Bijna 2 jaar wonen wij nu in de Ardennen en het is prettig om aan de rand van het woud te wonen. De natuur verveelt nooit maar geeft mij altijd energie. Er is geen storend lawaai van auto’s en vrachtwagens, integendeel ik hou van de geluiden van het bos. Bij ons hoor je s’nachts de uilen roepen, dat vind ik heel fascinerend. Je hoort de takken van de bomen kraken in de wind en het kabbelen van het water in de kleine riviertjes die alom tegenwoordig zijn… Het was dan ook vanzelfsprekend dat ons huisje een naam moest hebben die hiermee te maken heeft. “Het geruis” vond ik maar zo, zo maar in het Frans klinkt het veel mooier. Het is dus:” Les murmures.” geworden. Anja Riebold (Meinmalwerk) heeft het leuke handgeschilderde naambord gemaakt.. Je kan haar werk zien bij Da Wanda in Duitsland. Draken kom ik nooit tegen maar ik zie wel regelmatig prachtige vuursalamanders over het terras kruipen. Er leven nog veel wilde dieren in de omgeving van Durbuy (vossen, marters, dassen,bevers, wilde zwijnen, eekhoorns, herten, reeën…) Tijdens wandelingen kom ik soms onverwachts oog in oog te staan met een ree, één enkele magische seconde kijken we naar mekaar en dan is het schuwe dier alweer verdwenen tussen de bomen…maar zo’n ervaring vind ik fantastisch en ik koester die momenten.

les_murmures

 

vuursalamander

Door mooie wandelingen te maken in een aangename omgeving en anderzijds Zentangletekeningen te maken heb ik rust en evenwicht gevonden. Ik heb natuurlijk andere dingen uitgeprobeerd en het ene lukte al beter dan het andere. Keramiek vind ik ook heel speciaal. Het heeft mij altijd aangesproken, Ik erken er de oerelementen in: water, lucht, vuur en aarde. Werken met klei kan heel rustgevend zijn. Toen de kinderen klein waren heb ik enkele jaren les gevolgd in het IKO in Hoogstraten, waar wij lang gewoond hebben . Ik boetseerde graag maar draaiwerk vond ik  zeer belastend voor mijn rug en dat is de reden waarom ik ermee gestopt ben. Zelf heb ik geen atelier en geen oven, vandaar dat deze hobby wat in de vergeethoek is geraakt. Toch zou ik, als de mogelijkheid zich aanbiedt, af en toe nog wel eens een workshop willen volgen. Hieronder heb ik een  foto geplaatst van een paar zelfgemaakte  “bollenpotten” in raku. Ze zijn gevuld met vetplantjes en staan in de zomer buiten op de tafel. Zo’n pot maken is éénvoudiger dan het lijkt: gewoon stukjes klei in een bolvorm duwen zodat je al een gekreukt effect krijgt, laten drogen,wat glazuur erop en vervolgens de rakuoven in. De rakubak is al een belevenis op zich en de moeite om eens mee te maken. Je weet nooit hoe je stukken eruit gaan komen, het blijft telkens een verrassing!

 

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

bollen

 

De intrigerende  wereld van Zentangle heb ik ontdekt via mijn computer. Ik ben dol op dat ding en wil hem geen dag meer missen. Toch kende ik er 10 jaar geleden bitter weinig van. Ik had er zelfs een hekel aan maar op aanraden van mijn man ben ik lessen gaan volgen en ik ontdek nog dagelijks nieuwe dingen.  Ik ben een heel nieuwsgierig persoon en op het Internet vind ik een antwoord op al mijn vragen…Zo is er ook veel informatie te vinden over mensen die keramiek  met Zentanglemotieven decoreren. Hieronder zie je daar een mooi voorbeeld van. Op de volgende foto heb ik “mijn” vaas gezet, waar ik vroeger tijdens de lessen keramiek weken aan gezwoegd heb. Heel voorzichtig heb ik er nu  ook een paar tangletjes (zinger) op getekend. Ik durfde er niet meer opzetten. Later misschien?

MaycoColors

vaas

Er zijn duizenden mensen die schitterende stukken maken. Ik kan ze helaas niet allemaal laten zien. Ik heb er ééntje uitgepikt: Chris Gryder en vond inspiratie in zijn werk om een Zentanglecollage te maken.

Gryder

 

compo2

Ik had tot nu toe telkens gewerkt op 1 tile, maar ook tekeningen die lopen over verschillende tiles, kun je gemakkelijk maken. Vind je  9 stuks teveel, dan kan je beginnen met 2, 3 of 4 tiles. Je kan ze verbinden met tangles, met strings of gewoon naast mekaar leggen. Dezelfde motieven kun je  laten terugkomen maar het is geen vereiste, ook hier geldt de regel; alles kan, alles mag.  Er bestaan ook pakketjes met 9 tiles waarop de strings (die over alle tegeltjes lopen) al voorgedrukt staan.

duo2

duo1

De Diva’s “challenge”  voor deze week vond ik heel interessant:” neem een oude tile  en teken dezelfde opdracht opnieuw.” Het is verbazend en prettig om te zien hoe iedereen kan evolueren. Oefening baart kunst, zegt men en dat geldt ook hier maar zentanglekunst is geen wedstrijd. Elk werkje is uniek en de moeite waard. Dat mag je niet vergeten! De ene persoon gaat sneller vooruit dan de andere maar niemand staat stil, er is altijd beweging!  Soms denk ik, het kan beter, de kleuren kunnen mooier, er moet meer diepte in enz.. dat is fout,  het is zeker niet de doelstelling van Zentangle. Iedereen die oefent, gaat vooruit, ook ik, al is het met kleine stapjes of zoals RIck en Maria zeggen: anything is possible, one stroke at a time!

Een foto van mijn eerste echte tile staat onder het eerste artikel (het begin) op de frontpagina. Dezelfde opdracht heb ik gemaakt na ongeveer een jaar, er is inderdaad een groot verschil!

Als afsluiter heb ik nog een foto gevonden van de kranige Dagny Carlsson. Deze 103 jarige Zweedse dame ontdekte de computer pas op haar 100ste. Nu heeft ze een website en een blog die al meer dan een miljoen keren bezocht werd. Daarnaast geeft ze nu zelf les aan bejaarden en spoort hen aan om te leren mailen. Ik vind het een geweldige dame waar we allemaal een voorbeeld aan kunnen nemen. Iedereen wil oud worden en toch jong blijven en daar is Dagny absoluut in geslaagd!

DagnyCarlsson

Dagny i gunga

Age is an issue of mind over matter. If you don’t mind, it doesn’t matter!

 

 

 

 

 

 

Print Friendly, PDF & Email

CC BY-NC-SA 4.0 This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *