Op dit ogenblik toont de lente ons haar mooiste kant. “De winterslaap” en “de voorjaarsmoeheid” zijn  voorbij. Meer licht en frisse kleuren geven nieuwe energie en overal zie je jong leven tevoorschijn komen…

Die frisse “look” kun je ook in je tiles verwerken. Onderstaand werkje is tot stand gekomen door Wud, Peek-a-boo Daisy, N’Zeppel en Copada.

Hieronder heb ik nog een keer een foto geplaatst van de kleurige Afrikaanse stof waarop één van mijn “oudere” patroontjes gebaseerd is. Zimba  is eigenlijk gewoon  een sterk veréénvoudigde weergave van dit motief:

Voor het onderstaande voorbeeld heb nog een keer het boek van RIck en Maria (de Praktijk) geraadpleegd, hoofdstuk 7 “reticula and fragments“. In  de Engelstalige versie wordt reticula vertaald als netwerkIk koos voor netwerk R-H2, ook bekend  onder de naam Zenbuttom. Ik tekende met zwarte en bruine pennen en koos als vulling de fragmenten F16, B15, H1, D23 en mijn eigen Zimba. Graag had ik nog wat meer kleur toegevoegd maar de mooie witte schijn die je verkrijgt door het  krijtpotlood komt beter uit op inkt dan op kleurpotloden. In hoofdstuk 7 vind je verschillende mogelijkheden over deze leuke manier van Zentangletekenen waarvan ik er vroeger al enkele andere getoond heb . Ontelbare variaties kunnen gemaakt worden met deze netwerken en fragmenten. Ook verschillende tangles, waaronder Zimba, kunnen gebruikt worden als fragment:

Puur uit nieuwsgierigheid, heb ik opnieuw  een keer gesurfd naar “Afrikaanse stoffen”… en na wat zoekwerk zag ik opnieuw een kleurige  stof die me metéén aansprak:

Het patroon is afgeleid van het welbekende Schotse Paisleymotief . Er bestaan al enkele tangles waarin je dit patroon herkent,  denk bijvoorbeeld  aan Flux, Cruffle, Paisley-Boa… Toch is dit patroontje net een tikkeltje anders. De twee tegenovergestelde deeltjes (paisley’s) “zweven” in mijn patroon los van elkaar en de lang gerekte “staartjes” worden verbonden door een krulletje. Ik hou van de uitbundige  kleuren in Afrikaanse stoffen ( I love African colors) en dat is ook de naam die ik gegeven heb aan deze nieuwe tangle : ILAC.

Je kan heel gemakkelijk “iets extra’s” toevoegen aan dit patroon,  zoals je kunt zien in onderstaande variaties. De Afrikaanse stof staat vol met dit motief  maar ik vind Ilac heel mooi als een slinger of als een border, die zowel in het vierkant als in het rond kan gevormd worden. Eventjes oefenen om 2 gelijke delen te tekenen maar éénmaal dat lukt, is het een heel éénvoudig patroon  dat je ook mooi kan inkleuren.Met een dikkere zwarte stift een beetje ronding geven en “highlighten” met een wit accentje,  maken dit patroon helemaal af.

 Met deze  vrolijke “Spielerei” van Ilac in combinatie met Amy Baby verraste Susi NG mij onverwachts op haar blog!

Hieronder heb ik  een mandala  gevormd van  Ilac (en Flux) in de buitenste ring, Shell X Cape in de tweede ring en Cruffle in het midden.

Mandala. is Sanskriet voor cirkel of voltooïng en is altijd een  tweedimensionele tekening.Het concept heeft een hindoeïstische oorsprong maar wordt ook veel in het Tibetaanse boeddhisme gebruikt. Deze mandala’s  bestaan uit 3 delen. De buitenring  staat voor afscheiding en bescherming tegen de dagelijkse wereld., de wereld van het lijden en eeuwige reincarnatie.  De middelste cirkel stelt verschillende stadia van het beseffen van de verlichting voor. Het midden betekent het besef ( je vindt er dikwijls Boeddha of een ander verlicht wezen). In gedachten kunnen de gelovigen in de mandala treden en hun eigen verlichting visualiseren. Mooi toch, niet dan?

Een boeddhistische mandala:

Ook in de christelijke traditie verschijnt de mandala, bijvoorbeeld  in beroemde roosvensters van kathedralen. Hieronder zie je een mandala in de Notre Dame en Chartres  in Frankrijk.

 

Ik vind tekenen in het rond sowieso ontspannend en meditatief. Af en toe werk  ik graag op de voorgeprinte ronde exemplaren  (Zendalatiles)  maar je kan natuurlijk zelf ook allerlei composities uitvinden. Hieronder vormen  Blossom 1, Hilgabo, Columbine, Jetties, Tipple en Toodles. een mooi geheel  maar deze tegel is duidelijk geen mandala:

Ondanks dat deze tile een zwarte achtergrond heeft, vind ik hem toch niet somber. Zwart zorgt dikwijls voor een mooi contrast en is gemakkelijk te combineren, zowel met wit en grijs als met andere kleuren. Daarom gebruik ik het heel regelmatig in mijn werk. Een klein tikkeltje kleur toevoegen aan een tile die vnl in zwart/wit getekend werd, is dikwijls mijn favoriet.

Na een lange winter, genieten wij  in België ook weer terug van hogere temperaturen  en dat geeft  een echte boost. We “leven” terug meer buiten…

De meeste Belgen zijn best tevreden maar toch worden we meestal niet zo oud als de mensen op het Japanse eiland Okinawa. Daar wonen  de meeste gezonde en gelukkige honderdplussers ter wereld.  Onderzoeken hebben uitgewezen dat verschillende factoren hiertoe bijdragen: een aangenaam klimaat, goede leef en eetgewoontes, weinig stress en tevredenheid. De ouderlingen van Okinawa bewegen veel. Tai Chi wordt er dagelijks beoefend en ook tuinieren wordt er als heel rustgevend ervaren. De eilandbewoners drinken weinig alcohol en eten bijna geen vlees of zuivel maar wel heel veel groenten, zoete aardappelen, volkorenproducten,  peulvruchten en fruit, zeewieren, rijst/soja met af en toe een eitje of een beetje vis.

Voor de kust van België loopt een proefproject voor het telen van zeewier. Dit plantje is een echte “powerfood”, zit boordevol duurzame vleesvervangers en onze beste koks zijn volop aan het experimenteren om nieuwe gerechten te ontwikkelen. Het zou wel eens een heel belangrijk onderdeel kunnen  worden in onze dagelijkse voeding. De wereld verandert in een hoog tempo, dat je ontdek je in alle aspecten van het leven,  ook onze voedingsgewoonten zijn onderhevig aan veranderingen…

Twee gelukkige honderdplussers van Okinawa:

Voor ons westerlingen is deze manier van leven niet zo evident. Wij leiden meestal een zittend leven en bewegen een stuk minder. We zijn meer gestresseerd, velen hebben een “to do” lijstje dat beslist moet afgewerkt worden. We stellen dikwijls (te) hoge eisen aan anderen en onszelf  … en we hebben totaal  andere voedingsgewoonten…maar verandering is altijd mogelijk… Rick en Maria zouden zeggen:” Anything is possible, one stroke at the time” (alles is mogelijk, stapje voor stapje)

Niet elke minuut moet productief zijn. Gewoon  af en toe  eens “rondlummelen”, kan heel verfrissend zijn. Een avondje uitgestrekt voor de TV , een spannend boek in één trek verslinden of gewoon wat luieren… dat zou niet tot schuldgevoelens mogen leiden wegens “verloren tijd”, integendeel.   We “moeten” al zoveel in onze hectische maatschappij. Soms is gewoon wat vertragen broodnodig om tot rust te komen!

Niet iedereen kan/wil of moet tijd maken om te tuinieren (zelf heb ik nu ook niet bepaald groene vingers) Toch vind ik het fijn om in de zomer verse kruiden te kunnen gebruiken uit ons eigen  minituintje. Het gebruik van verse kruiden tilt je warme en koude gerechten naar een hoger niveau. De bakken  op onderstaande foto vragen weinig plaats,  werk en onderhoud . Het geeft een goed gevoel  om gewoon naar buiten te lopen en wat smaakvolle kruiden te plukken om dan metéén in je gerechten te gebruiken…

 

Toch blijft Zentangletekenen  voor mij de aangenaamste bezigheid, ik heb dat al meerdere malen geschreven. Ik doe graag mee aan challenges omdat ik telkens wat kan  bijleren maar ik zie het niet als een must en het is voor mij geen competitie. Regelmatig sla ik een keertje over…Toch vond ik Adele’s 239 ste uitdaging heel bijzonder.  Zij stelde voor om een combinatie te maken van Fasset, Flec en mijn patroontje Tupuk. Dat was natuurlijk een prettige verrassing en ik begon metéén te tekenen:

En opnieuw na het verschijnen van de resultaten was ik heel blij om zoveel mooie tiles te ontdekken waarin Tupuk geïntegreerd werd. Wil je graag de andere inzendingen bekijken, surf eens naar Adele’s site. Ik wil hierbij alle deelnemers nog eens bedanken voor zoveel mooie variaties op mijn patroon en voor deze (voor mij) bijzondere challenge. Op onderstaande foto zie je het werk van Adele zelf, let op die prachtige schaduw!

Af en toe combineer ik zelfs twee challenges in één enkele tekening maar Michelle Wynne is hier een echte specialist in.Elke week laat ze ons in een bijzonder mooie blogpost hiervan een voorbeeld zien. Hieronder zie je zo een combinatie van Adele’s  en Joey’s challenge. Zoals gewoonlijk, prachtig gedaan met een leuke integratie van Tupuk!

Naast tekenen, koken, lezen en wandelen kan ik enorm genieten van  mooie muziek. Ik denk niet dat ik dat kan nog verbergen en dat hoeft ook niet.  Graag wil ik deze post afsluiten met  een kort maar bijzonder stukje, een combinatie van een  harp en een heel speciaal instrumentje: de Ocarina.

Deze muziek werd gebruikt in de video game Zelda:

Ik ben er even “tussenuit” geweest voor een bijzonder treinavontuur. Het was een prachtige ervaring en zal hierover wat meer schrijven in een volgende post.

 

Hartelijke groeten aan alle volgers en tot binnenkort!

Een  nieuwe seizoen  met frisse kleuren komt ons eindelijk tegemoet en dat zie je ook aan de nieuwe tiles die op het Internet verschijnen…

In onderstaande Zendala heb ik getracht een beetje dat lentegevoel aan bod te laten komen.  De tekening werd gemaakt op een achtergrond van lichte aquarelkleuren en Bisterpoeder. Daarom zie je, als je heel nauwkeurig kijkt, hier en daar nog een vlekje, ontstaan door het Bisterpoeder. Verder ontdek je Courant, Finery, Peeks, Buttercup en Cross-ur-heart.

In sommige delen van de wereld is de lente gewoonweg spectaculair zoals nu bijvb. in zuid/west China. In het onderstaande filmpje kan je een glimp opvangen van de immense bloesempracht in deze tijd van het jaar.

Ook in ons kleine dichtbevolkte landje is de periode van de bloesems op het platteland een echte publiekstrekker. In de fruitstreek rond Sint Truiden worden overal” bloesemroutes” georganiseerd: te voet, per fiets of met de auto. Het is misschien minder spectaculair dan in China maar zeker ook een bezoekje waard. Achteraf een “pintje pakken” en/of een hapje eten op een terrasje, dat doen wij Belgen altijd graag!

Ik hou van het wisselen van de seizoenen en elk jaar opnieuw ben ik onder de indruk van de natuur die terug wakker wordt.. Nooit verveelt het mij en dat geldt ook voor Zentangletekeningen. Dat was  liefde op het eerste zicht. Intussen zijn er enkele jaren verstreken en de liefde is nog altijd even groot. Ik teken bijna dagelijks en met elke tekening leer ik iets bij.

Inmiddels heb ik met Tupuk en Tupi  tien eigen tangles gemaakt. Maar wat betekent dat nu feitelijk, een echte tangle?

Droedelen en tangelen worden dikwijls met elkaar vergeleken maar er is toch een groot verschil. Droedelen betekent gedachtenloos tekenen en je vormt geen regelmatig wederkerende patronen terwijl het bij tangelen net andersom is. Je tekent hier wel degelijk patroontjes (tangles) en het is belangrijk om je goed daarop te concentreren.Daarom is deze bezigheid een echte “mindfullnessoefening”: je mag niet afdwalen maar moet je gedachten bij je werk houden. Ik vind dat niet vanzelfsprekend en mijn gedachten “dwalen” gemakkelijk af  maar tijdens het tekenen lukt het me wel en de uren vliegen dan voorbij… Omdat je zo gefocust moet zijn op datgene waar je tijdens het tekenen mee bezig bent, hebben de stichters  het woordje “zen” toegevoegd aan “tangle”.  Je gaat volledig op in de bezigheid van het moment.

Volgens  Rick en Maria moet een tangle  abstract zijn, er is geen boven of onderkant en het patroon moet éénvoudig en elegant zijn, voor iedereen toegankelijk en competitiegeest is niet aan de orde.

Hieronder zet ik Tupuk en Tupi nog even in de kijker: hoe ik aan de namen gekomen ben,   kan je lezen op www.tanglepatterns.com

 

Heel recent na het verschijnen van Tupuk,  zag ik het patroontje opduiken in een unieke tile van Lisa . Zij tekende een prachtige compositie waarin zij de  4 natuurelementen uitdrukt  in de vorm van tangles: vuur (Sunspots en Inapod), aarde (Tupuk), water (Crest V2) en lucht (Sandswirl).  Dank je wel Lisa! Het is een mooie originele tile geworden!

 

 

In onderstaande tekening toont Susie  Tupi,  als monotangle op een frisse lichtgroene achtergrond, ook hier ben ik helemaal “weg” van. Heel erg bedankt Susie!

 

Nergens staat de wereld stil, er is altijd beweging en dat hoort ook zo.  In de Zentanglewereld duiken voortdurend interessante nieuwtjes op  maar het is onmogelijk alles te volgen en elke tangle te kennen. Zoals ik al eerder schreef, ben ik bewust niet actief op sociale media .Ik kan en wil niet nog meer tijd voor de computer doorbrengen. Afwisselen van houding en bewegen blijven een must voor het behoud van een betere conditie.

Zentanglewerkjes maken blijft voor mij een aangename hobby, geen verplichting en zeker geen competitie. Als ik aan een tekening begin,  gebruik ik mijn persoonlijke legende met favoriete tangles  en maak keuzes. Die legende groeit  wekelijks door toevoeging van nieuwe patronen die ik  ontdek op  challenges, in de verschillende databanken, op blogposten en nieuwsbrieven… Overal ter wereld zijn  mensen bezig zijn met het zoeken naar nieuwe tangles om zoveel mogelijk afwisseling te brengen in deze leuke tekenkunst… Het blijft mij fascineren en nieuwe tangles ontwerpen is een echte uitdaging geworden.

Geheel onverwachts, zonder dat ik het wist, zag ik  enkele weken geleden een filmpje opduiken waarin  getoond werd hoe je  C-view kan tekenen op een gekleurde achtergrond. Ik vind deze voorstelling heel mooi  en daarom kon ik het niet nalaten om dit te tonen. Ik wil Alexandra Diaz hiervoor nogmaals hartelijk danken.

Nog steeds zie je op verschillende sites “traveling tiles” opduiken. In vroegere posten heb ik daarover geschreven en de resultaten getoond die op deze manier ontstonden. In een vroegere post  heb ik een boekje getoond waarop Francine Huygen enkele tangles getekend had en dat ik afgewerkt heb.  Francine heeft net als ik een seminarie gevolgd in Providence en ook zij heeft de “Zentanglemicrobe” goed te pakken. Helaas heeft zij onlangs haar enkel gebroken en moest het een hele tijd rustig aan doen maar vandaag is ze helemaal hersteld. Hieronder zie je mijn 2 starters die Francine zo mooi heeft afgewerkt. Op de eerste tile ben ik begonnen met  Well. Francine werkte de tile af met een leuke kader met linksboven Pokeleaf  en Msst, verder zie je Stringrose, Cruffle, Festune,.en zelfs Bijou komt even piepen.

Op de zwarte tile ben ik begonnen met het éénvoudige Stircles waarbinnen Francine een mooie variatie van Cyme aanbracht.

Hieronder zie je de 2 starters van Francine. Op de eerste tile is zij begonnen met Diva Dance en Antidots en ik vulde  verdere aan met meer Diva Dance, Bubbles, Tipple, Curly Bracket Feather, Field of Flowers, Mosi en een variatie op O.

   

Op deze zwarte tile begon Francine met Sandswirl en ik maakte de tile af met een variatie op Cogwheel, Pozer, Tipple en Featering S Curve.

Ik heb traveling tiles (reizende tegels) altijd leuk gevonden en heel waarschijnlijk zal ik er in de toekomst nog meer maken…Dank je wel Francine voor je fijne samenwerking! Francine heeft een facebook  en een twitter acount waarop je verschillende werkjes van haar kunt vinden.

.Recent verscheen Annette Plaga’s 12de mosaïek en ook daarin heb ik gekozen voor frisse lentekleuren  en éénvoudige tangles: Blooming Butter, Cogwheel, en een mix van Meer en Beebug. Ik heb zelf al een kleine mosaïek gemaakt van mijn bijdrage waarin ik Blooming Butter helder geel gekleurd heb. Tot 4 april kan je nog een inzending sturen en midden april kan je de verschillende resultaten bewonderen die Annette  tevoorschijn zal toveren, gemaakt met medewerkers uit de hele wereld! Telkens opnieuw ben ik verwonderd hoe iedereen in zijn “stukje” verschillende tangles tekent en hoe mooi deze  uiteindelijk bij elkaar passen in een grote mozaïek .Dank je wel Annette voor dit uniek project!

 

Eindelijk is de lente dan toch gekomen en is het weer tijd om de winterkleding in te ruilen voor iets luchtigers. Al jaren ben ik een trouwe fan van Ivko. Dit kledingmerk is ontstaan in Servië waar een kleinzoon oma’s vestjes  op de plaatselijke markt verkocht. Zij vielen erg in de smaak en algauw kwam er een eerste winkel. Ivko werd steeds populairder en inmiddels zijn er meer dan 500 winkels verspreid over heel de wereld.  De typische Ivko-motieven doen mij dikwijls aan Zentanglepatronen doen denken… Sommige zijn (voor mij) iets te uitbundig maar meestal vind ik elk jaar toch een “juweeltje” waar ik niet aan kan weerstaan…Een ” jeans”,  “t-shirt” en een Ivko vestje vormen mijn favoriete “outfit”. Ivko draagt een” Fair trade ” label, het bedrijf is transparant en de kleding wordt gemaakt van eerlijke materialen. De jasjes zijn daarom niet echt goedkoop maar zelfs na jaren, blijven ze  uniek en draagbaar en tijdens de solden worden mooie kortingen gegeven. Let op als je er eentje wilt aanschaffen:  de maten vallen  kleiner uit dan bij andere merken en ik neem daarom steeds een maatje groter. Ook via Zalando en Amazon kan je een grote keuze vinden.

Om af te sluiten, deze keer geen muziekstukje maar een blik in de kleurige, magische wereld van Ivko:

In mei verschijnt een volgende blogpost.

Geniet met al je zintuigen van het nieuwe seizoen  en tot de volgende keer.

 

 

 

 

 

 

 

Op17 maart wordt het startschot gegeven voor de twaalfde mozaïek  van Annette Plaga.  Zij maakt er elke keer iets heel bijzonders van. Na de publicatie krijgen alle medewerkers een klein persoonlijke exemplaar.. Ik apprecieer dit heel erg en ben telkens blij om aan zo’n mooi project  mee te kunnen werken.

De vorige keer werd er inspiratie gevonden bij Escher . Ik ben net, zoals zovelen, erg onder de indruk van zijn werk. Hieronder heb ik mijn kleine persoonlijke bijdrage geplaatst. Voor meer foto’s, neem een kijkje op Annette’s site .

Gebruikte tangles: Tipple, Bubbles, 5C Aura, Hollibaugh, Lenche, Toodles, Batumber, fragment K14 en D14, Footlikes, Ovolution, NKD.

Je herkent duidelijk het terugkerende hagedispatroon. Dit elegante beestje zie je regelmatig verschijnen op de meest uitéénlopende plekken. De beroemde hagedis van Gaudi in het kleurige park Guell  in Barcelona is misschien wel het meest bekende exemplaar.

 

Februari was koud en droog maar zelfs bij deze  lage temperaturen deed de zon erg haar best en dat voelde goed na al die nattigheid van de laatste maanden. En… ja hoor, binnenkort zal eindelijk de echte lente weer daar zijn.

Deze kleine zwarte panter is onverwachts in ons leven  gekomen. Zij was wild en uitgehongerd en we konden het niet over ons hart krijgen om haar weg te jagen. Wij maakten een beschut plaatsje voor haar en geven haar regelmatig te eten. We lokten haar in een kooi en brachten haar naar de dierenarts voor inentingen en een sterilisatie en nu is ze “onze” Minouche” geworden. Elke dag komt ze goeiedag zeggen maar voorlopig wil ze nog niet aangeraakt worden, ja ze is echt nog wat wild maar dat zal wel veranderen…Miles en Jools vinden haar niet leuk maar Rob en ik wel!

Rond Pasen denk ik regelmatig  aan de beroemde Fabergé eieren.  In de Russisch orthodoxe traditie is Pasen altijd een belangrijke feestdag geweest en daarbij horen cadeautjes. In 1885 gaf tsaar Alexander III de juwelier Fabergé de opdracht een paasei te maken voor zijn vrouw: de tsarina Maria Fjodorovna. Zij was erg opgetogen met dit bijzonder geschenk en van toen af werd er elk jaar een nieuw ei gemaakt voor haar, het ene al kostbaarder dan het andere. Na de dood van de tsaar, zette zijn zoon Nicolaas II deze traditie verder…hij gaf elk jaar een ei aan zijn moeder maar ook aan zijn vrouw… Na de revolutie zijn de eieren verspreid geraakt over de hele wereld en werden bijzonder gegeerd door de superrijken. Elk  ei is intussen meerdere miljoenen Euro’s waard.  In het echte leven heb ik  nog nooit een origineel exemplaar gezien maar ik heb wel een paar foto’s gevonden van authentieke Fabergé eieren:

Mijn tiles zijn natuurlijk minder exclusief maar het was leuk om ze ter gelegenheid van Pasen te maken

Gebruikte tangles in de eerste tekening: Printemps, Tipple, Cellu, Cogwheel, Knightsbridge, Buttercup, Celluline, Spoolies, Flukes, Mashed, Hybrid en Soluna

Gebruikte tangles in de tweede tekening: Diva Dance, Hibrid, Cubine, Widgets, Stircles, Meer, River, Festune, N’Zeppel en Mosi.

Pasen is een echt familiefeest en in België is ook tweede Paasdag een betaalde feestdag.  Als de zon van de partij is kun je aan de kust of in de Ardennen over de koppen lopen. Wij vermijden liever die drukte en blijven gewoon thuis, heerlijk uitslapen en dan in pyjama  genieten van een lekkere paasbrunch, samen met de kinderen… en natuurlijk zal ik dan weer proberen mijn man een poets te bakken. Het is maar één keer per jaar 1 april en dan mag dat !!! Ik trap er nooit in maar mijn man is tot zijn grote ergernis (en mijn grote vreugde) elk jaar het slachtoffer.

Een kleine suggestie voor je paasbrunch maar smaakt ook op een gewone dag: kleine Italiaanse broodjes  besmeerd met  “goei” boter, gevuld met  kleurige zoetzure groentjes en afgewerkt met een spiegeleitje en een blaadje basilicum:

 

De “dag van de hartjes” is intussen alweer verleden tijd. Ik geef het graag toe:  er zijn al heel veel hartvormige tangles (en eigenlijk ben ik er niet zo dol op)  maar tijdens het tekenen ontstond spontaan mijn nieuw patroontje Hidden Hearts (verborgen hartjes). Ik heb deze tangle zo genoemd omdat de hartjes een beetje verborgen zijn in het motief. Hidden Hearts is heel gemakkelijk om te tekenen en vele variaties zijn mogelijk. Hieronder vind je de stappen en een paar voorbeelden van enkele variaties die mogelijk zijn. Heel zeker kan je er nog meer vinden:

En hieronder ziet u de stappen van Susie’s NG Growing hearts:

Susie NG is, net zoals ik, niet dol op hartjes en toch hebben we  beiden een nieuw patroontje met hartjes ontworpen in de afgelopen maand. Hieronder heb ik daarom een tile gemaakt met haar Growing hearts  en mijn Hidden Hearts. En nu beloof ik,  de tangles met hartjes worden weer opgeborgen voor een jaar.

Ik heb volgende tangles getekend op een tankleurige tile: Clob, Kogin, Growing Hearts, fragment Z6, Hidden Hearts,  Beadlines en  Mooka. De kleine bolletjes ter opvulling noemen wij Perfs en de kleine ruitjes in de kader zijn gewoon een fantasietje.

Voor deze presentatie heb ik een kaart van Maria Thomas genomen.

 

Recent kon je  Mistura op mijn blogpost vinden en is gepubliceerd op “de ultimate pattern collection“. Amper enkele weken later ontdekte ik een paar geweldige tiles op Fleeting time  met mijn nieuw patroontje in de hoofdrol. Ik vind het geweldig  wat er met Mistura gemaakt werd, oordeel zelf:

Ook op Joey’s site kreeg ik recent een mooie verrassing te zien. Lisa maakte een prachtige Zendala met mijn patroontje Nouvart in combinatie met andere motieven.

 

Iets helemaal anders werd getoond in de “kitchen table tangles”.  Inspiratie voor  volgende tiles heb ik gevonden in onderstaande video. Je ziet hieronder een compositie  van Hollibaugh, Mooka, Tipple and Jetties.  Net zoals Rick, tekende ik “gaten” in Hollibaugh waardoor je de achtergrond kunt zien. Rick en Maria noemen dit “Wholly Hollibaugh“.

En nog eentje met Huggins, Rain en Rose:

Hieronder kan je mooi de stappen volgen om een leuke tile te ontwerpen met “Wholly Hollibaugh”:

Nog enkele weken en het is zover, deze mijnheer verlangt zo naar Pasen en heeft daarom al 10.000 versierde eieren in zijn appelboom gehangen!

Maar een beetje minder spectaculair kan ook leuk zijn en geeft een frisse lentetoets in je woning:

 

“Het venijn zit in de staart”, dat ondervinden wij nu goed in België. Het is nog steeds erg koud en er wordt opnieuw sneeuw verwacht. We blijven nog even in die magische sfeer met een speciaal liedje uit het hoge Noorden van Europa, gemonteerd op unieke foto’s van dat prachtig stukje natuur.

Stenristarna” van Anders Hagberg:

Genoeg gezever over de winter… Ik  wens iedereen een vrolijk Pasen toe en een heerlijk begin van de lente, blijf in jezelf geloven dat je het kunt en je bent al halfweg. Een mooie spreuk van Theodore Roosevelt om mee te eindigen:

 

Kerstmis en Nieuwjaar liggen alweer een tijdje achter ons en stilaan beginnen we te verlangen naar een nieuwe lente. We zijn de winter beu. Zelf kijk ik altijd erg uit naar dat eerste terrasje, de eerste warme zonnestralen, het eerste frisse groen… en dan (meestal te vroeg) de dikke winterkleding opbergen… Nog even en we zijn weer zover. Intussen is het belangrijk om te blijven bewegen.  Elke dag een portie gymnastiek en een kleine wandeling  zorgen voor een beter humeur en een betere conditie. Daarna geeft een lekker warm kopje kruidenthee een extra boost.” Winterblues” hebben dikwijls te maken met te weinig  beweging en te weinig (zon)licht.

Met zijn tweeën gaat het bewegen dikwijls net ietsje makkelijker…(met een knipoog naar mijn vroegere buurvrouw Pascale en haar Caesar!)

Door kristal(len) voor het raam te hangen kan je meer licht en kleur in je huis brengen. De facet geslepen regenboogkristallen laten het zonlicht  door dat gebroken wordt en een mooi kleurenspectrum produceert. Dat heeft invloed op onze emoties en gevoel van welbehagen…Er komt altijd een glimlach op mijn gezicht  als ik,  dankzij het natuurlijke zonlicht, die prachtige pure kleuren in de woonkamer zie verschijnen.

Een spectaculair natuurfenomeen met de pure prismakleuren: regenboog-wolk boven Jamaica

Een minder spectaculaire maar toch vrolijke tile waar ik veel plezier aan heb beleefd:

Spoken, Courant, Printemps, Crazy Huggings, Tipple en Mashed

Januari is voorbijgevlogen. Het was  aangenaam om in mijn eigen rustig tempo de  videofimpjes van de 12 daagse Christmaschallenge nog eens opnieuw te bekijken en de nieuwe tangles en technieken uit te proberen.

De onderstaande tile heb ik gemaakt naar het voorbeeld van Rick en Maria dat getoond werd op het einde van deze video, op de zevende dag:

Zoals ik al meerdere malen geschreven heb, vind Ik het altijd prettig om  te tekenen op Prestrungtiles en vooral de tankleurige genieten mijn voorkeur. Betweed, zoals Maria aanhaalt in de bijhorende video, lijkt ingewikkeld op het eerste zicht maar  werkt in feite heel ontspannend als je de tangle éénmaal “beet hebt” en goed focust. Steeds opnieuw “een streepje” erbij en je tile voortdurend in een andere richting draaien… Het “doorgeweven” patroontje (Cogin) maakt het geheel een beetje specialer en om de cirkel mooi rond te maken, heb ik nog gekozen voor Bubbles. Daardoor lijkt het of er in 3 lagen getekend werd, wat altijd mooi is. Deze keer heb ik gewerkt met vrij dikke pennen (0,8mm) zwart, bruin en wit, iets wat ik af en toe ook graag doe. De afwerking werd gedaan met gewone kleurpotloden. Er zijn zoveel tangles die je kan “doorweven”, raadpleeg even een databank of je persoonlijke legende en je kan een prachtige tile maken.

Dankzij Rob, kan ik jullie dezelfde tile tonen in andere kleuren. Simpelweg op  het juiste knopje  duwen met Photoshop (Highlightfilter) en een heel andere tekening komt tevoorschijn. Voor mij is dat Chinees maar hij kan ermee toveren en daar ben ik natuurlijk heel blij mee:

Ook Paradox leent zich goed om andere patronen door te weven. Dat werd reeds vroeger “on-line” gedemonstreerd door Rick. In de “kitchen table tangles” liet hij toen zien hoe je Diva Dance doorheen RIck’s Paradox kunt “weven”. Ik heb hieronder een tile gemaakt met Pokeroot doorheen Rick’s Paradox en net zoals bij Betweed, zijn er veel opties om een uniek resultaat te bekomen. Gewoon al, door Rick’s Paradox in een andere richting te tekenen, krijg je al een heel andere uitzicht. Ik ben eerst begonnen met het tekenen van zes driehoekjes die samen een mooie zeshoek vormen waarin ik Pokeroot tekende met potlood. Daarna werd met de pen in ieder driehoekje Rick’s Paradox aangebracht en Pokeroot werd bijgewerkt. Dan volgde het kleuren. Vervolgens heb ik de tekening uitgeknipt, op zwart papier geplakt en nog enkele witte accenten aanbracht. Eigenlijk heel éénvoudig en voor iedereen haalbaar.

Aanstaande april  is het 40 jaar geleden dat ik Rob ontmoet heb. Beiden werden wij uitgenodigd op een opening van een nieuw cafeetje door een gemeenschappelijke vriend. Helaas hadden we de opening gemist omdat er bij beiden een foute datum in het hoofd zat en daarom een dag te laat arriveerden. Het was veel te vroeg natuurlijk, het café was verlaten, alleen Rob en ik zaten aan de bar. Ik “moest” wel met die man praten. Metéén hing er elektriciteit in de lucht en van het één kwam het ander… en nu veertig jaar en enkele kilo’s later zijn we nog steeds gelukkig met elkaar…

 

Chocolade hoort gewoon bij Valentijn, en niet alleen op die dag, het is (één van) onze kleine “quilty pleasures”, zowel van Rob als van mij.

Of wat vinden jullie van dit bijzonder appelgebakje, net als de kerstboom van december, op basis van bladerdeeg, klaar in een oogwenk, heel lekker als dessertje en het ziet er mooi en romantisch uit. Het lijkt zelfs op Helen Williams nieuwe tangle: Wrapped Rose ook gepubliceerd op Pattern-collections.com .

Van oudsher werd bij de Romeinen op 15 februari het vruchtbaarheidsfeest (Lupercalia) gevierd. Volgens het verhaal werden de namen van jonge ongetrouwde vrouwen in een kom gegooid. Ongetrouwde mannen mochten om beurt een naam trekken en werden daardoor elkaars partner. In 496 verbood paus Gelasius dit heidens feest en voerde rond die datum een nieuw christelijk feest in. 14 februari werd de naamdag van de “heilige” Valentijn. Er doen verschillende verhalen de ronde over het leven en dood van deze man.  Het is historisch niet bewezen welk verhaal het juiste is. Het meest bekende is dat hij een Romeinse priester zou zijn geweest die zijn geloof niet wilde opgeven. Kort voor zijn executie zou hij de blinde dochter van zijn cipier genezen hebben…

Ter ere van Valentijnsdag, die inmiddels als de dag van de verliefden wordt gezien, heb ik deze tekeningen gemaakt. Je herkent volgende tangles: Membranart, Diva Dance, Borbz en Popsicles. De afwerking werd gedaan met gewone kleurpotloden en een witte gelpen.

Voor het volgende voorbeeld, koos ik opnieuw  een grijze tile en  ben  begonnen met een bijzonder mooi patroontje dat ik recent gevonden heb : Hearts ’n Half.  Daarna kwam  Echoswirl, vervolgens  Barberpole, Beebug, Spoolies en Shattuck. De twee open hoekjes zijn gewoon zwart gemaakt en werden opgevuld met witte stippeltjes. Naast kleurpotloden heb ik veelvuldig gebruik gemaakt van mijn wit krijtpotlood en witte gelpen voor de “highlights”.

Als ik minder inspiratie heb,  dan kijk ik meestal  in mijn map met oudere tiles. Vanzelfsprekend vind ik niet alles even geweldig maar altijd vind ik toch een favorietje.  Ik neem dan die  “oude” tile  en  teken  ongeveer dezelfde compositie maar kies voor andere patronen. Dat was het geval voor bovenstaande tekening. Hieronder zie je mijn vroegere (witte) tile waarop ik mij dus opnieuw gebaseerd heb.

Toen koos ik  voor Twile, Pearly, Fandance, Shattuck, Bamboo, Naaki, Coil en Cogwheel. Er werd hoofdzakelijk getekend met wit en zwart, een klein tikkeltje blauw en  enkele accenten werden gelegd met een gouden gelpen.

Ook zonder “hartjes” kunnen er prachtige tekeningen gemaakt worden als een attentie. Een heel mooi voorbeeld hiervan vond ik het werk van Jennifer Sparrow. Ter gelegenheid van hun twintigste huwelijksverjaardag maakte ze voor haar man deze prachtige Opustile in pastelkleuren m.b.v. plamuurmes methode. De combinatie van Zentangle en Kalligrafie komt heel goed tot zijn recht in dit schitterend werk!

Heel lang geleden heb ik eens aan mijn man gevraagd: “welke totem zou je me geven als je dat zou moeten doen? ”  Hij zei dat hij meteen aan een otter dacht: goedaardig, nieuwsgierig en altijd bezig. Ik vond dat toen een mooi compliment, dat ik erg apprecieer, vandaar deze foto.

Alle volgers weten intussen dat ik erg veel van kleuren hou en ze daarom veelvuldig gebruik. Toch kan zwart/wit ook heel bijzonder zijn en ik sluit dan ook deze post graag af met  zo’n voorbeeldje. Op de onderstaande tile werd het originele patroontje Lee-Bee niet als tangle gebruikt maar  als kader. Voor de afwerking koos ik volgende tangles: Lenche, Bubbles, Fragment K14, Footlikes, Hollibaugh en Batumber.

Geniet je nog even mee van  prachtige Ierse stemmen, in een uniek kader?

Hier is “I will find you”, gebracht door Clannad. (liefdesthema uit de laatste der Mohikanen)

Nog even doorbijten: het is altijd het donkerst, net voor de zonsopgang!

“Keep on tangling” en tot een volgende keer!

 

 

Als je onder google “Zentangle borders” intikt en vervolgens “Afbeeldingen”, dan krijg je direct verschillende voorbeelden te zien die je kunnen inspireren voor het maken van  unieke kaders. Binnenin kan je quotes, wensen, foto’s, tekeningen… aanbrengen die je het meeste aanspreken. Deze tile werd gemaakt op de achterzijde van  “eco dyed” papier. Helaas vond ik geen Nederlandstalige versie van dit proces. Het voordeel van deze techniek is dat je op beide zijden van de tegel kunt werken. Op de ene kant zie je duidelijk de bladmotieven,  op de achterzijde verkrijg je zachtere, meer pastelkleurige vormen. Je kan  de bladmotieven versterken met tangles of je kan gewoon op de “wazige” achtergrond tekenen. Aan jou de keuze!

Op de site van Margaret Bremner en Michelle Wynne heb ik al prachtige tekeningen gezien, gemaakt op eco-dyed papier.  Ik ga daar in de toekomst beslist verder mee experimenteren. Deze techniek is zeker het ontdekken waard en zorgt voor speciale achtergronden.

Ik vond Eni Oken’sframed treasures” ook  enig en zij  waren een bron van inspiratie bij het maken van deze tile. Ik heb  getekend met bruine en zwarte pennen en je kan veel tangles ontdekken: Coil, N’Zeppel, Remo, Zander, Shattuck, Barberpole Slowpoke, Flux, Toodles-Flower, Printemps,Crescent Moon, Jetties , U-too en Tipple. De afwerking  gebeurde met grijze, zwarte en oranje kleurpotloden en voor de highlights geven een wit krijtpotlood en een witte gelstift altijd mooie resultaten.

Leuke  momenten  zitten soms in kleine dingen.

 

 

Helaas genieten we niet altijd van de mooie dingen rondom ons en vinden (te) veel vanzelfsprekend..  Deze boeddhistische quote doet ons een beetje anders kijken naar datgene wat voor ons zo “gewoon” is maar in feite heel bijzonder is!

Schoonheid ligt niet enkel in het object waar je naar kijkt, maar ook in de manier waarop je kijkt.

Vetbolletjes, pinda’s en voederbakjes lokken vogeltjes naar je omgeving. Ze helpen hen door deze koude periode en je krijgt er leuke wintertafereeltjes voor terug.

Een nieuw jaar betekent voor velen een nieuwe start met goede voornemens die men tracht vol te houden. Langs de andere kant is juist opgeven als het nodig is ook een levenskunst. Het heeft niets te maken met een tekort aan doorzettingsvermogen maar vergt juist  veel moed en  het is dikwijls de enige manier om een betere balans in je leven  te verkrijgen. Blijven hangen in spijt heeft geen enkele zin.  Is het doel niet langer haalbaar, of voel je je niet goed in een bepaalde situatie, waarom er dan nog zoveel energie in steken? Bestaan er alternatieven? Wees ervan overtuigd, ik spreek echt uit ondervinding,  gebruik je creativiteit  en je zult  die altijd vinden.  Het is beter om je voortaan daarop te richten.

Wij hebben maar één leven waar werk en vrije tijd met elkaar verweven zijn. Een goede balans  vinden, is voor elk van ons verschillend en dikwijls een beetje zoeken…  Iedereen kan een zekere portie stress aan als er daarna een ontspannende activiteit volgt.. Niemand houdt het vol om steeds  ja te knikken, af en toe beleefd neen zeggen, mag best hoor!

Zelfs op koude, natte, winterse dagen kan je verrast worden door de schoonheid van de natuur.

Het bekende yin-yangsymbool is een oud Chinees begrip. De buitenste cirkel staat voor “alles”, terwijl de zwarte en witte vormen binnen de cirkel de interactie van twee energieën vertegenwoordigen, genaamd “yin” (zwart) en “yang” (wit). Ze zijn niet volledig zwart of wit, net zoals de dingen in het leven niet volledig zwart of wit zijn, maar ze kunnen niet zonder elkaar bestaan en zorgen voor evenwicht.

De oorsprong van yin en yang ligt duizenden jaren terug. Het principe werd voor het eerst genoemd in de I-Ching, een klassiek wijsheidsboek dat geschreven werd tussen 700 tot 1000 jaar voor Chr. De vormen van yin en yang delen het symbool en geven een gevoel van de voortdurende beweging van deze twee energieën, yin naar yang en yang naar yin.

Hieronder zie je hoe gemakkelijk je deze tekening kan maken.  Daarna kun je de twee delen vullen met je favoriete patronen. Er zijn vele mogelijkheden om je eigen unieke Yin/Yangsymbool te ontwerpen. Ik toon je graag een paar voorbeelden:

De onderstaande tekening is eigenlijk heel éénvoudig en werd gemaakt op een aquarelachtergrond met slechts 2 tangles: de recente tangle Abukas  rond het Yin/yang symbool waarin je nog  Hybrid herkent. (en natuurlijk weer die Tippeltjes, ik kan het echt niet laten)

Op deze tankleurige tile heb ik voor de eerste maal de nieuwe leuke tangle van Rick en Maria gebruikt: Toodles. Het is geen echte Renaissancetile maar gewoon bruin inpakpapier waarvan ik de helft heb wegeknipt en er een zwarte tile heb achtergeplakt waarop ik dan mooi in het wit kon tangelen en afwerken met krijtpotloden.

Deze afbeelding van 2 poezen heb ik gevonden op het internet. Het is geen Zentangletekening maar ik vond het origineel, éénvoudig maar heel leuk en schattig gedaan en daarom verdienen ze een plaatsje op deze blogpost, speciaal voor alle kattenliefhebbers onder de volgers en ik weet dat er dat veel zijn…

Intussen, heb ik  per toeval een nieuwe tangle gevonden. Deze vorm werd gebruikt als string op één van de Prestrung Zendalatiles maar nog nooit heb ik het patroon gezien als tangle. Daarom koos ik de naam Mistura (Portugees voor mengeling) Het is een mix van oud en nieuw,  van oosters en westers en dus ook van strings en tangles. Het is een erg gemakkelijk patroontje als je de juiste stappen volgt en je kan er mooie composities mee maken. Je kan Mistura gebruiken als kader, als monotangle, als achtergrond en combineren met andere motieven. Vele variaties zijn mogelijk. Dit patroontje doet aan sterretjes denken en ik vind het daarom bijzonder mooi op een zwarte tile.

  1. Teken eerst puntjes op gelijke afstand
  2. Het is belangrijk om dan de kleine streepjes mooi gelijk te tekenen
  3. Vervolgens kan je de ruitjes gemakkelijk maken
  4. Dan vervolledig je de eerste rij
  5. Nadat de eerste rij getekend is, ontdek hoe éénvoudig het is om verder te gaan…
  6. Als afwerking kan je deze tangle versieren op verschillende manieren

Het volgend voorbeeldje werd op een witte tile getekend en afgewerkt met gewone kleurpotloden, Naast Mistura, zie je ook een variatie van Nouvart, Onomato, Hybrid en het fragment K14

Op het zwarte werkje heb ik gekozen voor een combinatie van Mistura, Wud, Hybrid, Peek-a-boo-Daisy en het fragment B12. De tile werd afgewerkt met witte en gekleurde krijtpotloden.

Zelf heb ik de 12 dagen voor Kerstmis erg genoten van de unieke demonstraties die Rick en Maria ons  toonden op hun blog. (die voor iedereen toegankelijk is) Ik vind hun twee nieuwe tangles Toodles en Rumpus heel mooi  en daarom heb ik hieronder als afsluiter nog twee voorbeelden gezet van Rumpus. Als je de richtlijnen volgt, valt deze tangle best mee en je kan hem mooie kleuren geven. Mijn grijs tegeltje werd afgewerkt met grijze, zwarte, roze, rode en drie verschillende blauwe tinten (kleurpotloden), een wit krijtpotlood en een witte gelpen.

 Zeer recent, zag ik deze prachtige variatie  van iemand met een aparte stijl en een bijzonder talent: onmiskenbaar Susie Ngamsuwan uit Thailand!

Het is nog maar begin januari, hartje winter maar toch zijn de donkerste dagen alweer achter de rug.  Op het einde van deze maand zullen we plots ondervinden dat de dagen terug een stukje langer zijn geworden en dat de zon weer een beetje krachtiger wordt…en voor nieuwe energie zorgt!

Ik ben begonnen met een boeddhistische wijsheid en wil er ook graag deze eerste post van 2018 mee afsluiten:

Wat je verleden ook moge zijn, je toekomst maak je nu.

Vertaling: “Welke dag is het?” ” Vandaag” zegt  varkentje. “Oh” zegt Pooh, “dat is mijn favoriete dag.”

Ik wens iedereen het beste toe in het nieuwe jaar, hartelijk dank voor alle bezoeken, comments, kaartjes, e-mails en feedback  en eindig deze post met een fantastisch stukje muziek van vadertje Bach, gebracht door  Vanessa Mae en het symfonisch orkest van Bratislava.

 

 

 

 

Eeuwige liefde is even absurd, even ondraaglijk als eeuwige lente of eeuwige muziek. Juist de wisseling van de seizoenen maakt het jaar boeiend, en voor de muziek zijn de stilten even belangrijk als de klanken.

Marc  Callewaert

 

Appelsienen en kruidnagels horen bij de herfst en zijn ideaal om je huis lekker te doen ruiken. Met een speciaal mesje kan je er zelfs verschillende tangles in snijden. Met een beetje fantasie zie je hieronder Tipple, Stripes, Gordgeous, N’Zeppel en Printemps.

 

Op 1 november werden,  net als in sommige andere landen,  dierbare overledenen herdacht. De nazomertjes zijn voorbij. De kleurenpracht van de herfst is bijna verdwenen en alles lijkt een beetje somberder maar is dat ook  echt zo? Eigenlijk moet ik eerlijk toegeven dat ik geen hekel heb aan november, integendeel.  Ik hou wel van een beetje melancholie, stilte en rust. Deze laatste twee factoren zijn zo belangrijk in deze tijd vol informatie en lawaai. Ik heb geen GSM, Ipad of smartphone, zit niet op sociale media en vind het helemaal niet erg om af en toe de radio, computer en TV  uit te zetten. Het is heerlijk om dan helemaal op te kunnen gaan in het maken van een mooie tekening. Even helemaal alleen met je pen, je potlood, je tile (en misschien je eigen legende of een boek met gekende tangles). Zoals ik al eerder schreef, vind ik het meditatieve aspect van deze tekenstijl heel belangrijk en hou ik niet van het competitieve element dat ik helaas steeds vaker zie opduiken. Elke tekening met zorg en aandacht gemaakt, is de moeite waard en verdient appreciatie volgens Rick en Maria en ik  ben het daar volledig mee eens!

Hieronder, zie je twee voorbeeldjes van  éénvoudige tiles, gemaakt  in wit/zwart met gemakkelijke tangles en afgewerkt met een beetje schaduw.

Op de eerste tile werden enkele lijnen getekend en gevuld met: Rick’s Paradox, Hybrid, Wud, Ipso, Onomato, Andante, N’Zeppel en Tipple.

In het tweede voorbeeld, zie je een nieuwe versie van Maria’s Crescent Moon en een variatie op Hollibaugh (Membranart) Deze tile werd getekend op grijs papier, daar kun je altijd mooie wit/grijs/zwarte accenten op maken m.b.v. een krijtpotlood en witte gelstift.

Iedereen vindt vroeg of laat zijn eigen stijl in deze tekenkunst: strak, organisch, wit/zwart, gekleurd, sober, uitbundig… alles mag en kan. Toch moet ik toegeven dat ikzelf regelmatig kies voor wat kleur en een voorkeur heb voor organische motieven…

Eenvoudig en tegelijk prachtig en kleurrijk, zo kan je de typische kunst van de autochtone bevolking van Australië omschrijven. Heel lang geleden, heb ik hieromtrent een workshop gevolgd.  Deze dotpainting inspireerde mij om nog eens enkele tiles te maken in deze aparte tekenstijl.

Deze foto heb ik op het Internet gevonden en is van een onbekende kunstenaar. Je herkent er heel goed het bekende patroon Well in:

Een poosje geleden hebben Rick en Maria hier een hele leuke variatie op gevonden: Well, Well, Well. Voor sommigen lijkt dit misschien ingewikkeld op het eerste zicht maar na het bekijken van het filmpje van Melinda Barlow zul je ontdekken hoe éénvoudig deze prachtige tangle is en hoeveel mogelijkheden hij biedt. Vertrek steeds vanuit dezelfde richting en draai je tile continue. Daarom heb ik hieronder een tekening geplaatst van mijn Well, Well, Well, eveneens in de dotpainting stijl.

Nog een authentiek voorbeeldje van deze bijzondere kunst in mooie herfstkleuren:

En nog eentje in een soberder kleurenpalet:

Hieronder heb ik  een compositie gemaakt van  Undu en Printemps op een zwarte tile:

In onderstaande tekening zie je heel duidelijk het patroon Dreamcatcher op een achtergrond van aquarel ( afgewerkt met plamuurmes). Mandala’s maken, vind ik sowieso rustgevend en starten met dit patroon biedt veel mogelijkheden. Volgens een oud Indiaans gebruik zou een “dreamcatcher” boven je bed, nare dromen tegenhouden…Een mooie gedachte toch?

Vanzelfsprekend kun je de verschillende vakjes vullen met je favoriete tangles. Ik geef toe dat ik hier een latje en een passer gebruikt heb om egale cirkels te verkrijgen en net als in bovenstaande tekeningen heb ik bewust alleen weer “bolletjes” getekend.

En nog een dotpainting, opnieuw op een zwarte achtergrond met Diva Dance in mijn hoofd en afgewerkt met een wit krijtpotlood:

Iets heel anders zijn mozaïeken, maar ook zij kunnen mij  altijd bekoren. In mijn vorige post heb ik er een paar laten zien die ik  gemaakt had met kleine Bijouxtiles .Annette Plaga die met haar mozaïekproject recent een tiende uitdaging aanbood, verdient hiervoor absoluut een pluim. Telkens opnieuw slaagt ze erin om een originele mosaïek samen te stellen waaraan iedereen mag deelnemen. Hieronder zie je mijn bijdrage. De gebruikte tangles zijn Trefoil, Petals, Clob, Fission en in het orangje gedeelte: Firecracker. Je kan nog een inzending sturen t/m 15 november en 10 dagen later kan je de eindresultaten van alle medewerkers bewonderen op Annette’s site.

Voor mezelf heb ik nog enkele tangles toegevoegd:  Teenos, Zinger en Danzer en ook een beetje meer oranje gebruikt.

Zoals jullie weten, moet ik mijn tangleactiviteiten beperken en verschijnen er minder blogposten. Toch zal ik Zentanglekunst nooit helemaal loslaten.Het geeft me zoveel mooie momenten en met voldoende afwisseling van houding en dagelijkse stretchoefeningen lukt het wel, zij het niet meer zo intensief als vroeger…

Ook in eigen land kunnen “travelingtiles” gemaakt worden. Zo stuurde Francine Huygen één van de Belgische CZT mij geen gewone tile maar een klein, tankleurig notitieboekje waarop zij is begonnen met tangelen. Een leuk idee, en metéén na ontvangst,  ben ik verder gegaan en heb het afgewerkt in herfstkleuren. Hieronder zie je het resultaat.

Dank je wel Francine voor deze leuke attentie!

Als je ouder wordt, lijkt het of de tijd nog sneller gaat. Door het verzetten van het uur is het ineens veel vroeger donker en voelt het plotseling al wat winters aan. Hier en daar duiken reeds de eerste Kerstartikelen op. Kerstmis is een  intiem familiefeest en ik hou niet echt van al die overdreven glitter en glamour die daarrond gegroeid is. Een leuke attentie voor elkaar en gezellig samenzijn primeert in ons gezin.

Een tip voor een cadeautje is deze kleine “organizer” met handvat die ik gevonden heb op bol.com. Je pennen en potloden staan recht  in de verschillende vakjes. Dit is veel handiger dan al je materiaal in een doos leggen waar de dopjes er gemakkelijker afgaan als je naar een bepaalde pen zoekt. Bovendien is het heel gemakkelijk om op te pakken en te verplaatsen. Heel zeker kan je soortgelijke “opbergdozen” ook in andere winkels  vinden of misschien kun je er zelf wel één maken?

Een welgemeend dank je wel aan de trouwe volgers. In 2018 start ik aan het derde jaar van mijn blogpost. Ik blijf mijn best doen om jullie steeds opnieuw te kunnen verrassen!

 

Rond deze kerstboom zit iedereen graag. Je hebt weinig nodig om hem te maken: 1 eigeel, wat specerijen, 50 gr Nutella ( of een andere choco) 30 gr amandelnoten en 2 vellen bladerdeeg, klaar in een handomdraai:

 

Een beetje vroeg misschien maar zeker welgemeend wens ik iedereen mooie eindejaarsdagen toe, vol vrede en licht in je hart en natuurlijk een gelukkig 2018. In het afgelopen jaar zijn toch nog een 10 tal postjes verschenen en ik hoop dat ook in het volgend jaar weer waar te kunnen maken.

 

Op deze kaart werden volgende tangles getekend: Printemps, Shattuck, Mooka, Diva Dance, Clob, Ruutz en Tipple.

De indrukwekkende tekst van John Lennon’s Imagine is actueler dan ooit en ik wil hiermee dan ook graag deze post en dit jaar afsluiten.

 

 

 

Keep on tangling en tot binnenkort,

Ria

 

Zoals jullie al verschillende keren gezien hebben,  hou ik veel van tanglewerk op aquarelachtergronden. Meestal zie ik in het inéénlopen van de kleuren een soort “strings” en vind ik daartussen stukken die ik dan opvul met patronen.

Nu heb ik het een keer anders gedaan: gewoon  waterverf aanbrengen met een dik penseel en vervolgens met  een plamuurmes  de verf  egaal uitsmeren. Je krijgt dan een heel ander effect. De kleuren zijn als het ware “gladder” en de “strings” zijn verdwenen maar er komt wel een apart resultaat tevoorschijn. Bedankt voor de tip Jacqueline! Op een aquarelachtergrond is het moeilijker tekenen met fijne pennetjes. Meestal gebruik ik dan een 0,3, 0,5 of zelfs een 0,8 mm en kleur ik later een beetje bij met gewone kleurpotloden. Je kan ook eventueel een fotokopie maken van het blad en daarop kan je natuurlijk gemakkelijk met veel fijnere pennen werken.

De aquarelverf werd willekeurig op een natte achtergrond aangebracht met een dikke penseel

Met een plamuurmes worden vervolgens de kleuren “glad getrokken”.

Je ziet hier nu goed het verschil  voor het plamuurmes eraan te pas kwam en na de bewerking.

 

Hieronder heb ik deze techniek gebruikt op de typische herfstkleuren en heb ik uit een A4-formaat  4 “Bijouxtiles” geknipt. Er is nog wat “overschot” om later te gebruiken.Echt aquarelpapier heeft een iets dikkere korrel, dit kan je goed zien op onderstaande foto’s. Ook de strepen, veroorzaakt door het plamuurmes zijn zichtbaar. Toch hou ik soms wel van deze ruwere” textuur. Wil je dat niet, dan kan je gewoon fijner papier gebruiken.

 Breach, Rain en Printemps

 Abundies, Rain en Trigue

 Sedgling, Tipple, Rain en Zinger

 Molygon, Rain en Box Spirals

De 4 “Bijouxkes” in een kleine mosaïec

En een andere met slechts één Bijouke

En nog eentje met de 4 tiles in een andere volgorde

In een eerdere nieuwsbrief leerden Rick en Maria ons een nieuwe techniek aan onder het item “kitchen table tangles”. Zij noemen het tranzending en velen hebben het al uitgeprobeerd. Eigenlijk is het helemaal niet zo moeilijk en er zijn verschillende mogelijkheden om delen van je tile doorzichtig te maken.Kijk je graag nog een keertje mee:

In onderstaande tiles heb ik  op twee verschillende manieren tranzending toegepast. Ik heb daarnaast ook 3 verschillende “plooitjes” gebruikt, iets wat ik altijd leuk vind en het maakt je tile direct een beetje specialer. Ik heb grijs tekenpapier gebruikt.

  een dubbele plooi waarop Kinggo in tranzending stijl getekend werd naast Fassett.

  2 kleine plooitjes tegenover elkaar en een mooie, originele Diva Dance  (op de manier van Helen Williams) met  Dreamcatcher binnenin.

Tranzending werd toegepast, zowel op Kinggo als op de kleine kader (met plooitje) zodat het lijkt of er een stukje mica op je tile ligt, aangevuld met  Verve, Jetties, Joki en Ovolution. Deze tile heb ik ook ingezonden voor een challenge van de Diva.

Iedereen die regelmatig tangelt, krijgt een voorkeur  waarop zij/hij het liefste tekent.  Bij mij zijn dat de Renaissance tiles en en dan vooral de Zendala’s. Tekenen op deze tankleurige ronde stukjes papier geeft mij veel voldoening en ik ervaar het altijd als bijzonder rustgevend. Meestal teken ik hierop zonder strings. Ik begin ergens in het midden en de rest volgt wel…

Op deze tile ben ik begonnen met Ukkepuk (lijkt erg op Breath), daarna volgde G-Chi en  Printemps. Daarrond vond ik een kleine witte aura wel mooi passen.  Vervolgens tekende ik Pebble Flowers en vulde de tussenruimte op met Perfs. Om wat meer contrast te verkrijgen werden de buitenste open stukjes zwart gekleurd met een brushpen waarop nog  witte stipjes aangebracht werden.Op de Renaissance tiles  komen kleuren altijd mooi uit en nadien witte accenten leggen, geeft extra glans aan je werk.

Voor België en de lage landen was het geen bijzondere zomer en ook september is nat en koud begonnen. Toch komen er altijd in elk seizoen onverwachts mooie dagen die uitnodigen om naar buiten te gaan en aandacht te hebben voor de natuur.

Wow, wat een atleet!

maar deze dames vind ik ook geweldig, dank je wel Maddy voor deze foto die een plaatsje verdient op mijn blog!

En ja daar zijn ze weer, de sprookjesachtige vliegenzwammen waar alle kinderen gek op zijn.

Een éénvoudig maar mooi herfstpalet

en nog een mooi natuurlijk filigraanwerkje

Houthakken en opstapelen hoeven niet saai te zijn en je kan er zelfs echte kunstwerken van maken:

 

Vandaag is het de dag van het vegetarisme en het loont de moeite om even na te denken bij  al voordelen die een meer  vegetarische voeding te bieden heeft, zowel voor het milieu, als voor mens en dier.  Daarom kon ik  niet nalaten een lekker  receptje van onze welbekende kok Jeroen Meus toe te voegen om deze post af te sluiten: Chili no carne

Het is stilaan een gewoonte geworden om af te sluiten met een uniek stukje muziek.

Ik ben geen fan  van Johnny Depp maar wel van deze knappe jongeman die de titelsong van” Pirates of the Caraiben” op een fantastische manier voor u brengt. Hier is David Garrett:

Je hoeft echt geen lotushouding aan te nemen om te mediteren, elke houding is goed om even bewust tijd te nemen om tot innerlijke rust te komen

Keep on tangling en tot een volgende keer

Op 25 augustus e.k. zal Annette Plaga haar negende mozaïekproject met  deelnemers uit verschillende landen (waaronder ik) publiceren op haar blog.  Je kan  al de individuele inzendingen en de afgewerkte  mozaïeken dus binnenkort bewonderen op haar site.

Voor deze mozaïek werd gevraagd een deel op een wit, een grijs en een zwart vlak te tekenen. Een mooie, aangename basis om te beginnen. Daarom heb ik voor mezelf nog een keer hetzelfde gedaan en ook hiervan een kleine persoonlijke mozaïek gemaakt:

 

De getekende tangles zijn: op het zwarte gedeelte: C-View (waar je veel variaties op kan maken) Tipple en Antidots, op het grijze gedeelte: Joki, Tipple, Patience, Antidots en Windfarm, op het witte gedeelte: Windfarm, TIpple, Antidots en Patience.

 

 

Zowel tekeningen in zwart/wit als in  kleuren kunnen  mooie resultaten opleveren. Het blijft dikwijls een moeilijke keuze.  Soms vind ik zwart/wit en alle grijstinten daartussen prachtig maar toch  merk ik nu  dat ik onbewust meestal voor meer kleur kies.

Vorig jaar heb ik tijdens een  cursus aquarel ook het gebruik van Ecoline leren kennen.  Deze verf geeft heel intense kleuren en het werd tijd om hier ook nog eens een keer mee te experimenteren. Naast een gewone penseel heb ik ook met een  puntig bamboestokje lijnen getrokken en voor meer contrast werd  zwarte Chinese inkt gebruikt. Een kleine passe-partout rond je tekening, doet je werkje altijd beter tot zijn recht komen zegt “onze Jacqueline”. Ik heb haar adviezen  gevolgd en hier zie je enkele resultaten:

Op de bovenstaande tekeningen werden volgende tangles getekend: l’Eaura, Scallamps en NKD en op onderstaande tekening koos ik voor Borbz, Beadlines, Trumpits,Gravee en Fission.

 

Onderstaande foto dateert van ongeveer 25 jaar geleden en werd genomen voor één van de talrijke boeddhistische tempels in Nepal. Een trekking door de hoogste bergen ter wereld  kunnen maken, was een langverwachte droom die uitkwam. Toen reeds was ik erg onder de indruk van de kalmte, de opgewektheid en de innerlijke rust die de monniken uitstraalden. Ik was aangenaam verrast toen deze man toestemde om met mij op de foto te gaan. Van selfies had ik nog nooit gehoord. Het leek wel een ander tijdperk waar ik in terechtkwam. Nepal is een heel speciaal, kleurrijk land met grote tegenstellingen: intense schoonheid en spectaculaire natuur maar ook veel onrecht en grote armoede. Voor velen, vooral vrouwen is het leven er erg hard. Toch kwam ik daar vooral  lachende gezichten tegen. Het was een  leerrijke reis die  een diepe, blijvende indruk op mij gemaakt heeft.

Inmiddels ben ik er al lang achter gekomen waarom deze monniken zo rustig overkomen, meditatie is hun geheim. Mensen die ongelukkig of neerslachtig  zijn en veel piekeren hebben meestal weinig activiteit in hun linker prefrontale cortrex. Na slechts een maand dagelijks mediteren, kan de activiteit daar al lichtjes toenemen.. Dat heeft men wetenschappelijk gemeten. Met andere woorden: door dagelijks slechts een 20 tal minuten te mediteren, kan je  je hersenactiviteiten veranderen. Dat is  geweldig nieuws en daarom spoort ook nu de medische wereld  mensen aan om te mediteren. Het is zeker niet bedoeld voor “zweverige” types, integendeel het is voor iedereen de moeite van het proberen waard.  Mindfullness, meditatie en Zentangletekenen hebben volgens mij veel gemeen: je moet je concentreren op hetgene waar je mee bezig bent en dat kan je op termijn veel voordelen opleveren.

Om te mediteren heeft de zithouding de voorkeur maar je kan ook liggend en zelfs stappend mediteren. Zoek een houding waarin je je goed voelt en forceer niets. Neem een timer en zet hem op 20 minuten, een ideale tijd. Ook al vind je van jezelf dat het niet goed lukt, dat is niet erg, gewoon elke dag 20 minuutjes blijven oefenen. Richt je aandacht telkens opnieuw op je ademhaling. Een goed hulpmiddel is je een blauwe lucht voor te stellen waarin je gedachten in wolkjes voorbijkomen.  Schenk  geen aandacht aan de wolken, laat ze komen en weer verdwijnen…Het “trainen” van je geest is niet gemakkelijk en vergt toewijding en oefening. Constant vliegen er andere gedachten door je hoofd. Duw ze niet weg, maar geef er geen aandacht aan. Als dit te moeilijk lijkt, kun je eventueel kiezen om te beginnen met één handeling per dag uit te voeren met volle aandacht, net zoals je dat zou moeten doen tijdens het Zentangletekenen.  Plan dan geen andere bezigheden maar richt je aandacht volledig op die ene activiteit die je doet.   Dit “mindfull” bezig zijn, kan stapsgewijs in je leven komen en kan uitgroeien tot een nieuwe  levenshouding. Zelf heb ik, zoals ik al in een vroegere blogpost vermeldde, een 8 wekelijkse cursus Mindfullness gevolgd waar ik deze kennis opgedaan heb.

Hieronder zie je  een tekening van het soort beeld dat je zou kunnen oproepen tijdens je meditatiesessie. Ik heb hier geen echte tangles gebruikt maar wel wolkjes getekend op een blauwe achtergrond van aquarelverf.

 

Door meditatie kan je geen dingen veranderen die je liever anders had gezien, maar je leert er wel beter mee omgaan. In oktober vindt een Europese CZT meeting plaats in Duitsland waar ik graag naartoe had gegaan. Door een samenloop van onvoorziene omstandigheden is het jammer genoeg nu niet  mogelijk. voor mij maar  misschien lukt het wel een volgende keer…

Vrije vertaling: Je kan de golven niet doen ophouden maar je kan er wel op leren surfen.

.

Deze foto is genomen in Madalena (Pico- Azoren) met de gelijknamige berg op de achtergrond. De prachtige wolk rond de vulkaan noemden wij de Ufo. Wij moesten nooit naar de weerberichten luisteren, telkens we deze wolk zagen, wisten we dat er regen op komst was.

 

Alleen voor die spectaculaire wolkenluchten en fantastische zonsondergangen, is een bezoek aan Pico al de moeite. ( voor de walvissen en de dolfijnen natuurlijk ook). Nergens ter wereld heb ik mooiere wolken gezien dan daar. Wist je dat er zelfs een  wolkenclub bestaat?  cloudaprreciationsociety.org . Leden krijgen elke dag een e-mail met de “wolk van de dag” en een hulpmiddel om wolkenformaties te herkennen.

Om deze post af te sluiten, heb ik nog een tekening gemaakt op mijn favoriete achtergrond: frisse,  aquarelkleuren in zomerse aquatinten. Een volgende post zal verschijnen in het mooiste seizoen van het jaar: de herfst, met waarschijnlijk weer een heel ander kleurenpalet. Op de zwarte kaart werd Acabus getekend. Op de aquarelverf zie je Min-line, Ovolution, CO2, Battlo, Zander en Pokeleaf.

Geniet mee van de prachtige stem van Sophie Hunger, gemonteerd op  fantastische wolkenluchten, dank je wel Rob:

Le vent nous portera:

 

muziek : Noir Désir (2001)

zangeres : Sophie Hunger

beelden : Astonishing Sky 4K UHD Timelapse   (Race the world)   HDR Time-laps

 

 

 

 

 

 

Geluk is als een vlinder, als je hem probeert te grijpen blijft hij altijd net buiten je bereik maar wanneer je rustig blijft zitten, komt hij misschien op je hand zitten. Nathaniel Hawthorne

De ( vrij zeldzame) kleine weerschijnvlinder, wiens vleugeltjes oplichten in de zon, kwam onverwachts op bezoek tijdens een warme zomerdag.

Geluk  betekent niet voor iedereen hetzelfde. Sommige mensen hebben graag veel  vrienden om zich heen, ze houden van luidruchtige feestjes, uitbundige gebeurtenissen en krijgen daar als het ware energie door… Daar is niets fout aan, maar anderen, kunnen echt  genieten van rustig  op hun ééntje  bezig te  zijn  op een vertrouwd plekje, ook dat is best O.K.  Mensen hebben het gezelschap van andere mensen nodig maar  de ene heeft daar meer behoefte aan dan de andere. Het is fijn om te weten wanneer je graag interactie met anderen wilt  en er dan ook echt voor te gaan maar anderzijds, moet je  niets willen forceren en soms ook eerlijk neen durven zeggen.  Ik hou er niet van als anderen me dingen proberen op te dringen die tegen mijn natuur ingaan.  Intussen  ben ik  ouder (en hopelijk wat wijzer)  geworden en  weet nu waar ik gelukkig van word maar ook wat enorm veel energie  vraagt. Af en toe neen zeggen,  is niet zo gemakkelijk als het lijkt maar je bent nooit te oud om te leren…

In het bos zijn, vooral op plekjes waar de vogels fluiten en het water van de riviertjes rustig voorbijkabbelt, ervaar ik als bijzonder ontspannend en het geeft me energie. Als ik de krekels hoor sjirpen, krijg ik ook altijd een fijn zomers gevoel. Ik  ben  graag in de natuur en hou van dieren, bloemen en planten.

De orchidee is mijn favoriete bloem. De bekendste  gekweekte soort (Phalaenopsis) is heel gemakkelijk te onderhouden. Gewoon op een lichte, niet te koele plaats zetten (uit de zon) en goed vochtig houden tijdens de bloeiperiode ( met kalkarm water). Als de bloemen verwelkt zijn, de pot verplaatsen naar een frissere plek en minder gieten. Na enkele maanden zul je terug nieuwe scheuten met bloemknoppen zien verschijnen en verhuist hij terug naar het vertrouwde stekje. Ik geef hem dan af en toe een beetje meststof  en hij  krijgt opnieuw meer water. Iedere keer opnieuw als ik zo’n “veelbelovend” takje zie verschijnen in een oudere plant, vind ik dat fantastisch.  Het eerste wat ik dan doe als ik opsta, is gaan kijken hoeveel knopjes er al uitgekomen zijn…

Deze prachtige orchidee is één van de soorten die je nog regelmatig kunt aantreffen in de Ardense wouden maar ook  in ons eigen (wilde) tuintje bloeit hij tot mijn grote vreugde elk jaar opnieuw..

Deze Phalaenopsis  was een cadeautje  van onze jongste zoon Bruno en vriendin Nathalie.  Na de bloeitijd moet hij dringend verpot worden. De wortels groeien al buiten  het oorspronkelijk potje dat bijna omver valt door het gewicht van de bloemen die er dit jaar weer zijn aangekomen.

Zo’n mooie plant verdient wat tekenwerk . Op dit 3Z tegeltje zie je een gestileerde orchidee (Orchid) omringd door het schitterende Feen van Ela Rieger, een patroon dat mij heel erg aanspreekt en aan orchideeën  doet denken, net als haar Feenkleid. Het andere patroontje heet Beebug, een heel recent, leuk motiefje,  en is mooi te combineren met andere patronen.

De tweede tile die ik gemaakt heb, tijdens mijn “rustpauze” was een inzending voor Adele’s 200 ste challenge. Ook haar nieuwe tangle C-Perfs is origineel gevonden.  Hier zie je een variatie in combinatie met  C-View en het fragment Y1 getekend op een grijze tile.  Net als op vorige tekening,  werden naast de klassieke zwarte pen,  kleurpotloden en een witte gelpen gebruikt.

Het is natuurlijk altijd fijn om je eigen patronen te zien in het werk van anderen.  Het was dan ook een leuke verrassing te ontdekken hoe Anita Westin  C-View combineerde met andere tangles op deze prachtige Renaissance Zendalatile.

Tack Anita, jag tror att du har gjort det bra!!!

De twee volgende werkjes heb ik op zwarte  kaarten geplakt en zijn met veel zorg getekend voor de twee dokters die  gezorgd hebben dat  mijn klachten een flink stuk verminderden. Op hun aanraden, neem ik voortaan ook elke dag 2 pilletjes Flexipur, een natuurlijk ontstekingsremmend supplement met Curcuma en Omega 3 voor het behoud van kraakbeen (zonder enige bijwerkingen)

Op een zwarte kaart, heb ik een strook blauwe aquarelachtergrond geplakt waarop ik het nieuwe patroon  Agni van Lily Moon getekend heb. El Prado werd met een witte gelstift op de zwarte kaart getekend nadat de blauwe strook werd opgebracht.

Hier heb ik een cirkel geknipt uit een geel/groenige aquarel en zie je de volgende tangles: Field of Flowers, Metro, Molygon en Orb-on-the-move. De kleuren van de patronen werden iets versterkt met kleurpotloden en een witte gelpen.

Al deze tangles  kun je terug vinden op Tanglepatterns.com en/of Elatorium.

Onder de rubriek” challenges” op mijn frontpagina, zie je nog enkele inzendingen  die ik gemaakt hebt voor de gasten van Joey. Ik vind dit een erg sympathiek idee  en neem de nodige tijd  om in alle rust hieraan deel te nemen.

De volgende kaart heb ik getekend voor de 35 ste verjaardag van onze oudste zoon Bram. Net voor zijn dertigste, nu zo’n dikke 5 jaar geleden heeft hij een heel zwaar ongeval gehad waardoor hij  in een diepe coma belandde.Na verschillende weken op Intensive care  volgde een lange moeilijke revalidatie met vallen en opstaan maar nu zijn we 5 jaar verder en het gaat goed met hem. Na zijn ontslag uit de revalidatiekliniek kon hij terug volledig zelfstandig wonen, zonder hulp. Hij heeft al een hele tijd een leuke deeltijdse baan gevonden en geniet van het leven, ook al heeft hij nu beperkingen . Zijn (en ons ) leven veranderde voorgoed maar we hebben het aanvaard en voelen ons nu beter en meer verbonden dan vroeger.

Op Bram’s verjaardagskaart heb ik 5 “robijntjes” getekend in verschillende grootte. Eentje voor ieder jaar na zijn 30 ste.Het kleinste staat symbool voor het eerste jaar  en voor elk volgend jaar heb ik het steentje iets groter gemaakt omdat het steeds beter gaat dankzij zijn optimistische levenshouding. Het sierlijke patroontje Apacore staat centraal en werd in het groen gekleurd, de kleur van hoop. Behalve de “robijntjes” werd de Renaissance tile afgewerkt in verschillende groentinten, afgewisseld met wit/grijs en zwart ( gelpen en kleurpotloden)

De robijn is Bram’s geboortesteen. Iedereen heeft  er zo één. Ik  wist dat niet maar heb er recent een artikel over gelezen. Een Zentangletekening met zo’n geboortesteen als blikvanger, vind  ik een origineel idee als je een kaart wilt maken voor iemand’s verjaardag.  Bram verzamelde als kind graag stenen en vond zijn kaartje heel mooi…en dat maakte mij dan ook weer blij. Op het Internet kan je veel afbeeldingen en richtlijnen vinden om mooie edelstenen te tekenen.

Meedoen aan challenges is leerzaam en kan heel prettig zijn maar ook, gewoon een tekening maken als attentie om iemand te verrassen, kan enorm heilzaam werken. Je maakt iets heel persoonlijks voor iemand die je bijzonder vindt en dat wordt meestal erg gewaardeerd. Iets krijgen is plezant maar iets geven, is dat zeker ook.

De laatste tiles die ik gemaakt heb, zijn voor I.A. S.T. nummer 203 en 204.. Recent is Adele’s dochter getrouwd en voor een gelukkig huwelijk zou de bruid, volgens de traditie,  op haar trouwdag 4 dingen moeten dragen: iets ouds, iets nieuws, iets geleend en iets blauw. Dat was de opdracht van deze challenge:

deel 1, iets ouds (Sez) en iets nieuws (Trilad)

deel 2, iets blauw (Bluebonnet) en iets geleend (Hollibaugh)

Beide tiles werden getekend op bruin papier en afgewerkt met kleurpotloden en gelpennen.

Intussen blijf ik aan mijn conditie werken: elke dag oefeningen doen, vele kleine wandelingen maken, regelmatig zwemmen en voldoende rustpauzes inlassen. De tijd voor de computer wordt beperkt maar toch ook weer af en toe een tekening maken, blijft een uitdaging. Ik heb geïnvesteerd in een goede ergonomische stoel van Spinalis, een ergonomisch toetsenbord, een ergonomische muis/muisblad en ik draag regelmatig een kleine braze aan mijn pols. Dit was een flink bedrag maar deze spullen staan garant voor jaren meer comfort tijdens computer en tekenactiviteiten. Op de Spinalis stoelen zit je als het ware op een beweegbare ballon en dat is beter voor je rug. Je armen kunnen rusten tijdens het surfen  en er is ook een ruggensteun waar je af en toe tegen aan kan leunen. In het begin was dit “actief zitten” echt wennen maar ik voel gewoon dat het beter is en dan wordt volhouden gemakkelijker. Het is een echte aanrader voor allen die  door hun werk/hobby veel moet zitten.

 

Mooi weer vandaag? Wacht niet langer en geniet nu van een zomerse pick-nick in het zonnetje of onder een parasol.

In België worden  tijdens de zomermaanden  veel grote en kleinere festivals georganiseerd die druk bezocht worden.  Onze koning Philippe en koningin Mathilde bezochten gisterenTomorrowland en zelfs koningin Paola, inmiddels bijna 80 jaar werd gespot samen met haar dochter prinses Astrid op een concert van Coldplay.

In onze omgeving zorgt Esperanzah.  ( 4 , 5 en 6 augustus) elk jaar voor mooie momenten. Het is een kleinschalig, gezellig evenement en vindt plaats op het abdijdomein van Floreffe. De locatie is authentiek, de sfeer is gemoedelijk en iedereen laat zich van zijn beste kant zien… Geweldig toch?

 

Boven een foto tijdens Esperanzah en onder ons koningspaar op bezoek in Tomorrowland

Precies 50 jaar geleden werd in San Francisco uitgebreid “the summer of love” gevierd en daarom heb ik even in de “oude” doos gezocht naar een passend nummer om deze zomerse post mee af te sluiten:

 

Telkens Annette Plaga een mozaïek bedacht, was  ik blij te kunnen meewerken aan zo’,n leuk initiatief. Tot 31 mei kon je een inzending sturen.De verrassende resultaten kun je binnenkort bewonderen op Annette’s website.

Hierboven zie je mijn bijdrage voor haar achtste mozaÏek. Annette had voorgesteld om de string in de vorm van een lint, groen te kleuren. Het is mijn lievelingskleur.

Groen is rustgevend en staat voor hoop, natuur en vernieuwing. De  gebruikte tangles zijn: Pebble Flowers, Birch, B-Horn, Praa, Dai-Dai, Fun-bee, Leaf-a-vin, Cornetz, Jelly legs en Triple Tipple.

Hieronder zie je het gespiegelde resultaat waarvoor ik een fotobewerkingsprogramma gebruikt heb.

 

Twee is een bijzonder getal. Het is een paar. Samen ben je sterker. Door iemand tegenover je te zien, leer je jezelf kennen. Ga je denken in overéénkomsten en verschillen. Dat dualisme hoort bij het leven: man en vrouw, yin en yang, licht en donker, vreugde en verdriet, leven en dood…

Hieronder heb ik nog een voorbeeld geplaatst van een tekening die gemakkelijk kan gespiegeld worden, een heel plezant experiment.

De gebruikte tangles zijn:  Tipple, een variatie op Copada, Sandswirl en Betweed Flower ( aangevuld met lintjes bestaande uit hartjes in 2 kleuren) Het tegeltje werd gemaakt op een aquarelachtergrond die ik uitgeknipt heb en vervolgens op een zwarte tile geplakt heb. Daarop werden nog een paar patronen aangebracht met een witte gelpen en afgewerkt met oranje tinten: Tipple, Bowswing en ( een deel van) U-bend.

De originele tile:

Een keer gespiegeld:

 

Dubbel gespiegeld:

 

Vind je dit tof, kijk ook eens een keer op de site van de Diva. Op haar 318 de challenge stelt Laura voor om een Diptych te maken. Dit is een Zentangletekening bestaande uit 2 gespiegelde paneeltjes. Een leuk idee met vele mogelijkheden en beslist de moeite om ook eens te proberen!

Dit is het voorbeeld van Laura:

Elke dag opnieuw, zie je hier of daar wel een nieuwe tangle opduiken. Het is onmogelijk ze allemaal te kennen en te integreren in je tekeningen. Alleen diegenen die mij aanspreken, teken ik  in mijn persoonlijke legende. Vroeg of laat, komen ze aan bod in mijn werkjes, samen met mijn andere favorieten.

Ik geef eerlijk toe dat ik soms moeite heb met bepaalde logische maar meer ingewikkelde patronen (High focus tangles). Alhoewel deze  heel mooi kunnen zijn gaat mijn voorkeur uit naar éénvoudige (en meestal) organische patronen.  Eindelijk ben ik erin geslaagd om er zelf één te ontwerpen.

Ik hou van bloemen en planten en ontdek regelmatig nieuwe soorten tijdens mijn wandelingen door het bos. In boeken of op het Internet zoek ik daarna de juiste benaming. Tijdens een zoektocht naar een “nieuw” plantje trok deze aparte  foto direct mijn aandacht:

Het gaat om een zicht, genomen vanuit vogelperspectief op een  vrucht van de Rupsklaver. Met een beetje fantasie lijkt dit vruchtje op een opgerolde rups. ( caterpillar. in de Engelse vertaling van rups)

Ogenblikkelijk zag ik hierin in een nieuwe tangle en begon te tekenen. Mijn nieuw patroon kreeg de naam:  C-view (Caterpillar view) en hieronder vind je de stappen om het motief te tekenen:

  1. Teken grillige uitsteeksels in het rond.
  2. Teken een tweede ronde met soortgelijke uitsteeksels achter de eerste.
  3. Vervolgens komt er nog een derde laag (in het zwart) die grotendeels verborgen zit achter de twee eerste rondes.
  4. Binnen de eerste ronde, teken je vervolgens een paar golvende veelhoeken.
  5. Tenslotte vorm je een soort net en breng je schaduw aan.

Naast het basismodel heb ik een variatie getekend met langere uitsteeksels en een kleiner, verschillend binnenste deel. De uitsteeksels van de derde ronde werden niet zwart gekleurd. Nog een variatie zou zijn om een Printemps in het midden te tekenen…

Op onderstaande grijze tekening, zie je  C-View, gecombineerd met Rick’s Paradox, CO2, en Tipple.  Met blauwe kleurpotloden en een witte gelpen werd het geheel afgewerkt.

Op de volgende tegel heb ik een compositie gemaakt van  C-View  B-Horn, Birch, Mooka, Raindotty, Fescu, Hypnotic en Tipple.

Alleen Mooka werd gekleurd met groene kleurpotloden. Een witte gelpen zorgt voor enkele highlights, terwijl B-Horn en Birch met potlood werden getekend.

Zoals ik hierboven schreef, komt het getal 2 in ieders leven voor, ook in het mijne.

Door (te) veel te zitten tijdens het tekenen en voor mijn computer, blijven mijn arthroseklachten  toenemen. Daarbij ontwikkel ik symptomen die sterk op een beginnende RSI lijken. Ik sta voor een hartverscheurende keuze: ofwel ga ik gewoon verder zoals ik bezig ben en zullen de klachten alleen maar toenemen, ofwel verander ik drastisch mijn bezigheden en kan er nog veel verbeteren op termijn.

Met pijn in het hart, heb ik gekozen voor de tweede oplossing: ik ga minder tekenen, minder voor de computer zitten, kiné volgen, regelmatig zwemmen, meer rusten, en opnieuw starten met Tai Chi. Deze heilzame bewegingsvorm heb ik jaren beoefend maar  beëindigd na een schouderoperatie. De revalidatie duurde langer dan voorzien en ik kon na zoveel gemiste lessen niet meer volgen in de groep. Tai Chi lijkt éénvoudig maar dat is het niet. Ook hier zijn concentratie, geduld en oefening belangrijk.  Net als  Zentanglekunst, is het een aangename, ontspannende bezigheid die rondspokende gedachten kan doen stilstaan en bovendien zorgt voor meer soepelheid. Kijk even mee naar dit korte fragmentje:

Ideaal zou natuurlijk een combinatie van de twee zijn en dat hoop ik in de toekomst te kunnen doen maar nu heb ik besloten om een lange rustpauze in te lassen. Concreet betekent dat  geen travelingtiles meer maken, geen bijdrages aan challenges inzenden, veel minder tijd voor de computer doorbrengen en voorlopig geen  blogposten meer schrijven.

Een uitzondering wil ik graag maken voor de challenge van 17 juli  bij Joey Van Oort. Op deze datum zal Suzie Ngamsuwan daar de gastvrouw zijn met een nieuwe uitdaging waar iedereen aan kan meedoen. Ik ben een grote fan van Suzy’s inspirerende persoonlijke Zentanglestijl. Ondanks het feit dat we duizenden kilometers van elkaar, ieder ons eigen leven leiden, leerden we elkaar beter kennen door onze gezamelijke interesses…

Hieronder heb ik een unieke bijdrage geplaatst van Suzy voor de Diva’s 317de uitdaging. Rond een subtiel gestyleerde figuur bouwde zij een prachtige Zentangletekening op. Tot mijn grote vreugde zag ik ook mijn patroontje  Nouvart opduiken, mooi geïntegreerd in het geheel:

Tegenslag, zoals nu, het moeten opgeven van iets dat ik heel graag doe, is niet prettig. Toch  kunnen tegenslagen je leven rijker maken en je wordt er ook sterker van. Dat heb ik al verschillende keren ondervonden…

Ik werd verliefd op Zentanglekunst bij de eerste aanblik, oefende elke dag en ik ga het zeker niet opgeven maar ik moet naar mijn lichaam luisteren en het tekenen terugbrengen naar een aanvaardbaar niveau.

Niet elke dag is geweldig maar elke dag heeft wel iets moois: zomaar  een vriendelijke glimlach krijgen maakt me altijd blij.  Vol verwondering een schuw reetje voorbij zien springen tijdens een wandeling bezorgt me iedere keer een enig moment. De geuren van het natte bos kunnen opsnuiven na een fikse regenbui,daar kan geen enkel parfum tegenop. Ik kan zo genieten van een glaasje koele witte wijn op een bloedhete zomerdag. Een fijn gesprek als je er nood aan hebt, kan ook wonderen doen, net als je laten ontroeren door mooie muziek of helemaal opgaan in een meeslepend boek. Een frisse douche nemen als je moe en bezweet bent en dan naar bed tussen frisse lakens met een druppeltje Lavendelolie op het hoofdkussen…

Er zijn nog zoveel dingen om van te genieten, ik kan nog uren doorgaan met opsommen…en ik ben dankbaar dat er nog zoveel mogelijk is.

Bijzaken zijn belangrijk, op een bepaald moment besef je ineens dat die bijzaken toch de hoofdzaken waren: kleine momenten van intens geluk!

Hier zijn nog een paar  geluksmomentjes die ik met jullie wil delen:

  Het ontdekken van een “nieuwe” prachtige nachtvlinder op ons terras die beslist een plaatsje zal krijgen in mijn boek:

  de witte tijger

De bloeiende Akelei in al zijn kleurenpracht staat zomaar te pronken in het wild, op slechts een kwartiertje lopen van ons huis:

Een typisch Vlaams gerecht dat zo lekker smaakt  en zo klaar is. Het seizoen is kort maar nu zijn de witte Vlaamse asperges volop te krijgen. Goed schillen, 10 minuten koken, botersausje erover en afwerken met hardgekookte eieren en peterselie.(van het kookvocht kun je achteraf nog een heerlijke fijne soep maken, gewoon met groenten naar keuze)

Kaartjes, met veel zorg gemaakt, apprecieer ik heel erg. Hartelijk dank hiervoor.( ééntje van een vroegere cursiste en ééntje van een collega/ CZT)

Deze kaart werd gemaakt op een hele mooie aquarelachtergrond waarop nog wat “ander materiaal” geplakt werd en daartussen ontdek je verschillende leuke tangeltjes.

Hier tekende Anja,  Maria’s nieuwe tangle Spoken, heel zorgvuldig  opgevuld met Printemps. Heel mooi is het gebruik van fijne gekleurde pennetjes.

Ik wil iedereen nogmaals bedanken  voor de interesse in mijn blog, voor de commentaren en e-mails en ben dankbaar dat ik jullie een beetje kon inspireren…

Hieronder heb ik nog één van mijn allereerste werkjes gezet.  Ik zou het nu waarschijnlijk anders tekenen maar ik vind hem toch leuk. Ik wil hiermee nog een keer laten zien, dat je je Zentanglewerkjes heel goed kunt combineren met andere technieken. Op deze éénvoudige zomerse tile heb ik een klein  stempeltje gebruikt met vlinders boven Henna Drum, Pokeroot, Tipple, Flukes,Antidots en Kogin. In gespecialiseerde winkels vind je hele leuke stempels waarrond je dan een mooie Zentangletekening kunt opbouwen.

En of af te sluiten nog 2 foto’s die werden genomen, net na het verkrijgen van het CZT certificaat tijdens het 22 ste seminarie in Providence. Je ziet alleen maar gelukkige, glunderende gezichten en tevreden mensen. Een prachtige ervaring die ik nooit zal vergeten!

Druk een keer op de Full screen knop om te genieten van de prachtige kleuren.Misschien zie je wel een nieuw patroon in deze speciale clip, gemaakt op Mike Oldfield’s Voyager.

Als je alles loslaat, heb je twee handen vrij om de toekomst te grijpen.

Hou je goed!

Ria Matheussen