Eeuwige liefde is even absurd, even ondraaglijk als eeuwige lente of eeuwige muziek. Juist de wisseling van de seizoenen maakt het jaar boeiend, en voor de muziek zijn de stilten even belangrijk als de klanken.

Marc  Callewaert

 

Appelsienen en kruidnagels horen bij de herfst en zijn ideaal om je huis lekker te doen ruiken. Met een speciaal mesje kan je er zelfs verschillende tangles in snijden. Met een beetje fantasie zie je hieronder Tipple, Stripes, Gordgeous, N’Zeppel en Printemps.

 

Op 1 november werden,  net als in sommige andere landen,  dierbare overledenen herdacht. De nazomertjes zijn voorbij. De kleurenpracht van de herfst is bijna verdwenen en alles lijkt een beetje somberder maar is dat ook  echt zo? Eigenlijk moet ik eerlijk toegeven dat ik geen hekel heb aan november, integendeel.  Ik hou wel van een beetje melancholie, stilte en rust. Deze laatste twee factoren zijn zo belangrijk in deze tijd vol informatie en lawaai. Ik heb geen GSM, Ipad of smartphone, zit niet op sociale media en vind het helemaal niet erg om af en toe de radio, computer en TV  uit te zetten. Het is heerlijk om dan helemaal op te kunnen gaan in het maken van een mooie tekening. Even helemaal alleen met je pen, je potlood, je tile (en misschien je eigen legende of een boek met gekende tangles). Zoals ik al eerder schreef, vind ik het meditatieve aspect van deze tekenstijl heel belangrijk en hou ik niet van het competitieve element dat ik helaas steeds vaker zie opduiken. Elke tekening met zorg en aandacht gemaakt, is de moeite waard en verdient appreciatie volgens Rick en Maria en ik  ben het daar volledig mee eens!

Hieronder, zie je twee voorbeeldjes van  éénvoudige tiles, gemaakt  in wit/zwart met gemakkelijke tangles en afgewerkt met een beetje schaduw.

Op de eerste tile werden enkele lijnen getekend en gevuld met: Rick’s Paradox, Hybrid, Wud, Ipso, Onomato, Andante, N’Zeppel en Tipple.

In het tweede voorbeeld, zie je een nieuwe versie van Maria’s Crescent Moon en een variatie op Hollibaugh (Membranart) Deze tile werd getekend op grijs papier, daar kun je altijd mooie wit/grijs/zwarte accenten op maken m.b.v. een krijtpotlood en witte gelstift.

Iedereen vindt vroeg of laat zijn eigen stijl in deze tekenkunst: strak, organisch, wit/zwart, gekleurd, sober, uitbundig… alles mag en kan. Toch moet ik toegeven dat ikzelf regelmatig kies voor wat kleur en een voorkeur heb voor organische motieven…

Eenvoudig en tegelijk prachtig en kleurrijk, zo kan je de typische kunst van de autochtone bevolking van Australië omschrijven. Heel lang geleden, heb ik hieromtrent een workshop gevolgd.  Deze dotpainting inspireerde mij om nog eens enkele tiles te maken in deze aparte tekenstijl.

Deze foto heb ik op het Internet gevonden en is van een onbekende kunstenaar. Je herkent er heel goed het bekende patroon Well in:

Een poosje geleden hebben Rick en Maria hier een hele leuke variatie op gevonden: Well, Well, Well. Voor sommigen lijkt dit misschien ingewikkeld op het eerste zicht maar na het bekijken van het filmpje van Melinda Barlow zul je ontdekken hoe éénvoudig deze prachtige tangle is en hoeveel mogelijkheden hij biedt. Vertrek steeds vanuit dezelfde richting en draai je tile continue. Daarom heb ik hieronder een tekening geplaatst van mijn Well, Well, Well, eveneens in de dotpainting stijl.

Nog een authentiek voorbeeldje van deze bijzondere kunst in mooie herfstkleuren:

En nog eentje in een soberder kleurenpalet:

Hieronder heb ik  een compositie gemaakt van  Undu en Printemps op een zwarte tile:

In onderstaande tekening zie je heel duidelijk het patroon Dreamcatcher op een achtergrond van aquarel ( afgewerkt met plamuurmes). Mandala’s maken, vind ik sowieso rustgevend en starten met dit patroon biedt veel mogelijkheden. Volgens een oud Indiaans gebruik zou een “dreamcatcher” boven je bed, nare dromen tegenhouden…Een mooie gedachte toch?

Vanzelfsprekend kun je de verschillende vakjes vullen met je favoriete tangles. Ik geef toe dat ik hier een latje en een passer gebruikt heb om egale cirkels te verkrijgen en net als in bovenstaande tekeningen heb ik bewust alleen weer “bolletjes” getekend.

En nog een dotpainting, opnieuw op een zwarte achtergrond met Diva Dance in mijn hoofd en afgewerkt met een wit krijtpotlood:

Iets heel anders zijn mozaïeken, maar ook zij kunnen mij  altijd bekoren. In mijn vorige post heb ik er een paar laten zien die ik  gemaakt had met kleine Bijouxtiles .Annette Plaga die met haar mozaïekproject recent een tiende uitdaging aanbood, verdient hiervoor absoluut een pluim. Telkens opnieuw slaagt ze erin om een originele mosaïek samen te stellen waaraan iedereen mag deelnemen. Hieronder zie je mijn bijdrage. De gebruikte tangles zijn Trefoil, Petals, Clob, Fission en in het orangje gedeelte: Firecracker. Je kan nog een inzending sturen t/m 15 november en 10 dagen later kan je de eindresultaten van alle medewerkers bewonderen op Annette’s site.

Voor mezelf heb ik nog enkele tangles toegevoegd:  Teenos, Zinger en Danzer en ook een beetje meer oranje gebruikt.

Zoals jullie weten, moet ik mijn tangleactiviteiten beperken en verschijnen er minder blogposten. Toch zal ik Zentanglekunst nooit helemaal loslaten.Het geeft me zoveel mooie momenten en met voldoende afwisseling van houding en dagelijkse stretchoefeningen lukt het wel, zij het niet meer zo intensief als vroeger…

Ook in eigen land kunnen “travelingtiles” gemaakt worden. Zo stuurde Francine Huygen één van de Belgische CZT mij geen gewone tile maar een klein, tankleurig notitieboekje waarop zij is begonnen met tangelen. Een leuk idee, en metéén na ontvangst,  ben ik verder gegaan en heb het afgewerkt in herfstkleuren. Hieronder zie je het resultaat.

Dank je wel Francine voor deze leuke attentie!

Als je ouder wordt, lijkt het of de tijd nog sneller gaat. Door het verzetten van het uur is het ineens veel vroeger donker en voelt het plotseling al wat winters aan. Hier en daar duiken reeds de eerste Kerstartikelen op. Kerstmis is een  intiem familiefeest en ik hou niet echt van al die overdreven glitter en glamour die daarrond gegroeid is. Een leuke attentie voor elkaar en gezellig samenzijn primeert in ons gezin.

Een tip voor een cadeautje is deze kleine “organizer” met handvat die ik gevonden heb op bol.com. Je pennen en potloden staan recht  in de verschillende vakjes. Dit is veel handiger dan al je materiaal in een doos leggen waar de dopjes er gemakkelijker afgaan als je naar een bepaalde pen zoekt. Bovendien is het heel gemakkelijk om op te pakken en te verplaatsen. Heel zeker kan je soortgelijke “opbergdozen” ook in andere winkels  vinden of misschien kun je er zelf wel één maken?

Een welgemeend dank je wel aan de trouwe volgers. In 2018 start ik aan het derde jaar van mijn blogpost. Ik blijf mijn best doen om jullie steeds opnieuw te kunnen verrassen!

 

Rond deze kerstboom zit iedereen graag. Je hebt weinig nodig om hem te maken: 1 eigeel, wat specerijen, 50 gr Nutella ( of een andere choco) 30 gr amandelnoten en 2 vellen bladerdeeg, klaar in een handomdraai:

 

Een beetje vroeg misschien maar zeker welgemeend wens ik iedereen mooie eindejaarsdagen toe, vol vrede en licht in je hart en natuurlijk een gelukkig 2018. In het afgelopen jaar zijn toch nog een 10 tal postjes verschenen en ik hoop dat ook in het volgend jaar weer waar te kunnen maken.

 

Op deze kaart werden volgende tangles getekend: Printemps, Shattuck, Mooka, Diva Dance, Clob, Ruutz en Tipple.

De indrukwekkende tekst van John Lennon’s Imagine is actueler dan ooit en ik wil hiermee dan ook graag deze post en dit jaar afsluiten.

 

 

 

Keep on tangling en tot binnenkort,

Ria

 

Zoals jullie al verschillende keren gezien hebben,  hou ik veel van tanglewerk op aquarelachtergronden. Meestal zie ik in het inéénlopen van de kleuren een soort “strings” en vind ik daartussen stukken die ik dan opvul met patronen.

Nu heb ik het een keer anders gedaan: gewoon  waterverf aanbrengen met een dik penseel en vervolgens met  een plamuurmes  de verf  egaal uitsmeren. Je krijgt dan een heel ander effect. De kleuren zijn als het ware “gladder” en de “strings” zijn verdwenen maar er komt wel een apart resultaat tevoorschijn. Bedankt voor de tip Jacqueline! Op een aquarelachtergrond is het moeilijker tekenen met fijne pennetjes. Meestal gebruik ik dan een 0,3, 0,5 of zelfs een 0,8 mm en kleur ik later een beetje bij met gewone kleurpotloden. Je kan ook eventueel een fotokopie maken van het blad en daarop kan je natuurlijk gemakkelijk met veel fijnere pennen werken.

De aquarelverf werd willekeurig op een natte achtergrond aangebracht met een dikke penseel

Met een plamuurmes worden vervolgens de kleuren “glad getrokken”.

Je ziet hier nu goed het verschil  voor het plamuurmes eraan te pas kwam en na de bewerking.

 

Hieronder heb ik deze techniek gebruikt op de typische herfstkleuren en heb ik uit een A4-formaat  4 “Bijouxtiles” geknipt. Er is nog wat “overschot” om later te gebruiken.Echt aquarelpapier heeft een iets dikkere korrel, dit kan je goed zien op onderstaande foto’s. Ook de strepen, veroorzaakt door het plamuurmes zijn zichtbaar. Toch hou ik soms wel van deze ruwere” textuur. Wil je dat niet, dan kan je gewoon fijner papier gebruiken.

 Breach, Rain en Printemps

 Abundies, Rain en Trigue

 Sedgling, Tipple, Rain en Zinger

 Molygon, Rain en Box Spirals

De 4 “Bijouxkes” in een kleine mosaïec

En een andere met slechts één Bijouke

En nog eentje met de 4 tiles in een andere volgorde

In een eerdere nieuwsbrief leerden Rick en Maria ons een nieuwe techniek aan onder het item “kitchen table tangles”. Zij noemen het tranzending en velen hebben het al uitgeprobeerd. Eigenlijk is het helemaal niet zo moeilijk en er zijn verschillende mogelijkheden om delen van je tile doorzichtig te maken.Kijk je graag nog een keertje mee:

In onderstaande tiles heb ik  op twee verschillende manieren tranzending toegepast. Ik heb daarnaast ook 3 verschillende “plooitjes” gebruikt, iets wat ik altijd leuk vind en het maakt je tile direct een beetje specialer. Ik heb grijs tekenpapier gebruikt.

  een dubbele plooi waarop Kinggo in tranzending stijl getekend werd naast Fassett.

  2 kleine plooitjes tegenover elkaar en een mooie, originele Diva Dance  (op de manier van Helen Williams) met  Dreamcatcher binnenin.

Tranzending werd toegepast, zowel op Kinggo als op de kleine kader (met plooitje) zodat het lijkt of er een stukje mica op je tile ligt, aangevuld met  Verve, Jetties, Joki en Ovolution. Deze tile heb ik ook ingezonden voor een challenge van de Diva.

Iedereen die regelmatig tangelt, krijgt een voorkeur  waarop zij/hij het liefste tekent.  Bij mij zijn dat de Renaissance tiles en en dan vooral de Zendala’s. Tekenen op deze tankleurige ronde stukjes papier geeft mij veel voldoening en ik ervaar het altijd als bijzonder rustgevend. Meestal teken ik hierop zonder strings. Ik begin ergens in het midden en de rest volgt wel…

Op deze tile ben ik begonnen met Ukkepuk (lijkt erg op Breath), daarna volgde G-Chi en  Printemps. Daarrond vond ik een kleine witte aura wel mooi passen.  Vervolgens tekende ik Pebble Flowers en vulde de tussenruimte op met Perfs. Om wat meer contrast te verkrijgen werden de buitenste open stukjes zwart gekleurd met een brushpen waarop nog  witte stipjes aangebracht werden.Op de Renaissance tiles  komen kleuren altijd mooi uit en nadien witte accenten leggen, geeft extra glans aan je werk.

Voor België en de lage landen was het geen bijzondere zomer en ook september is nat en koud begonnen. Toch komen er altijd in elk seizoen onverwachts mooie dagen die uitnodigen om naar buiten te gaan en aandacht te hebben voor de natuur.

Wow, wat een atleet!

maar deze dames vind ik ook geweldig, dank je wel Maddy voor deze foto die een plaatsje verdient op mijn blog!

En ja daar zijn ze weer, de sprookjesachtige vliegenzwammen waar alle kinderen gek op zijn.

Een éénvoudig maar mooi herfstpalet

en nog een mooi natuurlijk filigraanwerkje

Houthakken en opstapelen hoeven niet saai te zijn en je kan er zelfs echte kunstwerken van maken:

 

Vandaag is het de dag van het vegetarisme en het loont de moeite om even na te denken bij  al voordelen die een meer  vegetarische voeding te bieden heeft, zowel voor het milieu, als voor mens en dier.  Daarom kon ik  niet nalaten een lekker  receptje van onze welbekende kok Jeroen Meus toe te voegen om deze post af te sluiten: Chili no carne

Het is stilaan een gewoonte geworden om af te sluiten met een uniek stukje muziek.

Ik ben geen fan  van Johnny Depp maar wel van deze knappe jongeman die de titelsong van” Pirates of the Caraiben” op een fantastische manier voor u brengt. Hier is David Garrett:

Je hoeft echt geen lotushouding aan te nemen om te mediteren, elke houding is goed om even bewust tijd te nemen om tot innerlijke rust te komen

Keep on tangling en tot een volgende keer

Op 25 augustus e.k. zal Annette Plaga haar negende mozaïekproject met  deelnemers uit verschillende landen (waaronder ik) publiceren op haar blog.  Je kan  al de individuele inzendingen en de afgewerkte  mozaïeken dus binnenkort bewonderen op haar site.

Voor deze mozaïek werd gevraagd een deel op een wit, een grijs en een zwart vlak te tekenen. Een mooie, aangename basis om te beginnen. Daarom heb ik voor mezelf nog een keer hetzelfde gedaan en ook hiervan een kleine persoonlijke mozaïek gemaakt:

 

De getekende tangles zijn: op het zwarte gedeelte: C-View (waar je veel variaties op kan maken) Tipple en Antidots, op het grijze gedeelte: Joki, Tipple, Patience, Antidots en Windfarm, op het witte gedeelte: Windfarm, TIpple, Antidots en Patience.

 

 

Zowel tekeningen in zwart/wit als in  kleuren kunnen  mooie resultaten opleveren. Het blijft dikwijls een moeilijke keuze.  Soms vind ik zwart/wit en alle grijstinten daartussen prachtig maar toch  merk ik nu  dat ik onbewust meestal voor meer kleur kies.

Vorig jaar heb ik tijdens een  cursus aquarel ook het gebruik van Ecoline leren kennen.  Deze verf geeft heel intense kleuren en het werd tijd om hier ook nog eens een keer mee te experimenteren. Naast een gewone penseel heb ik ook met een  puntig bamboestokje lijnen getrokken en voor meer contrast werd  zwarte Chinese inkt gebruikt. Een kleine passe-partout rond je tekening, doet je werkje altijd beter tot zijn recht komen zegt “onze Jacqueline”. Ik heb haar adviezen  gevolgd en hier zie je enkele resultaten:

Op de bovenstaande tekeningen werden volgende tangles getekend: l’Eaura, Scallamps en NKD en op onderstaande tekening koos ik voor Borbz, Beadlines, Trumpits,Gravee en Fission.

 

Onderstaande foto dateert van ongeveer 25 jaar geleden en werd genomen voor één van de talrijke boeddhistische tempels in Nepal. Een trekking door de hoogste bergen ter wereld  kunnen maken, was een langverwachte droom die uitkwam. Toen reeds was ik erg onder de indruk van de kalmte, de opgewektheid en de innerlijke rust die de monniken uitstraalden. Ik was aangenaam verrast toen deze man toestemde om met mij op de foto te gaan. Van selfies had ik nog nooit gehoord. Het leek wel een ander tijdperk waar ik in terechtkwam. Nepal is een heel speciaal, kleurrijk land met grote tegenstellingen: intense schoonheid en spectaculaire natuur maar ook veel onrecht en grote armoede. Voor velen, vooral vrouwen is het leven er erg hard. Toch kwam ik daar vooral  lachende gezichten tegen. Het was een  leerrijke reis die  een diepe, blijvende indruk op mij gemaakt heeft.

Inmiddels ben ik er al lang achter gekomen waarom deze monniken zo rustig overkomen, meditatie is hun geheim. Mensen die ongelukkig of neerslachtig  zijn en veel piekeren hebben meestal weinig activiteit in hun linker prefrontale cortrex. Na slechts een maand dagelijks mediteren, kan de activiteit daar al lichtjes toenemen.. Dat heeft men wetenschappelijk gemeten. Met andere woorden: door dagelijks slechts een 20 tal minuten te mediteren, kan je  je hersenactiviteiten veranderen. Dat is  geweldig nieuws en daarom spoort ook nu de medische wereld  mensen aan om te mediteren. Het is zeker niet bedoeld voor “zweverige” types, integendeel het is voor iedereen de moeite van het proberen waard.  Mindfullness, meditatie en Zentangletekenen hebben volgens mij veel gemeen: je moet je concentreren op hetgene waar je mee bezig bent en dat kan je op termijn veel voordelen opleveren.

Om te mediteren heeft de zithouding de voorkeur maar je kan ook liggend en zelfs stappend mediteren. Zoek een houding waarin je je goed voelt en forceer niets. Neem een timer en zet hem op 20 minuten, een ideale tijd. Ook al vind je van jezelf dat het niet goed lukt, dat is niet erg, gewoon elke dag 20 minuutjes blijven oefenen. Richt je aandacht telkens opnieuw op je ademhaling. Een goed hulpmiddel is je een blauwe lucht voor te stellen waarin je gedachten in wolkjes voorbijkomen.  Schenk  geen aandacht aan de wolken, laat ze komen en weer verdwijnen…Het “trainen” van je geest is niet gemakkelijk en vergt toewijding en oefening. Constant vliegen er andere gedachten door je hoofd. Duw ze niet weg, maar geef er geen aandacht aan. Als dit te moeilijk lijkt, kun je eventueel kiezen om te beginnen met één handeling per dag uit te voeren met volle aandacht, net zoals je dat zou moeten doen tijdens het Zentangletekenen.  Plan dan geen andere bezigheden maar richt je aandacht volledig op die ene activiteit die je doet.   Dit “mindfull” bezig zijn, kan stapsgewijs in je leven komen en kan uitgroeien tot een nieuwe  levenshouding. Zelf heb ik, zoals ik al in een vroegere blogpost vermeldde, een 8 wekelijkse cursus Mindfullness gevolgd waar ik deze kennis opgedaan heb.

Hieronder zie je  een tekening van het soort beeld dat je zou kunnen oproepen tijdens je meditatiesessie. Ik heb hier geen echte tangles gebruikt maar wel wolkjes getekend op een blauwe achtergrond van aquarelverf.

 

Door meditatie kan je geen dingen veranderen die je liever anders had gezien, maar je leert er wel beter mee omgaan. In oktober vindt een Europese CZT meeting plaats in Duitsland waar ik graag naartoe had gegaan. Door een samenloop van onvoorziene omstandigheden is het jammer genoeg nu niet  mogelijk. voor mij maar  misschien lukt het wel een volgende keer…

Vrije vertaling: Je kan de golven niet doen ophouden maar je kan er wel op leren surfen.

.

Deze foto is genomen in Madalena (Pico- Azoren) met de gelijknamige berg op de achtergrond. De prachtige wolk rond de vulkaan noemden wij de Ufo. Wij moesten nooit naar de weerberichten luisteren, telkens we deze wolk zagen, wisten we dat er regen op komst was.

 

Alleen voor die spectaculaire wolkenluchten en fantastische zonsondergangen, is een bezoek aan Pico al de moeite. ( voor de walvissen en de dolfijnen natuurlijk ook). Nergens ter wereld heb ik mooiere wolken gezien dan daar. Wist je dat er zelfs een  wolkenclub bestaat?  cloudaprreciationsociety.org . Leden krijgen elke dag een e-mail met de “wolk van de dag” en een hulpmiddel om wolkenformaties te herkennen.

Om deze post af te sluiten, heb ik nog een tekening gemaakt op mijn favoriete achtergrond: frisse,  aquarelkleuren in zomerse aquatinten. Een volgende post zal verschijnen in het mooiste seizoen van het jaar: de herfst, met waarschijnlijk weer een heel ander kleurenpalet. Op de zwarte kaart werd Acabus getekend. Op de aquarelverf zie je Min-line, Ovolution, CO2, Battlo, Zander en Pokeleaf.

Geniet mee van de prachtige stem van Sophie Hunger, gemonteerd op  fantastische wolkenluchten, dank je wel Rob:

Le vent nous portera:

 

muziek : Noir Désir (2001)

zangeres : Sophie Hunger

beelden : Astonishing Sky 4K UHD Timelapse   (Race the world)   HDR Time-laps

 

 

 

 

 

 

Geluk is als een vlinder, als je hem probeert te grijpen blijft hij altijd net buiten je bereik maar wanneer je rustig blijft zitten, komt hij misschien op je hand zitten. Nathaniel Hawthorne

De ( vrij zeldzame) kleine weerschijnvlinder, wiens vleugeltjes oplichten in de zon, kwam onverwachts op bezoek tijdens een warme zomerdag.

Geluk  betekent niet voor iedereen hetzelfde. Sommige mensen hebben graag veel  vrienden om zich heen, ze houden van luidruchtige feestjes, uitbundige gebeurtenissen en krijgen daar als het ware energie door… Daar is niets fout aan, maar anderen, kunnen echt  genieten van rustig  op hun ééntje  bezig te  zijn  op een vertrouwd plekje, ook dat is best O.K.  Mensen hebben het gezelschap van andere mensen nodig maar  de ene heeft daar meer behoefte aan dan de andere. Het is fijn om te weten wanneer je graag interactie met anderen wilt  en er dan ook echt voor te gaan maar anderzijds, moet je  niets willen forceren en soms ook eerlijk neen durven zeggen.  Ik hou er niet van als anderen me dingen proberen op te dringen die tegen mijn natuur ingaan.  Intussen  ben ik  ouder (en hopelijk wat wijzer)  geworden en  weet nu waar ik gelukkig van word maar ook wat enorm veel energie  vraagt. Af en toe neen zeggen,  is niet zo gemakkelijk als het lijkt maar je bent nooit te oud om te leren…

In het bos zijn, vooral op plekjes waar de vogels fluiten en het water van de riviertjes rustig voorbijkabbelt, ervaar ik als bijzonder ontspannend en het geeft me energie. Als ik de krekels hoor sjirpen, krijg ik ook altijd een fijn zomers gevoel. Ik  ben  graag in de natuur en hou van dieren, bloemen en planten.

De orchidee is mijn favoriete bloem. De bekendste  gekweekte soort (Phalaenopsis) is heel gemakkelijk te onderhouden. Gewoon op een lichte, niet te koele plaats zetten (uit de zon) en goed vochtig houden tijdens de bloeiperiode ( met kalkarm water). Als de bloemen verwelkt zijn, de pot verplaatsen naar een frissere plek en minder gieten. Na enkele maanden zul je terug nieuwe scheuten met bloemknoppen zien verschijnen en verhuist hij terug naar het vertrouwde stekje. Ik geef hem dan af en toe een beetje meststof  en hij  krijgt opnieuw meer water. Iedere keer opnieuw als ik zo’n “veelbelovend” takje zie verschijnen in een oudere plant, vind ik dat fantastisch.  Het eerste wat ik dan doe als ik opsta, is gaan kijken hoeveel knopjes er al uitgekomen zijn…

Deze prachtige orchidee is één van de soorten die je nog regelmatig kunt aantreffen in de Ardense wouden maar ook  in ons eigen (wilde) tuintje bloeit hij tot mijn grote vreugde elk jaar opnieuw..

Deze Phalaenopsis  was een cadeautje  van onze jongste zoon Bruno en vriendin Nathalie.  Na de bloeitijd moet hij dringend verpot worden. De wortels groeien al buiten  het oorspronkelijk potje dat bijna omver valt door het gewicht van de bloemen die er dit jaar weer zijn aangekomen.

Zo’n mooie plant verdient wat tekenwerk . Op dit 3Z tegeltje zie je een gestileerde orchidee (Orchid) omringd door het schitterende Feen van Ela Rieger, een patroon dat mij heel erg aanspreekt en aan orchideeën  doet denken, net als haar Feenkleid. Het andere patroontje heet Beebug, een heel recent, leuk motiefje,  en is mooi te combineren met andere patronen.

De tweede tile die ik gemaakt heb, tijdens mijn “rustpauze” was een inzending voor Adele’s 200 ste challenge. Ook haar nieuwe tangle C-Perfs is origineel gevonden.  Hier zie je een variatie in combinatie met  C-View en het fragment Y1 getekend op een grijze tile.  Net als op vorige tekening,  werden naast de klassieke zwarte pen,  kleurpotloden en een witte gelpen gebruikt.

Het is natuurlijk altijd fijn om je eigen patronen te zien in het werk van anderen.  Het was dan ook een leuke verrassing te ontdekken hoe Anita Westin  C-View combineerde met andere tangles op deze prachtige Renaissance Zendalatile.

Tack Anita, jag tror att du har gjort det bra!!!

De twee volgende werkjes heb ik op zwarte  kaarten geplakt en zijn met veel zorg getekend voor de twee dokters die  gezorgd hebben dat  mijn klachten een flink stuk verminderden. Op hun aanraden, neem ik voortaan ook elke dag 2 pilletjes Flexipur, een natuurlijk ontstekingsremmend supplement met Curcuma en Omega 3 voor het behoud van kraakbeen (zonder enige bijwerkingen)

Op een zwarte kaart, heb ik een strook blauwe aquarelachtergrond geplakt waarop ik het nieuwe patroon  Agni van Lily Moon getekend heb. El Prado werd met een witte gelstift op de zwarte kaart getekend nadat de blauwe strook werd opgebracht.

Hier heb ik een cirkel geknipt uit een geel/groenige aquarel en zie je de volgende tangles: Field of Flowers, Metro, Molygon en Orb-on-the-move. De kleuren van de patronen werden iets versterkt met kleurpotloden en een witte gelpen.

Al deze tangles  kun je terug vinden op Tanglepatterns.com en/of Elatorium.

Onder de rubriek” challenges” op mijn frontpagina, zie je nog enkele inzendingen  die ik gemaakt hebt voor de gasten van Joey. Ik vind dit een erg sympathiek idee  en neem de nodige tijd  om in alle rust hieraan deel te nemen.

De volgende kaart heb ik getekend voor de 35 ste verjaardag van onze oudste zoon Bram. Net voor zijn dertigste, nu zo’n dikke 5 jaar geleden heeft hij een heel zwaar ongeval gehad waardoor hij  in een diepe coma belandde.Na verschillende weken op Intensive care  volgde een lange moeilijke revalidatie met vallen en opstaan maar nu zijn we 5 jaar verder en het gaat goed met hem. Na zijn ontslag uit de revalidatiekliniek kon hij terug volledig zelfstandig wonen, zonder hulp. Hij heeft al een hele tijd een leuke deeltijdse baan gevonden en geniet van het leven, ook al heeft hij nu beperkingen . Zijn (en ons ) leven veranderde voorgoed maar we hebben het aanvaard en voelen ons nu beter en meer verbonden dan vroeger.

Op Bram’s verjaardagskaart heb ik 5 “robijntjes” getekend in verschillende grootte. Eentje voor ieder jaar na zijn 30 ste.Het kleinste staat symbool voor het eerste jaar  en voor elk volgend jaar heb ik het steentje iets groter gemaakt omdat het steeds beter gaat dankzij zijn optimistische levenshouding. Het sierlijke patroontje Apacore staat centraal en werd in het groen gekleurd, de kleur van hoop. Behalve de “robijntjes” werd de Renaissance tile afgewerkt in verschillende groentinten, afgewisseld met wit/grijs en zwart ( gelpen en kleurpotloden)

De robijn is Bram’s geboortesteen. Iedereen heeft  er zo één. Ik  wist dat niet maar heb er recent een artikel over gelezen. Een Zentangletekening met zo’n geboortesteen als blikvanger, vind  ik een origineel idee als je een kaart wilt maken voor iemand’s verjaardag.  Bram verzamelde als kind graag stenen en vond zijn kaartje heel mooi…en dat maakte mij dan ook weer blij. Op het Internet kan je veel afbeeldingen en richtlijnen vinden om mooie edelstenen te tekenen.

Meedoen aan challenges is leerzaam en kan heel prettig zijn maar ook, gewoon een tekening maken als attentie om iemand te verrassen, kan enorm heilzaam werken. Je maakt iets heel persoonlijks voor iemand die je bijzonder vindt en dat wordt meestal erg gewaardeerd. Iets krijgen is plezant maar iets geven, is dat zeker ook.

De laatste tiles die ik gemaakt heb, zijn voor I.A. S.T. nummer 203 en 204.. Recent is Adele’s dochter getrouwd en voor een gelukkig huwelijk zou de bruid, volgens de traditie,  op haar trouwdag 4 dingen moeten dragen: iets ouds, iets nieuws, iets geleend en iets blauw. Dat was de opdracht van deze challenge:

deel 1, iets ouds (Sez) en iets nieuws (Trilad)

deel 2, iets blauw (Bluebonnet) en iets geleend (Hollibaugh)

Beide tiles werden getekend op bruin papier en afgewerkt met kleurpotloden en gelpennen.

Intussen blijf ik aan mijn conditie werken: elke dag oefeningen doen, vele kleine wandelingen maken, regelmatig zwemmen en voldoende rustpauzes inlassen. De tijd voor de computer wordt beperkt maar toch ook weer af en toe een tekening maken, blijft een uitdaging. Ik heb geïnvesteerd in een goede ergonomische stoel van Spinalis, een ergonomisch toetsenbord, een ergonomische muis/muisblad en ik draag regelmatig een kleine braze aan mijn pols. Dit was een flink bedrag maar deze spullen staan garant voor jaren meer comfort tijdens computer en tekenactiviteiten. Op de Spinalis stoelen zit je als het ware op een beweegbare ballon en dat is beter voor je rug. Je armen kunnen rusten tijdens het surfen  en er is ook een ruggensteun waar je af en toe tegen aan kan leunen. In het begin was dit “actief zitten” echt wennen maar ik voel gewoon dat het beter is en dan wordt volhouden gemakkelijker. Het is een echte aanrader voor allen die  door hun werk/hobby veel moet zitten.

 

Mooi weer vandaag? Wacht niet langer en geniet nu van een zomerse pick-nick in het zonnetje of onder een parasol.

In België worden  tijdens de zomermaanden  veel grote en kleinere festivals georganiseerd die druk bezocht worden.  Onze koning Philippe en koningin Mathilde bezochten gisterenTomorrowland en zelfs koningin Paola, inmiddels bijna 80 jaar werd gespot samen met haar dochter prinses Astrid op een concert van Coldplay.

In onze omgeving zorgt Esperanzah.  ( 4 , 5 en 6 augustus) elk jaar voor mooie momenten. Het is een kleinschalig, gezellig evenement en vindt plaats op het abdijdomein van Floreffe. De locatie is authentiek, de sfeer is gemoedelijk en iedereen laat zich van zijn beste kant zien… Geweldig toch?

 

Boven een foto tijdens Esperanzah en onder ons koningspaar op bezoek in Tomorrowland

Precies 50 jaar geleden werd in San Francisco uitgebreid “the summer of love” gevierd en daarom heb ik even in de “oude” doos gezocht naar een passend nummer om deze zomerse post mee af te sluiten:

 

Telkens Annette Plaga een mozaïek bedacht, was  ik blij te kunnen meewerken aan zo’,n leuk initiatief. Tot 31 mei kon je een inzending sturen.De verrassende resultaten kun je binnenkort bewonderen op Annette’s website.

Hierboven zie je mijn bijdrage voor haar achtste mozaÏek. Annette had voorgesteld om de string in de vorm van een lint, groen te kleuren. Het is mijn lievelingskleur.

Groen is rustgevend en staat voor hoop, natuur en vernieuwing. De  gebruikte tangles zijn: Pebble Flowers, Birch, B-Horn, Praa, Dai-Dai, Fun-bee, Leaf-a-vin, Cornetz, Jelly legs en Triple Tipple.

Hieronder zie je het gespiegelde resultaat waarvoor ik een fotobewerkingsprogramma gebruikt heb.

 

Twee is een bijzonder getal. Het is een paar. Samen ben je sterker. Door iemand tegenover je te zien, leer je jezelf kennen. Ga je denken in overéénkomsten en verschillen. Dat dualisme hoort bij het leven: man en vrouw, yin en yang, licht en donker, vreugde en verdriet, leven en dood…

Hieronder heb ik nog een voorbeeld geplaatst van een tekening die gemakkelijk kan gespiegeld worden, een heel plezant experiment.

De gebruikte tangles zijn:  Tipple, een variatie op Copada, Sandswirl en Betweed Flower ( aangevuld met lintjes bestaande uit hartjes in 2 kleuren) Het tegeltje werd gemaakt op een aquarelachtergrond die ik uitgeknipt heb en vervolgens op een zwarte tile geplakt heb. Daarop werden nog een paar patronen aangebracht met een witte gelpen en afgewerkt met oranje tinten: Tipple, Bowswing en ( een deel van) U-bend.

De originele tile:

Een keer gespiegeld:

 

Dubbel gespiegeld:

 

Vind je dit tof, kijk ook eens een keer op de site van de Diva. Op haar 318 de challenge stelt Laura voor om een Diptych te maken. Dit is een Zentangletekening bestaande uit 2 gespiegelde paneeltjes. Een leuk idee met vele mogelijkheden en beslist de moeite om ook eens te proberen!

Dit is het voorbeeld van Laura:

Elke dag opnieuw, zie je hier of daar wel een nieuwe tangle opduiken. Het is onmogelijk ze allemaal te kennen en te integreren in je tekeningen. Alleen diegenen die mij aanspreken, teken ik  in mijn persoonlijke legende. Vroeg of laat, komen ze aan bod in mijn werkjes, samen met mijn andere favorieten.

Ik geef eerlijk toe dat ik soms moeite heb met bepaalde logische maar meer ingewikkelde patronen (High focus tangles). Alhoewel deze  heel mooi kunnen zijn gaat mijn voorkeur uit naar éénvoudige (en meestal) organische patronen.  Eindelijk ben ik erin geslaagd om er zelf één te ontwerpen.

Ik hou van bloemen en planten en ontdek regelmatig nieuwe soorten tijdens mijn wandelingen door het bos. In boeken of op het Internet zoek ik daarna de juiste benaming. Tijdens een zoektocht naar een “nieuw” plantje trok deze aparte  foto direct mijn aandacht:

Het gaat om een zicht, genomen vanuit vogelperspectief op een  vrucht van de Rupsklaver. Met een beetje fantasie lijkt dit vruchtje op een opgerolde rups. ( caterpillar. in de Engelse vertaling van rups)

Ogenblikkelijk zag ik hierin in een nieuwe tangle en begon te tekenen. Mijn nieuw patroon kreeg de naam:  C-view (Caterpillar view) en hieronder vind je de stappen om het motief te tekenen:

  1. Teken grillige uitsteeksels in het rond.
  2. Teken een tweede ronde met soortgelijke uitsteeksels achter de eerste.
  3. Vervolgens komt er nog een derde laag (in het zwart) die grotendeels verborgen zit achter de twee eerste rondes.
  4. Binnen de eerste ronde, teken je vervolgens een paar golvende veelhoeken.
  5. Tenslotte vorm je een soort net en breng je schaduw aan.

Naast het basismodel heb ik een variatie getekend met langere uitsteeksels en een kleiner, verschillend binnenste deel. De uitsteeksels van de derde ronde werden niet zwart gekleurd. Nog een variatie zou zijn om een Printemps in het midden te tekenen…

Op onderstaande grijze tekening, zie je  C-View, gecombineerd met Rick’s Paradox, CO2, en Tipple.  Met blauwe kleurpotloden en een witte gelpen werd het geheel afgewerkt.

Op de volgende tegel heb ik een compositie gemaakt van  C-View  B-Horn, Birch, Mooka, Raindotty, Fescu, Hypnotic en Tipple.

Alleen Mooka werd gekleurd met groene kleurpotloden. Een witte gelpen zorgt voor enkele highlights, terwijl B-Horn en Birch met potlood werden getekend.

Zoals ik hierboven schreef, komt het getal 2 in ieders leven voor, ook in het mijne.

Door (te) veel te zitten tijdens het tekenen en voor mijn computer, blijven mijn arthroseklachten  toenemen. Daarbij ontwikkel ik symptomen die sterk op een beginnende RSI lijken. Ik sta voor een hartverscheurende keuze: ofwel ga ik gewoon verder zoals ik bezig ben en zullen de klachten alleen maar toenemen, ofwel verander ik drastisch mijn bezigheden en kan er nog veel verbeteren op termijn.

Met pijn in het hart, heb ik gekozen voor de tweede oplossing: ik ga minder tekenen, minder voor de computer zitten, kiné volgen, regelmatig zwemmen, meer rusten, en opnieuw starten met Tai Chi. Deze heilzame bewegingsvorm heb ik jaren beoefend maar  beëindigd na een schouderoperatie. De revalidatie duurde langer dan voorzien en ik kon na zoveel gemiste lessen niet meer volgen in de groep. Tai Chi lijkt éénvoudig maar dat is het niet. Ook hier zijn concentratie, geduld en oefening belangrijk.  Net als  Zentanglekunst, is het een aangename, ontspannende bezigheid die rondspokende gedachten kan doen stilstaan en bovendien zorgt voor meer soepelheid. Kijk even mee naar dit korte fragmentje:

Ideaal zou natuurlijk een combinatie van de twee zijn en dat hoop ik in de toekomst te kunnen doen maar nu heb ik besloten om een lange rustpauze in te lassen. Concreet betekent dat  geen travelingtiles meer maken, geen bijdrages aan challenges inzenden, veel minder tijd voor de computer doorbrengen en voorlopig geen  blogposten meer schrijven.

Een uitzondering wil ik graag maken voor de challenge van 17 juli  bij Joey Van Oort. Op deze datum zal Suzie Ngamsuwan daar de gastvrouw zijn met een nieuwe uitdaging waar iedereen aan kan meedoen. Ik ben een grote fan van Suzy’s inspirerende persoonlijke Zentanglestijl. Ondanks het feit dat we duizenden kilometers van elkaar, ieder ons eigen leven leiden, leerden we elkaar beter kennen door onze gezamelijke interesses…

Hieronder heb ik een unieke bijdrage geplaatst van Suzy voor de Diva’s 317de uitdaging. Rond een subtiel gestyleerde figuur bouwde zij een prachtige Zentangletekening op. Tot mijn grote vreugde zag ik ook mijn patroontje  Nouvart opduiken, mooi geïntegreerd in het geheel:

Tegenslag, zoals nu, het moeten opgeven van iets dat ik heel graag doe, is niet prettig. Toch  kunnen tegenslagen je leven rijker maken en je wordt er ook sterker van. Dat heb ik al verschillende keren ondervonden…

Ik werd verliefd op Zentanglekunst bij de eerste aanblik, oefende elke dag en ik ga het zeker niet opgeven maar ik moet naar mijn lichaam luisteren en het tekenen terugbrengen naar een aanvaardbaar niveau.

Niet elke dag is geweldig maar elke dag heeft wel iets moois: zomaar  een vriendelijke glimlach krijgen maakt me altijd blij.  Vol verwondering een schuw reetje voorbij zien springen tijdens een wandeling bezorgt me iedere keer een enig moment. De geuren van het natte bos kunnen opsnuiven na een fikse regenbui,daar kan geen enkel parfum tegenop. Ik kan zo genieten van een glaasje koele witte wijn op een bloedhete zomerdag. Een fijn gesprek als je er nood aan hebt, kan ook wonderen doen, net als je laten ontroeren door mooie muziek of helemaal opgaan in een meeslepend boek. Een frisse douche nemen als je moe en bezweet bent en dan naar bed tussen frisse lakens met een druppeltje Lavendelolie op het hoofdkussen…

Er zijn nog zoveel dingen om van te genieten, ik kan nog uren doorgaan met opsommen…en ik ben dankbaar dat er nog zoveel mogelijk is.

Bijzaken zijn belangrijk, op een bepaald moment besef je ineens dat die bijzaken toch de hoofdzaken waren: kleine momenten van intens geluk!

Hier zijn nog een paar  geluksmomentjes die ik met jullie wil delen:

  Het ontdekken van een “nieuwe” prachtige nachtvlinder op ons terras die beslist een plaatsje zal krijgen in mijn boek:

  de witte tijger

De bloeiende Akelei in al zijn kleurenpracht staat zomaar te pronken in het wild, op slechts een kwartiertje lopen van ons huis:

Een typisch Vlaams gerecht dat zo lekker smaakt  en zo klaar is. Het seizoen is kort maar nu zijn de witte Vlaamse asperges volop te krijgen. Goed schillen, 10 minuten koken, botersausje erover en afwerken met hardgekookte eieren en peterselie.(van het kookvocht kun je achteraf nog een heerlijke fijne soep maken, gewoon met groenten naar keuze)

Kaartjes, met veel zorg gemaakt, apprecieer ik heel erg. Hartelijk dank hiervoor.( ééntje van een vroegere cursiste en ééntje van een collega/ CZT)

Deze kaart werd gemaakt op een hele mooie aquarelachtergrond waarop nog wat “ander materiaal” geplakt werd en daartussen ontdek je verschillende leuke tangeltjes.

Hier tekende Anja,  Maria’s nieuwe tangle Spoken, heel zorgvuldig  opgevuld met Printemps. Heel mooi is het gebruik van fijne gekleurde pennetjes.

Ik wil iedereen nogmaals bedanken  voor de interesse in mijn blog, voor de commentaren en e-mails en ben dankbaar dat ik jullie een beetje kon inspireren…

Hieronder heb ik nog één van mijn allereerste werkjes gezet.  Ik zou het nu waarschijnlijk anders tekenen maar ik vind hem toch leuk. Ik wil hiermee nog een keer laten zien, dat je je Zentanglewerkjes heel goed kunt combineren met andere technieken. Op deze éénvoudige zomerse tile heb ik een klein  stempeltje gebruikt met vlinders boven Henna Drum, Pokeroot, Tipple, Flukes,Antidots en Kogin. In gespecialiseerde winkels vind je hele leuke stempels waarrond je dan een mooie Zentangletekening kunt opbouwen.

En of af te sluiten nog 2 foto’s die werden genomen, net na het verkrijgen van het CZT certificaat tijdens het 22 ste seminarie in Providence. Je ziet alleen maar gelukkige, glunderende gezichten en tevreden mensen. Een prachtige ervaring die ik nooit zal vergeten!

Druk een keer op de Full screen knop om te genieten van de prachtige kleuren.Misschien zie je wel een nieuw patroon in deze speciale clip, gemaakt op Mike Oldfield’s Voyager.

Als je alles loslaat, heb je twee handen vrij om de toekomst te grijpen.

Hou je goed!

Ria Matheussen

 

In de Ardennen (en ook in grote delen van Frankrijk) begint de maand mei met het aanbieden van meiklokjes. Overal langs de weg staan kleine kraampjes waar deze heerlijk ruikende boeketjes  voor een paar Euro’s verkocht worden. Elke man moet ze schenken aan zijn vrouw  als geluksbrenger voor het nieuwe seizoen. Een mooie traditie die trouw in ere gehouden wordt op deze nationale feestdag.

Een extra feestdag voor alle moeders, wordt op veel  plaatsen in de wereld ook in mei gevierd maar in België doen we dat toch meestal op 15 augustus.

Na een fris voorjaar is het echte lentegevoel toch plotseling daar met heerlijke zachte temperaturen die je naar buiten lokken om te genieten van al het moois dat de natuur ons gratis geeft:

Af en toe eens ontspannen genieten van een goed boek of inspiratie vinden in een tof tijdschrift kan ook zo’n deugd doen… Zo bladerde ik een tijdje geleden door het Nederlandse blad Happinez en ontdekte daarin een reportage over Andres Amador uit San Francisco. Hij maakt elke dag opnieuw prachtige kunstwerken op het strand tijdens de eb. Bij de eerste vloedgolf verdwijnen zijn zorgvuldig gemaakte tekeningen… Ik zou het spijtig vinden als zoiets moois dat je met veel liefde gemaakt hebt, zomaar verdwijnt. Toch begrijp ik de filosofie van Andres. Volgens hem verandert de natuur constant, niets blijft hetzelfde en zo wil hij dat ook tonen in zijn kunstwerken…

Voor meer informatie: Andresamadorarts.com

 

 

Ik heb speciaal deze foto’s gekozen omdat ik hier zoveel in herken. Andres “tekent”  Zentanglemotieven, heel zeker.  Hij maakt eerst schetsen die hij in gedachten vergroot en met een hark zorgvuldig aanbrengt in het zand. Hij is heel kieskeurig wat betreft de locaties want zijn werken zijn op hun mooist vanuit een zekere hoogte. Nooit moet Andres iets opruimen, morgen is er immers weer een nieuwe dag met nieuwe uitdagingen!

Deze foto’s inspireerden mij om een paar grotere tekeningen te maken op zandkleurig papier, sober, zonder toevoeging van kleuren, een beetje zoals Andres dat doet op de stranden van Californië…In onderstaande tekening kan je volgende patronen ontdekken: Hollibaugh, Hypnotic, Vivid, Quandary, N’Zeppel, Mumzy, en 5C Aura.

Hier zie je een combinatie van Vano, Phicops, O, Cruffle, Tangleflake 3, Tripoli en Emingle getekend in driehoekjes op één van de cirkels.

En nog een kleintje met patroontjes die mij doen denken aan dingen uit de zee: Ohana, Bunzo, Tipple (moet er altijd bij), Festune, Joki, Lollypops, Trumpits, Printemps en Fünf.

Op deze tile heb ik ook wat groen gebruikt om een beetje het effect te krijgen van wieren die je soms aantreft op de schelpen en stenen aan het strand.

Loslaten en opnieuw beginnen kunnen we ook in het dagelijks leven toepassen. Je kunt geen nieuw hoofdstuk in je leven beginnen als je steeds het vorige blijft herlezen.  Loslaten kan pijn doen maar krampachtig vasthouden nog meer….Daarom:

Laat komen dat  nieuwe seizoen, een nieuwe start, en  een nieuwe tangle van Maria Thomas: Spoken, hier getekend op een achtergrond van groene aquarelverf  in combinatie met Praa ( Simone Menzel’s nieuwe organische tangle) 5C Aura en Field of FLowers:

Onderstaande kleine ronde tile heb ik geknipt uit een stuk grijs karton waarop een variatie van Spoken getekend werd naast CO2, Dai Dai en Praa (variatie) en waarop ik enkele gedroogde Vergeet-me-nietjes geplakt heb: ze groeien nu met honderden tegelijk rondom ons huisje. Ik kon er niet aan weerstaan om er enkele te plukken.

 

Het is echt de moeite om eens een keer een tekening te maken in combinatie met andere materialen, zoals hier met de gedroogde “Vergeet-mij-nietjes”. De bloemen/plantjes 10 tal dagen laten drogen tussen oude kranten, een boek erop en daarna kan je ze op papier plakken ( met gewone Pritt)… en er omheen tangelen! Het is prettig om even bezig te zijn met iets heel kleins, zoals bijvoorbeeld de schoonheid van een éénvoudig gedroogd bloemetje…

Zoals gewoonlijk sluit ik graag af met een stukje muziek en een leuke quote van Bob Marley:

Een van de mooie dingen van muziek is dat als ze je raakt, je geen pijn voelt.

Tijdens mijn studie Portugees, heb ik het geluk gehad om met de hele klas een optreden bij te wonen  van Madredeus( zie in een vorige post) en van Sarah Tavares. Zowel op de Azoren waar wij verschillende jaren gewoond hebben als op de Kaapverdische eilanden waar Sarah van afkomstig is, wordt Portugees gesproken. Een moeilijke maar heel melodieuze taal. De altijd groene Azoren horen bij Europa en hebben vooral bizarre rotskusten.(vulkanische oorsprong)  De Kaapverdische eilanden liggen zuidelijker,  horen bij Afrika en het is er veel droger…met veel zand…

Laat ons even genieten van de vrolijke stem van Sarah Tavares en van stranden om bij weg te dromen….

 

Adeus!

 

 

22 april is uitgeroepen tot  de dag van de aarde.

Het is belangrijk  om regelmatig stil te staan bij ons consumptiegedrag en de impact hiervan op onze planeet te verminderen.

Alle beetjes helpen,  en daarom kunnen we,  hoe klein dan ook, een inspanning leveren om beter om te gaan met ons milieu en zo bijdragen tot een schonere wereld voor al de bewoners van onze planeet.

Enkele éénvoudige tips die we gemakkelijk  kunnen volgen:

Heb je een tuin? Probeer dan bijen en vlinders te lokken   (door het plaatsen van insectenhotels, vlinderbomen en bloemen te planten)

Minder intensieve veeteelt, minder vlees eten,  betekent minder opwarming, minder dierenleed en meer leven op aarde. Probeer eens een  Pita  van de vegetarische slager.   Met een heerlijke looksaus en wat frisse rauwkost is dit een verrassend lekkere, evenwichtige lunch.

Lavendelzakjes in kleerkasten, citoenschillen in een schaaltje azijn in de koelkast  natriumbicarbonaat met een druppeltje tea-tree olie in de kattenbak, zelf een luchtverfrisser maken… het zijn allemaal kleine natuurlijke hulpmiddeltjes om aangename geuren te verkrijgen zonder gebruik te maken van schadelijke chemicaliën.

Zijn al die artificiële parfums, lotions, zalfjes, crèmes, zepen, gels, … echt nodig om ons goed in ons vel te voelen? Als we de reclame moeten geloven wel maar  klik eens op de site van Skin deep.  Met een beetje zoekwerk vind je al de ingrediënten die in je eigen producten zitten Je zult verbaasd zijn wat voor rotzooi fabrikanten daarin steken en hoe slecht ze eigenlijk zijn voor je huid…de schadelijke residuen  vervuilen uiteindelijk ook de oceanen.  Een echt wondermiddel daarentegen is  zuivere Jojobaolie,  je komt er maanden mee toe en de prijs valt aardig mee. Mijn gevoelige dunne huid is  enorm opgeknapt sinds ik elke avond voor het slapen gaan, jojobaolie smeer.  Klinkt misschien raar maar deze “olie” voelt niet vet aan, dringt direct in de huid en  is zowel  goed voor de vette huid die neigt naar acne als voor de droge huid met aanleg voor eczeem.

Duurzame, eerlijke en lokale producten kopen en zoveel mogelijk plastic vermijden, helpen onze ecologische voetafdruk ook aanzienlijk te verlagen…

Met een beetje creativiteit kun je  zeker nog veel uitdagingen vinden om het steeds beter te doen…en dat geeft je een fijn en tevreden gevoel!

Kijk eens naar deze korte maar intense bloemenpracht tijdens de lente in de Zuid Afrikaanse woestijn:

Ook dichterbij, bij ons in de Ardennen, vormen de wilde bosanemonen nu een prachtig wit tapijt. Het duurt slechts enkele weken maar het is ieder jaar opnieuw een feest om dit te kunnen zien. Op andere plaatsen in België, zoals bijvb. in het Hallerbos overheerst dan weer de paarse kleur van de boshyacinten.

 

Bloemen zijn niet alleen mooi om te zien, er zijn verschillende soorten die  eetbaar zijn. De vrolijke oranje Oost-indische kers smaakt lekker fris ( een beetje zoals  radijsjes) en kan je risotto’s en salades  heerlijk opfleuren. Het is heel gemakkelijk om dit plantje zelf te kweken.

Bloemen zijn ook een dankbaar onderwerp om te tekenen. In de Zentanglewereld vind je ondertussen  veel mooie organische patronen. Ik heb al mijn favorieten  getekend in een Leporelloboekje. Ik hoef dan niet meer tussen al die tangles te zoeken maar vind meteen leuke motieven terug die ik  graag teken. Ik heb nog zo’n boekje met roosterpatronen en ééntje met kaderpatronen. (ik geef eerlijk toe dat ik regelmatig tangles “vergeet” en deze boekjes zijn dan een handig hulpmiddel)

Op deze Renaissance Zendalatile zie je  rechts boven Laflor, naast Abeko, Curly Q, String Rose, Boxwood, Printemps, Alabastro, Flux en Morning Glory.

In het onderstaande filmpje kan je gemakkelijk volgen hoe Elena Babayants dit prachtige bloemenmotief tekent:

Ikebana of de Japanse bloemsierkunst is erg sober maar heel sierlijk en moeilijker dan het lijkt op het eerste zicht.  Ook hierin vond ik inspiratie om een tile te maken met bloemen en Eastern Lily kreeg de hoofdrol, naast Fricle en Eddy.

Helen Williams, een zeer getalenteerde dame uit Australië heeft een interessante blog waar je heel veel organische tangles op terug kunt vinden. Daar las ik voor de eerste keer om roostertangles niet steeds in een gelijkmatig rooster te tekenen maar in een meer “wonky grid‘.  Hieronder een poging met  Florez, aangevuld met Pokeleaf en een paar dauwdruppeltjes

Daarna viel mij oog op  Compass Daisy, een éénvoudig gemakkelijk patroon maar je moet het wel aandachtig en nauwkeurig tekenen, mooi in combinatie met andere tangles maar ook erg geschikt als monotangle. Ik heb er slechts ééntje getekend op een achtergrond van Aquarel en Bister.

Als ik s’morgens door het raam kijk, zie ik de viooltjes in onze bloembakken. Ik  heb  altijd zin om er een tekening van te maken, zij inspireerden mij voor onderstaande tile:

Het leuke patroontje Plum-lei vind ik  goed op een viooltje lijken, vandaar mijn keuze om hiermee een compositie te maken die ik afgewerkt heb met Lapin (Susie Ngamsuwan) als kader.

En tenslotte nog een kleine compositie n.a.v. Laura’s challenge (311). De gebruikte tangles zijn: Cuttle, NKD, Patience, NZeppel en Peek-a-boo-Daisy en werden afgewerkt, net als in bovenstaande tile met gewone kleurpotloden.

 

Natuurlijk was ik heel blij met de uitdaging nr 190 van Adele Bruno die een combinatie voorstelde van Nouvart, Windfarm en Box Spirals . Geen éénvoudige opdracht maar er zijn supermooie resultaten uit gekomen en ik bedank hierbij Adele voor de uitdaging en alle deelnemers voor hun inzet en interesse.

Hieronder mijn tile, de andere inzendingen kun je bewonderen op Adele’s site:

Op  Susie Ngamsuwan’s website ontdekte ik nog een bijzondere monotangle van  Nouvart  die me aan ijskristallen doet denken. Susie heeft de gave om van elke tangle iets speciaals te maken, ik ben een grote fan van haar werk.

Ook Reena Soni toont een mooi, apart werk waarin ze geraffineerd Nouvart integreerde. (ik leerde deze sympathieke dame kennen op het 22 ste CZT seminar) Je kan haar volgen op Instagram.

Deze combinatie van Zimba en Siri, samen met organische patronen vind ik ook erg geslaagd, maar wat is er niet geslaagd bij Annette Plaga? Het was één van haar inzendingen voor de Diva’s challenge (312)

Als afsluiter  nog een foto van mijn bijdrage aan Annette’s 7de mozaiek. De resultaten van de verschillende deelnemers en de gezamelijke mozaiëken kun je bewonderen op haar site.  Op 10 mei start het 8ste project. Ik zie er nu al naar uit om weer mee te kunnen tekenen.  Iedereen is van harte welkom en ontvangt achteraf een kleine persoonlijke mozaïek. Dank je wel Annette voor zoveel inzet en creativiteit en ik wens je veel succes voor de toekomst.

Eindigen met een mooie quote en een stukje muziek is stilaan een gewoonte geworden die ik in ere wil houden:

Now we are free schreef Hans ZImmer  voor de film Gladiator en werd  gemonteerd door Chris Demian, een geschikte  bijdrage voor vandaag…Het is nu de hoogste tijd om met zijn allen samen, beter te zorgen voor die prachtige planeet…die ons zoveel geeft…

 

Met de “Mc and Cheese challenge”  wilde de Diva (Laura Harms)   éénvoudige composities zien met vertrouwde tangles. Elke dag, zie je hier of daar wel een nieuw patroon opduiken. Het is onmogelijk om ze allemaal onder de knie te krijgen en dat hoeft ook niet. Deze keer dus  geen moeilijke motieven, geen zoekwerk op computers, geen stress of competitiegeest, gewoon ontspannen tangeltjes tekenen die je als het ware van buiten kent.  Daarmee kom je terug tot de essentie van Zentangletekenen.  Hieronder laat ik jullie graag zo’n voorbeeld zien van een vroegere cursiste: Marianne Repriels. Zij heeft  een prachtige Zendala ontworpen met  Flux en Tipple. Origineel, éénvoudig  in zwart/wit maar heel mooi en verzorgd afgewerkt met subtiele schaduw. Ik wil hiermee nog eens benadrukken dat Zentangletekenen voor iedereen toegankelijk is en dat je ook zonder ingewikkelde constructies echte “juweeltjes” kunt maken, net zoals Marianne dat gedaan heeft.

Anoeska Waardenburg heeft  een heel verfrissend Nederlandstalig e-boekje geschreven over tangelen zonder stress (wat eigenlijk altijd zou moeten zijn)  en hoe je  in alle rust,  verschillende patronen bij kunt leren. Voor 15 Euro is het van jou!

Blij en dankbaar ben ik met de leuke reacties die ik regelmatig ontvang, telkens als ik teken op kleurrijke aquarelachtergronden.(geleerd bij Jacqueline Nouwen).  Het klikte direct in haar klas, tussen deze hartelijke creatieve mensen.  Jacqueline en enkele cursisten hebben later op hun beurt ook workshops bij mij gevolgd. Wij blijven contact houden en af en toe wordt er een gezellige  namiddag georganiseerd. Er wordt dan veel gebabbeld en gelachen  bij een hapje en een drankje maar  tekenen, schilderen en knutselen staan altijd centraal.

Hieronder toon ik een kleine impressie van zo’n heerlijke dag, die helaas telkens  veel te snel voorbijvliegt. Deze keer hebben we naast schilderwerk ook  kaftjes voor miniboekjes gemaakt.  We gebruikten hiervoor stukjes hardboard waarop m.b.v. behangerslijm allerlei stukjes materiaal aanbracht werden  en die we afwerkten met een mengsel van Gesso en Aquarelverf.  Zoals je kan zien, was iedereen opgetogen over het resultaat!

Regelmatig krijg ik werkjes te zien van mensen  die net als ik, besmet werden met het Zentanglevirus. Margit Van Ostaeyen (met rode bloes en penseel in haar mond)  volgde eveneens enkele lessen bij mij. Zij wilde ook  graag haar prachtige  aquarellen met tangles combineren, iets waar zij absoluut in slaagt, vind ik, oordeel zelf. Het verhaal van Margit vind je op de Blog van Rick en Maria .

Op de laatste foto  merkte ik  speciale witte lijnen op en ik vroeg haar hoe ze dat precies gedaan had. Het antwoord is vrij simpel: met een stuk kaars werden eerst vette lijnen  op het papier gezet. Daarna breng je  de verf  aan. Op die witte lijnen “pakt” deze  veel minder en daardoor krijg je dan een heel speciaal effect wat mij erg bevalt. Ik heb Margit direct gefeliciteerd met dit aparte resultaat en ben haar dankbaar dat zij mij op dit idee gebracht heeft. Ik apprecieer heel erg als mensen hun kennis aan elkaar doorgeven en op hun beurt dan ook weer leren van de anderen. Dat is een fijne ervaring voor iedereen en het past volledig in de Zentanglefilosofie. Nogmaals hartelijk dank Jacqueline en Margit voor het doorgeven van jullie kennis!

Wil je dit ook eens graag proberen? Het is echt niet moeilijk en je zult versteld staan van het eindresultaat:

Je neemt een stuk kaars waarmee je eerst een paar “vette” lijnen  tekent op je tile (Ik gebruik gewoon aquarelpapier en knip dan later de mooiste stukjes (9×9 cm) eruit.

Vervolgens maak ik het blad altijd goed nat met gewoon water, zo heb ik het geleerd bij Jacqueline en daar legde ook Margit de nadruk op.

Daarna breng je met een dikke borstel hier en daar  kleuren naar keuze aan ( je kan ze aanlengen met water om verschillende tinten te verkrijgen) de verf mag echt in elkaar lopen. Je kan het blad eventueel naar verschillende richtingen draaien of  door te blazen kan je dit proces wat bijsturen. Te veel verf kan gemakkelijk geabsorbeerd worden met een wattenstaafje. Als de kleuren nog nat zijn, strooi ik er meestal (een klein beetje) Bisterpoeder op. Niet te veel anders wordt het  somber. Daarna gewoon alles laten drogen (ca 2 uur) en dan zie je goed  de grillige vormen waarop of waartussen je je favoriete tangles kunt tekenen.  Op de droge geverfde stukken kan gemakkelijk getekend worden maar je kan ook  bewust wat plekjes wit laten en uitsluitend daarop tekenen, of je kan kiezen voor een combinatie van beiden…Achteraf is het mogelijk om bepaalde kleuren  te benadrukken door deze te accentueren met gewone kleurpotloden.

Aquarelpapier, aquarelverf van Winsor & Newton, een paar potjes Bisterpoeder, penselen, een stukje kaars en mengpotjes en je kan aan de slag:

Hier koos ik voor herfsttinten en tekende met een witte gelpen, bruine en zwarte pennen. De patronen zijn: Zinger, N’Zeppel, Indi Rella, Rixty en Birch  ( dit patroon lijkt heel erg op een berkenboom en dat was ook de bedoeling)

 

Voor deze tile heb ik vooral blauwe verf genomen, de bruine kleur komt door de Bister die ik gemengd heb met de aquarelverf. De getekende tangles zijn Mooka, Molygon, Tipple, Verve, Caviar, Shattuck en Curl. Naast een zwarte pen heb ik opnieuw mijn witte gelpen gebruikt.

 

Hier zie je dat ik meer rood gebruikt heb, maar ook geel en groen (de kleuren lopen altijd door mekaar en het resultaat is dikwijls anders dan je voor ogen had) Undu, Wud en El Prado werden getekend met een zwarte pen en afgewerkt met een witte gelpen, voor O werd alleen een witte gelpen gebruikt.

Deze tile past het beste bij de lente door het gebruik van frisse gele en groene tinten waarop groene Bister werd gestrooid. Het was mijn I.A.S.T. bijdrage ( 188) waarop wij een combinatie “moesten” maken van Fescu, Zinger en Frickle. Naast bruine, zwarte en witte pennen, zie je ook enkele Fescupatronen die gemaakt werden met een groene pen.

In alle voorbeelden werden gemakkelijke, éénvoudige motieven getekend die heel goed tot hun recht komen op een aquarelachtergrond.

Aan alles merk ik dat we weer aan een nieuw seizoen begonnen zijn. Bloesems verschijnen in alle kleuren, hier en daar zie je heel voorzichtig al fris groen terug opduiken, de eerste vlinders fladderen rond op zonnige dagen en vooral de vogels beginnen steeds luider te fluiten. Dat geeft ieder jaar opnieuw een fijn gevoel. Als het terug warmer wordt, is het  aangenaam om eens een wandeling te maken op een blotevoetenpad.  Deze paden zijn daarvoor speciaal ontworpen. (3 à 4 km) en zijn  niet zwaar. Omdat we het niet gewoon zijn op blote voeten te lopen,  geven ze je een aparte ervaring en gratis voetmassage..Op het internet kan je in verschillende streken deze paden vinden. Ook  s’morgens eens op  blote voeten door het natte gras lopen, vind ik altijd leuk en heel verfrissend! Een beetje gek? Misschien wel maar ik trek er me niets van aan en  geniet gewoon van die momenten…

Reizende tiles  blijf ik ook heel verrrassend vinden. Hieronder zie je de resultaten van een uitwisseling met  Heidi Sue Whitney uit Utah. Travelingtiles geven unieke ervaringen en ik wil Heidi hierbij nog eens hartelijk danken voor de fijne samenwerking. Zij heeft onlangs  een apart patroontje uitgewerkt dat je zeker gaat terugzien op één van mijn volgende tiles. Ik hou heel veel van de wilde ruige natuur in het noorden en voor deze tangle vond Heidi inspiratie bij de stoere Vikingen: Torsdag, heel mooi, vooral als kader, vind ik!

Heidi’ s starters en vervolgens de tiles,  afgewerkt door mij:

 

Hieronder mijn starters voor Heidi en haar afgewerkte resultaten, heel mooi vind ik de doorzichtige letter i die ze erin verwerkt heeft n.a.v. een challenge bij Joey Van Oort:

 

 

Hieronder nog een prestring 3Z tile die Heidi heel mooi afwerkte en waarin ze haar nieuwe tangle Concert gebruikte. Hij lijkt een beetje op Arukas.

Ook interessant om te zien,is hoe anderen mijn  tangles verwerken in hun tiles.  Anja Schaffeld maakte een erg geslaagde combinatie van verschillende variaties op Zimba met het mooie Amphora van Lily Moon:

 De sympathieke Duane Anderson uit Oregon maakte deze leuke monotangle met variaties op Nouvart:

Dank je wel, ik apprecieer dit heel erg!

Het was een eer te ontdekken dat  Adele deze week voorstelt om mijn  tangle Nouvart te gebruiken samen met twee prachtige motieven  van Margaret Bremner voor haar wekelijkse uitdaging It’s a string thing.

Hierbij wil ik iedereen een vrolijke Pasen wensen en een geweldige start vol zelfvertrouwen van een nieuw seizoen vol  uitdagingen en avontuur!

Om echt zelfvertrouwen te ontwikkelen, moet je afrekenen met de persoon die je graag wilde zijn maar vrede nemen met de persoon die je diep vanbinnen echt bent. Je moet stoppen met jezelf te vergelijken met anderen maar blijven geloven in jezelf. Volg je hart, het weet de weg.

Deze wijze raad heb ik gelezen in het tijdschrift Happinez en het is waar, hoe sneller je dat aanvaardt, hoe beter!

Om af te sluiten heb ik gekozen voor accordeonmuziek.  Heel lang geleden, vertrokken wij op een warme augustusdag op huwelijksreis naar  Normandië en Parijs De afstand was niet te ver. We reden er naartoe met ons eigen autootje en boekten kamers in éénvoudige pensions, heerlijk romantisch en toch betaalbaar in die tijd. De muziek die ik nu uitgezocht heb, werd geschreven voor de film: le fabuleux destin d’Amélie Poulain met een heel ondeugende Audrey Tatou in de hoofdrol. Telkens als ik zo’n accordeon hoor, denk ik aan die typische sfeer op warme zomeravonden in Parijs waar je altijd ergens  zulke muziek kunt horen. Nochtans komt deze opname uit Chili maar ik vind het gewoon heel mooi gebracht en daarom viel mijn keuze op deze muzikant.

 

Komt dit niet bekend voor? Voila, hier zijn de vier seizoenen van Alphonse Mucha, de Tsjechische Art Nouveau kunstenaar bij uitstek.

Als ik aan Art Nouveau (of Jugendstil) denk , dan zie ik altijd  Praag voor mij.  De sprookjesachtige hoofdstad van Tsjechië, gelegen aan de Moldau biedt   talrijke bezienswaardigheden  die beslist de moeite waard zijn. s’ Avonds vinden er overal klassieke balletvoorstellingen en concerten plaats en het is heerlijk om daarna de avond af te sluiten in één van de talrijke Jugendstil  koffiehuizen. Persoonlijk vind ik, dat net tijdens de koudere winterperiode de stad er nog feeërieker uitziet dan tijdens de zomer.

de Karelsbrug

De astronomische klok

Het culturele centrum

Art Nouveau werd heel populair in verschillende landen van Europa  op het einde van de negentiende eeuw. Deze kunstvorm  manifesteerde zich vooral op gebruiksvoorwerpen, in de architectuur en in de schilderkunst. De natuur vormde de voornaamste inspiratiebron  en overal zag men sierlijke organische patronen  en golvende lijnen opduiken. De stroming kende een  korte maar hevige bloeitijd en ging dan over naar de Art Deko, meer gestileerd, met strakkere lijnen en  vooral geometrische patronen.

Op onderstaande foto kan je duidelijk het verschil zien tussen deze twee stijlen:

 

Ook  bij ons in België, zijn nog unieke werken uit deze vervlogen tijden te bewonderen.. Ik denk dan bijvoorbeeld aan de statige herenhuizen op de Cogels Osylei in Antwerpen,  de talrijke gevels versierd met smeedwerk in Luik maar vooral aan het Hortahuis in Brussel dat een absolute aanrader is voor een daguitstap.

Cogels Osylei in Antwerpen

 

Smeedwerk in Luik

Inkomhal van het Horta huis in Brussel

 

Horti, mijn nieuw patroon, is gebaseerd op het sterk veréénvoudigde motief van deze Art Nouveau tegel en is een gemakkelijke tangle die veel mogelijkheden biedt:

 

Op deze tile ben ik begonnen met een spiraal ( R-H1 uit het boek de Praktijk). Het spiraal werd niet gevuld met fragmenten maar ik koos ervoor om Horti gespiegeld hierop te tekenen, aangevuld met een variatie van Mooka, Curly Q, Abeko, Tipple en het sierlijke recente.patroon Clamz. De tile werd afgewerkt met kleurpotloden en een witte gelpen voor de “highlights”.

 

Op de tweede tile heb ik eerst een veréénvoudigde vorm van Horti getekend in circelvorm, daarna een andere versie eromheen met 2 verschillende aura’s, gevolgd door  L’ Eaura, opnieuw een variatie van Horti met aura en TIpple. Tenslotte vond ik Umble er mooi bij passen, heb stukjes ingekleurd met kleurpotloden en nog een stukje Printemps toegevoegd als “finishing touch”.

Nouvart daarentegen is een patroon dat ik samengesteld heb na het zien van verschillende foto’s uit de Art Deco periode. Je vindt soortgelijke motieven  zowel terug in de architectuur als in de glas en schilderkunst…

 

 

Boven en onder werd Nouvart getekend in combinatie  met andere tangles en fragmenten, o.a. Rick’s Paradox, Tipple, Sails, Fassett, Hibred, Zenith, Stircles en het Fragment K1. Op onderstaande tile werd eerst Gneiss, getekend, een mooi en gemakkelijk begin om  rondom verder aan te vullen met andere patronen. Hier heb ik uitsluitend gelpennen gebruikt en een klein beetje krijtpotlood.

En nog een Zendalatile met zowel Horti als Nouvart, samen met Zander, Petal Panes, Tipple, Joki en Scrawlz. Ik heb getekend met bruine, turkoois en zwarte pennen. Voor de afgewerking werden  kleurpotloden genomen, een wit krijtpotlood en witte gelpen.

Kerstmis, Nieuwjaar, Valentijn en Carnaval liggen alweer achter ons maar dat wil nog niet zeggen dat het al lente is.Persoonlijk vind ik deze periode de minst aantrekkelijke van het jaar maar het gaat beter als je kan aanvaarden dat een tijdje minder ook O.K. is. De winter is over zijn hoogtepunt maar van een echt lentegevoel is nog geen sprake. Het is dikwijls guur. Hevige buien, wind en regen zijn regelmatig van de partij maar af en toe, als de zon erdoor komt, voel je dat ze al wat kracht heeft. Vorige week heb ik zelfs, tijdens een wandeling een  eerste vlinder gezien: een citroentje…Stilaan  ontwaakt de natuur uit de winterslaap.

In Canada wordt rond deze tijd het  zoete esdoornsap uit de esdoorn getapt: heerlijk op pannenkoeken of een klein scheutje in een kopje rozenbottelthee… Bij ons in de Ardennen wordt  berkensap geoogst:  een krachtig elexir dat reinigend en revitaliserend werkt en dus ideaal om in het voorjaar een paar weken te drinken als een echte lenteschoonmaak voor het lichaam.

Nog eens heb ik  als afsluiter gekozen voor een template van Ben Kwok. De sierlijke libelle zie je  zo vaak  in de Art Nouveau en daarom vond ik deze tekening passen bij deze blogpost.

De gebruikte patronen zijn: Nouvart, Horti, Knightsbridge, Hibred, Printemps, Jetties, Flux, Shattuck, Sandswirl, het fragment F7 en een heel bijzondere tangle: Vo  (juist onder Horti naar binnen toe). Dit mooie en gemakkelijke patroontje is ontworpen door de zesjarige Vincent Roller, zoon van de Duitse CZT Nadine Roller die al verschillende mooie patronen ontworpen heeft. Haar meest recente patroon Elloso verscheen enkele dagen  geleden op Tanglepatterns.com.

 Nogmaals weer een bewijs dat er  geen leeftijd staat op Zentangletekenen, het is voor iedereen haalbaar!!!

Proficiat Vincent met je leuke nieuwe tangle, ik ga hem zeker meer gebruiken!

De morgen symboliseert de lente, de middag  de zomer, de avond  de herfst en de nacht de winter. Nu we zo snakken naar de lente, viel mijn keuze op Morgendstimmung van Edward Grieg om deze post af te ronden. Het nummer werd gemonteerd op prachtige foto’s uit het idylllische Noorwegen, het geboorteland  van de componist.

Opnieuw was het fijn  om mee te tekenen aan het zesde mozaïekproject van Annette Plaga. Deze  keer was het  thema  een nachtelijke sterrenhemel. Hieronder zie je  mijn bijdrage, door Annette samengebracht tot een klein geheel en vervolgens geïntegreerd in  een mozaïek met deelnemers uit  de hele wereld. Zij heeft  nog verschillende andere mozaïeken samengesteld die je kan bewonderen op haar site.  Proficiat Annette, voor dit prachtig ontwerp. Het is fantastisch dat we dank zij jou, met mensen uit verschillende landen,  dit unieke werk konden maken. Op 10 maart start het volgende project en iedereen mag meedoen!

 

 

In één van mijn  vorige posten heb ik 2 travelingtiles geplaatst  die ik van Joey van Oort uit Vancouver ontvangen had. Door familiale omstandigheden had Joey de laatste weken weinig tijd om mijn starters af te werken. Inmiddels zijn ze toch beëindigd en heeft zij deze gepubliceerd op haar site.  Ik vind beide resultaten heel goed geslaagd. Dank je wel Joey voor de samenwerking en veel succes met je verdere activiteiten.

 

 

Het is nog maar februari maar toch  hebben we al  kunnen genieten van enkele zachte, zonnige dagen en voor volgende week zijn de  weersvoorspellingen  veelbelovend.  Toch zal het nog even duren vooraleer de echte lente eraan komt. Buiten  ziet het er  nog steeds erg grauw en een beetje triest uit..

Een van de eerste bloeiers in ons tuintje is de Toverhazelaar. Het boompje is nog heel klein maar wordt ieder jaar een beetje groter en zal ooit voor een intense bloesempracht zorgen, midden in de winter.

 

Onderstaande foto werd genomen in het arboretum van Kalmthout waar je de grootste verzameling van deze toverhazelaars kunt bewonderen  die tijdens de bloeiperiode duizenden bezoekers trekt.

Zwart/wit is klassiek en blijft altijd mooi. Ik teken daarom zowel graag in zwart/wit als in kleuren. In het dagelijkse leven hou  ik echter van  kleuren om me heen.  In ons interieur, vind je overal warme, zonnige accentjes. Vooral in de donkere wintermaanden doet dat deugd. Hieronder heb ik een foto gezet van een lelijk elektriciteitskastje dat ik storend vond. Er werd  een  simpele houten kader op bevestigd. Daarna heb ik uit fimoklei  kleine vormpjes gemaakt die  beschilderd werden met acrylverf, gedroogd en er werden opgeplakt.  Het geheel oogt nu een beetje leuker. Fimoklei hoeft nooit gebakken te worden, gewoon laten drogen en het is klaar.

 

Af en toe, vind ik het prettig om op het Internet naar mooie kleurencombinaties te zoeken.  Vooral de intense patronen van Afrika spreken mij erg aan. Zo ontdekte ik een stof uit Zimbabwe waar ik onmiddellijk een nieuwe tangle in zag:

Omdat het patroon erg moeilijk is om te tekenen, heb ik het sterk veréénvoudigd maar de basis blijft deze Afrikaanse stof en daarom heb ik mijn nieuwe tangle Zimba genoemd:

 

Volgens mij komt het motief het beste tot zijn recht als je kiest voor kleur in je tile. Het is niet echt een vloeiende tangle maar eerder om in een rooster te tekenen. Als fragment of als kader lukt het ook goed. Je moet nauwkeurig en gelijkmatig proberen te tekenen maar je kan er, zeker in combinatie met andere roostertangles of fragmenten uit het boek “the primer”, leuke composities mee maken.

Hier heb ik Zimba gecombineerd met de fragmenten B11, C11 en E7. Het kleine vierkant heb ik geplakt op een stukje zwart tekenpapier zodat ik zowel met een zwarte als witte gelpen kon tekenen.

Ook hier heb ik weer een klein vierkantje geplakt op een zwarte achtergrond. ZImba werd aangevuld met de fragmenten H1, F11 en C11 en Perfs (kleine bolletjes) Op beide tiles werden gewone kleurpotloden gebruikt.

Meteen kwamen een paar leuke reacties  en sommigen hebben het nieuwe patroon direct uitgeprobeerd. Zo ook  Simone Menzel uit Dresden die onlangs het prachtige patroon My Swing toevoegde aan de lijst met tangles. Bij het spelen met Zimba, kwam er  opnieuw een nieuwe, sierlijke tangle tevoorschijn die ze de naam Siri gaf (afkorting van Simone en Ria). Dat apprecieer ik heel erg. Zoals ik al eerder schreef,  leren we allemaal van elkaar en worden door elkaar geïnspireerd. Dat is een erg mooi aspect van de Zentanglemethode en het verheugt me dat  dit kleine lapje stof de inspiratie vormde van 2 nieuwe patronen.

Hier zie je een variatie van Siri, getekend als kader rond het patroontje Tink en afgewerkt met gekleurde pennen en potlood.

Nu we het toch over kleuren hebben, denk ik aan het bonte  Carnaval dat er alweer aankomt.   Zelf ben ik niet zo’n feestneus maar ik begrijp heel goed dat  velen hier naar uitkijken.  Maanden op voorhand werd ijverig gewerkt aan het maken van kleurige kleding en uitbundige praalwagens voor de optochten die binnenkort  weer zullen plaatsvinden. Je kan  België  niet te vergelijken met Brazilië of met Venetië maar ook bij ons  zijn er plaatsen waar behoorlijk gevierd wordt. In Wallonië zijn vooral Eupen en Binche hiervoor bekend, in Vlaanderen spant  Aalst de kroon.

 

De Gilles van Binche in hun traditionele klederdracht met hun mandjes vol sinaasappelen, zijn geklasseerd onder het Unesco werelderfgoed.

 

 

Om te eindigen, heb ik een mandala in hartvorm gemaakt, natuurlijk  ter gelegenheid van  Valentijnsdag.

Deze mandalavorm heb ik gevonden in één van de boekjes van Ben Kwok. Ik kende deze kunstenaar niet en was aangenaam verrast toen ik na het afsluiten van een workshop  een paar boekjes kreeg van één van de cursisten. Hierbij nog eens oprecht hartelijk dank voor deze mooie verrassing. Ik apprecieer dit gebaar ten zeerste  en zal ook in de toekomst  zeker hiervan gebruik  maken. De figuren zijn prachtig getekend en reeds verdeeld in vakjes. Eigenlijk zijn dus de strings al aanwezig en moet  je alleen nog je favoriete tangles  tekenen en (eventueel) kleuren. Hieronder een afbeelding van mijn 2 cadeautjes maar er zijn nog verschillende boekjes met andere onderwerpen, beslist de moeite van het ontdekken waard.

 

 

De muziekstukjes die ik regelmatig plaats zijn dikwijls ingetogen en etnisch getint. Muziek kan me erg ontroeren en ik hou van verschillende genres. Ook een steviger nummer kan ik af en toe smaken en ik heb nu gekozen voor” Run to you” van Bryan Adams. Een paar maanden geleden werd de successvolle Belgische serie” het eiland” (Jan Eelen) terug uitgezonden. De voorlaatste aflevering werd afgesloten met dit geweldige nummer dat gedraaid werd op een verjaardagsfuif. Direct was ik weer een stuk jonger; ik kon niet blijven stilzitten en danste mee zoals Michel Drets dat deed. (bewegen is goed voor mijn rug) Gelukkig kon niemand mij zien (behalve Rob en die is dat gewoon ) Toch plezant hoor, en het nummer past echt bij Valentijn.