Hearts,  Beadlines en  Mooka. De kleine bolletjes ter opvulling noemen wij Perfs en de kleine ruitjes in de kader zijn gewoon een fantasietje.

Voor deze presentatie heb ik een kaart van Maria Thomas genomen.

 

Recent kon je  Mistura op mijn blogpost vinden en is gepubliceerd op “de ultimate pattern collection“. Amper enkele weken later ontdekte ik een paar geweldige tiles op Fleeting time  met mijn nieuw patroontje in de hoofdrol. Ik vind het geweldig  wat er met Mistura gemaakt werd, oordeel zelf:

Ook op Joey’s site kreeg ik recent een mooie verrassing te zien. Lisa maakte een prachtige Zendala met mijn patroontje Nouvart in combinatie met andere motieven.

 

Iets helemaal anders werd getoond in de “kitchen table tangles”.  Inspiratie voor  volgende tiles heb ik gevonden in onderstaande video. Je ziet hieronder een compositie  van Hollibaugh, Mooka, Tipple and Jetties.  Net zoals Rick, tekende ik “gaten” in Hollibaugh waardoor je de achtergrond kunt zien. Rick en Maria noemen dit “Wholly Hollibaugh“.

En nog eentje met Huggins, Rain en Rose:

Hieronder kan je mooi de stappen volgen om een leuke tile te ontwerpen met “Wholly Hollibaugh”:

Nog enkele weken en het is zover, deze mijnheer verlangt zo naar Pasen en heeft daarom al 10.000 versierde eieren in zijn appelboom gehangen!

Maar een beetje minder spectaculair kan ook leuk zijn en geeft een frisse lentetoets in je woning:

 

“Het venijn zit in de staart”, dat ondervinden wij nu goed in België. Het is nog steeds erg koud en er wordt opnieuw sneeuw verwacht. We blijven nog even in die magische sfeer met een speciaal liedje uit het hoge Noorden van Europa, gemonteerd op unieke foto’s van dat prachtig stukje natuur.

Stenristarna” van Anders Hagberg:

Genoeg gezever over de winter… Ik  wens iedereen een vrolijk Pasen toe en een heerlijk begin van de lente, blijf in jezelf geloven dat je het kunt en je bent al halfweg. Een mooie spreuk van Theodore Roosevelt om mee te eindigen:

 

Kerstmis en Nieuwjaar liggen alweer een tijdje achter ons en stilaan beginnen we te verlangen naar een nieuwe lente. We zijn de winter beu. Zelf kijk ik altijd erg uit naar dat eerste terrasje, de eerste warme zonnestralen, het eerste frisse groen… en dan (meestal te vroeg) de dikke winterkleding opbergen… Nog even en we zijn weer zover. Intussen is het belangrijk om te blijven bewegen.  Elke dag een portie gymnastiek en een kleine wandeling  zorgen voor een beter humeur en een betere conditie. Daarna geeft een lekker warm kopje kruidenthee een extra boost.” Winterblues” hebben dikwijls te maken met te weinig  beweging en te weinig (zon)licht.

Met zijn tweeën gaat het bewegen dikwijls net ietsje makkelijker…(met een knipoog naar mijn vroegere buurvrouw Pascale en haar Caesar!)

Door kristal(len) voor het raam te hangen kan je meer licht en kleur in je huis brengen. De facet geslepen regenboogkristallen laten het zonlicht  door dat gebroken wordt en een mooi kleurenspectrum produceert. Dat heeft invloed op onze emoties en gevoel van welbehagen…Er komt altijd een glimlach op mijn gezicht  als ik,  dankzij het natuurlijke zonlicht, die prachtige pure kleuren in de woonkamer zie verschijnen.

Een spectaculair natuurfenomeen met de pure prismakleuren: regenboog-wolk boven Jamaica

Een minder spectaculaire maar toch vrolijke tile waar ik veel plezier aan heb beleefd:

Spoken, Courant, Printemps, Crazy Huggings, Tipple en Mashed

Januari is voorbijgevlogen. Het was  aangenaam om in mijn eigen rustig tempo de  videofimpjes van de 12 daagse Christmaschallenge nog eens opnieuw te bekijken en de nieuwe tangles en technieken uit te proberen.

De onderstaande tile heb ik gemaakt naar het voorbeeld van Rick en Maria dat getoond werd op het einde van deze video, op de zevende dag:

Zoals ik al meerdere malen geschreven heb, vind Ik het altijd prettig om  te tekenen op Prestrungtiles en vooral de tankleurige genieten mijn voorkeur. Betweed, zoals Maria aanhaalt in de bijhorende video, lijkt ingewikkeld op het eerste zicht maar  werkt in feite heel ontspannend als je de tangle éénmaal “beet hebt” en goed focust. Steeds opnieuw “een streepje” erbij en je tile voortdurend in een andere richting draaien… Het “doorgeweven” patroontje (Cogin) maakt het geheel een beetje specialer en om de cirkel mooi rond te maken, heb ik nog gekozen voor Bubbles. Daardoor lijkt het of er in 3 lagen getekend werd, wat altijd mooi is. Deze keer heb ik gewerkt met vrij dikke pennen (0,8mm) zwart, bruin en wit, iets wat ik af en toe ook graag doe. De afwerking werd gedaan met gewone kleurpotloden. Er zijn zoveel tangles die je kan “doorweven”, raadpleeg even een databank of je persoonlijke legende en je kan een prachtige tile maken.

Dankzij Rob, kan ik jullie dezelfde tile tonen in andere kleuren. Simpelweg op  het juiste knopje  duwen met Photoshop (Highlightfilter) en een heel andere tekening komt tevoorschijn. Voor mij is dat Chinees maar hij kan ermee toveren en daar ben ik natuurlijk heel blij mee:

Ook Paradox leent zich goed om andere patronen door te weven. Dat werd reeds vroeger “on-line” gedemonstreerd door Rick. In de “kitchen table tangles” liet hij toen zien hoe je Diva Dance doorheen RIck’s Paradox kunt “weven”. Ik heb hieronder een tile gemaakt met Pokeroot doorheen Rick’s Paradox en net zoals bij Betweed, zijn er veel opties om een uniek resultaat te bekomen. Gewoon al, door Rick’s Paradox in een andere richting te tekenen, krijg je al een heel andere uitzicht. Ik ben eerst begonnen met het tekenen van zes driehoekjes die samen een mooie zeshoek vormen waarin ik Pokeroot tekende met potlood. Daarna werd met de pen in ieder driehoekje Rick’s Paradox aangebracht en Pokeroot werd bijgewerkt. Dan volgde het kleuren. Vervolgens heb ik de tekening uitgeknipt, op zwart papier geplakt en nog enkele witte accenten aanbracht. Eigenlijk heel éénvoudig en voor iedereen haalbaar.

Aanstaande april  is het 40 jaar geleden dat ik Rob ontmoet heb. Beiden werden wij uitgenodigd op een opening van een nieuw cafeetje door een gemeenschappelijke vriend. Helaas hadden we de opening gemist omdat er bij beiden een foute datum in het hoofd zat en daarom een dag te laat arriveerden. Het was veel te vroeg natuurlijk, het café was verlaten, alleen Rob en ik zaten aan de bar. Ik “moest” wel met die man praten. Metéén hing er elektriciteit in de lucht en van het één kwam het ander… en nu veertig jaar en enkele kilo’s later zijn we nog steeds gelukkig met elkaar…

 

Chocolade hoort gewoon bij Valentijn, en niet alleen op die dag, het is (één van) onze kleine “quilty pleasures”, zowel van Rob als van mij.

Of wat vinden jullie van dit bijzonder appelgebakje, net als de kerstboom van december, op basis van bladerdeeg, klaar in een oogwenk, heel lekker als dessertje en het ziet er mooi en romantisch uit. Het lijkt zelfs op Helen Williams nieuwe tangle: Wrapped Rose ook gepubliceerd op Pattern-collections.com .

Van oudsher werd bij de Romeinen op 15 februari het vruchtbaarheidsfeest (Lupercalia) gevierd. Volgens het verhaal werden de namen van jonge ongetrouwde vrouwen in een kom gegooid. Ongetrouwde mannen mochten om beurt een naam trekken en werden daardoor elkaars partner. In 496 verbood paus Gelasius dit heidens feest en voerde rond die datum een nieuw christelijk feest in. 14 februari werd de naamdag van de “heilige” Valentijn. Er doen verschillende verhalen de ronde over het leven en dood van deze man.  Het is historisch niet bewezen welk verhaal het juiste is. Het meest bekende is dat hij een Romeinse priester zou zijn geweest die zijn geloof niet wilde opgeven. Kort voor zijn executie zou hij de blinde dochter van zijn cipier genezen hebben…

Ter ere van Valentijnsdag, die inmiddels als de dag van de verliefden wordt gezien, heb ik deze tekeningen gemaakt. Je herkent volgende tangles: Membranart, Diva Dance, Borbz en Popsicles. De afwerking werd gedaan met gewone kleurpotloden en een witte gelpen.

Voor het volgende voorbeeld, koos ik opnieuw  een grijze tile en  ben  begonnen met een bijzonder mooi patroontje dat ik recent gevonden heb : Hearts ’n Half.  Daarna kwam  Echoswirl, vervolgens  Barberpole, Beebug, Spoolies en Shattuck. De twee open hoekjes zijn gewoon zwart gemaakt en werden opgevuld met witte stippeltjes. Naast kleurpotloden heb ik veelvuldig gebruik gemaakt van mijn wit krijtpotlood en witte gelpen voor de “highlights”.

Als ik minder inspiratie heb,  dan kijk ik meestal  in mijn map met oudere tiles. Vanzelfsprekend vind ik niet alles even geweldig maar altijd vind ik toch een favorietje.  Ik neem dan die  “oude” tile  en  teken  ongeveer dezelfde compositie maar kies voor andere patronen. Dat was het geval voor bovenstaande tekening. Hieronder zie je mijn vroegere (witte) tile waarop ik mij dus opnieuw gebaseerd heb.

Toen koos ik  voor Twile, Pearly, Fandance, Shattuck, Bamboo, Naaki, Coil en Cogwheel. Er werd hoofdzakelijk getekend met wit en zwart, een klein tikkeltje blauw en  enkele accenten werden gelegd met een gouden gelpen.

Ook zonder “hartjes” kunnen er prachtige tekeningen gemaakt worden als een attentie. Een heel mooi voorbeeld hiervan vond ik het werk van Jennifer Sparrow. Ter gelegenheid van hun twintigste huwelijksverjaardag maakte ze voor haar man deze prachtige Opustile in pastelkleuren m.b.v. plamuurmes methode. De combinatie van Zentangle en Kalligrafie komt heel goed tot zijn recht in dit schitterend werk!

Heel lang geleden heb ik eens aan mijn man gevraagd: “welke totem zou je me geven als je dat zou moeten doen? ”  Hij zei dat hij meteen aan een otter dacht: goedaardig, nieuwsgierig en altijd bezig. Ik vond dat toen een mooi compliment, dat ik erg apprecieer, vandaar deze foto.

Alle volgers weten intussen dat ik erg veel van kleuren hou en ze daarom veelvuldig gebruik. Toch kan zwart/wit ook heel bijzonder zijn en ik sluit dan ook deze post graag af met  zo’n voorbeeldje. Op de onderstaande tile werd het originele patroontje Lee-Bee niet als tangle gebruikt maar  als kader. Voor de afwerking koos ik volgende tangles: Lenche, Bubbles, Fragment K14, Footlikes, Hollibaugh en Batumber.

Geniet je nog even mee van  prachtige Ierse stemmen, in een uniek kader?

Hier is “I will find you”, gebracht door Clannad. (liefdesthema uit de laatste der Mohikanen)

Nog even doorbijten: het is altijd het donkerst, net voor de zonsopgang!

“Keep on tangling” en tot een volgende keer!