Een gewone kaart of foto wordt altijd leuker en persoonlijker door er een paar  tangeltjes rond te tekenen. Het is  gemakkelijk en zo klaar! (Catkin and O)

Op het ogenblik ligt er nog  heel wat sneeuw  in de Ardennen . Het is best koud maar gelukkig is de zon regelmatig van de partij en het landschap is nu zoooo mooi, de luchten zijn zoooo blauw, de avonden zoooo kleurrijk.. Hier is de sneeuw welkom, de langlauf en skipistes zijn al enkele weken open en de plaatselijke horeca vaart er goed bij. Elke dag maak ik een wandeling samen met mijn man en de hondjes. Warm ingeduffeld geniet ik dan van elk moment. Miles en Jools  lijken zich ook niet te storen aan de sneeuw. Terwijl Rob en ik voorzichtig, stapje voor stapje door de sneeuw ploeteren,  springen en dansen zij om ons heen. Soms “vliegen” ze plotseling de heuvel op. Ik zie niets maar dan ineens weet ik waarom dat gebeurt. Op de top vluchten enkele schuchtere reeën  weg. Voor sommige mensen betekent dat misschien niets,  maar ik vind het geweldig. Mijn dag kan niet meer stuk nu ik deze prachtige wilde  dieren op slechts enkele meters voor mij  zie wegrennen.

Zit daar nu ook al een  vosje? Nee hoor, het is onze Miles, altijd opgewekt,  een hele moedige grote hond, verpakt  in een compact, klein lijfje.

Nog eens, gaan we  met de camera op stap om een paar winterse foto’s te maken. Morgen kan het alweer voorbij zijn, dat weet je nooit in België.. Niets is er hier wisselvalliger dan het weer maar toch heeft elk seizoen zijn mooie dagen (en zijn mindere maar die vergeet ik snel)

Het is heel verleidelijk om nu lekker binnen in de warmte te blijven, net zoals een beer in zijn hol en er pas in de lente uit te komen.

Toch blijft  de boodschap bewegen, de beste remedie tegen de “winterblues”. Vooral nu is het heel belangrijk om op tijd naar buiten te gaan en wat UV licht op te nemen.  Ik moet toegeven dat ik niet echt van sporten hou maar mijn dagelijkse wandeling wil ik niet graag missen.  Sinds kort doe ik dat met 2 stokken. Deze manier van wandelen is ontstaan in de jaren dertig in Finland toen langlaufers tijdens de zomer in vorm wilden blijven door een soortgelijke sport te blijven onderhouden. Er zijn vele voordelen aan Nordic walking verbonden en het is al vele jaren heel populair in onze omgeving.

De gewrichten van je onderste ledematen worden ontzien, het verbetert je houding, versterkt je spieren en heel belangrijk: je verbruikt meer caloriën dan tijdens een gewone wandeling. Het is de ideale sport om te beoefenen in de vrije natuur, op jezelf of in groep…

 

Vorige vrijdag werd opnieuw een 3-delige workshop afgesloten  in Hasselt. Na een eerste kennismaking en wat meer theorie tijdens de tweede les, werd er nu intensief getekend op zwarte en tankleurige tiles. Het is fijn om de cursisten zo geconcentreerd bezig te zien en achteraf hun mooie resultaten te mogen bewonderen. Verschillende mensen lieten mij werkjes zien die ze thuis gemaakt hadden; legendes met de geleerde tangles, schetsboeken, losse tegeltjes, boekenleggers, kaarten ,servetringen…Heel fascinerend om te zien hoe snel iedereen kan vorderen als de motivatie er is. Hierbij wil ik iedereen die meedeed aan de cursus nog eens extra bedanken voor de inzet, het enthousiasme en de fijne sfeer in de klas. Ondanks de aangename ervaring  heb ik toch besloten voorlopig geen lessen meer te geven. Het gaat  beter met mijn rugklachten maar het verloop van arthrose is onvoorspelbaar en ik maak niet graag afspraken die ik misschien niet kan nakomen. Ik wil liever wat afwachten, zien hoe het verder loopt…

Hier zijn de Renaissancetegeltjes, waarop geweldige combinaties verschenen met  o.a. Oke, N’Zeppel, Sez en een extra favorietje…De cursisten tekenden voor het eerst met kleur en krijtpotloden en dat lukte bijzonder goed:

Op de zwarte tegeltjes werden stroken getekend in verschillende richtingen, gevuld met de aangeleerde patroontjes en daarna gekleurd met stiften en potloden: ze zijn schitterend. Proficiat!

Soms vertellen cursisten  me dat ze niet tevreden zijn over hun werk en het dan maar verscheuren. Ik geef toe dat ik dat vroeger ook af en toe deed,  maar eigenlijk hoeft dat niet. Heel geleidelijk  heb ik afgeleerd om alles perfect te willen maken en te streng  zijn voor mezelf. Elke tekening moet met liefdevolle aandacht worden gemaakt en geeft een uniek resultaat dat de moeite waard is.

Een mooi gezegde luidt: Wees aardig voor jezelf. Het is moeilijk om gelukkig te zijn als iemand voortdurend gemeen tegen je doet.

Beter kan je de tiles die je minder vindt, in een doosje opbergen en na een tijdje nog eens bekijken. Je ziet ze dan in een heel ander perspectief.  Af en toe verdoezel ik dan “foutjes” met een zwarte brushpen waarop  met een witte gelpen nieuwe tangles kunnen getekend worden. Het uiteindelijke resultaat kan voor mooie contrasten zorgen…Wat ik ook regelmatig doe is, uitgaande van  dezelfde string, gewoon een nieuwe tile maken, eventueel met andere tangles…er komt een heel verschillende tekening tevoorschijn…

Op de twee zwarte stukken had ik tangles getekend die niet naar mijn zin waren. Ik heb deze zwart gemaakt met een brushpen en later, (als het heel goed droog is) Rick’s Paradox aangebracht en op het andere vlak gewoon 3 kleinere driehoeken getekend. Deze tile was mijn inzending voor I.A.S.T, challenge nummer 180. Je kan de resultaten van de anderen bewonderen op de website, vermeld op mijn frontpagina.

 

Hierboven en hieronder zie je telkens twee  tekeningen, uitgaande van dezelfde strings (op voorgedrukte originele tiles) maar toch  heel verschillend.

 

Als afsluiter wil ik graag iets meer vertellen over de 14 shades of grey. Neen het heeft niets te maken met die andere shades of grey…  Deze aparte techniek werd op punt gezet door Sonya Yencer uit de Verenigde Staten. Ik hou wel van dat wazige, dat gecreëerd wordt rond de reeds getekende tangles. Het roept een speciale sfeer op. Daarom heb ik, naar het voorbeeld van Sonya, eerst een tekening gemaakt in mijn schetsboek met Jetties in de hoofdrol. In feite kun je deze techniek toepassen op alle tangles. In een volgend voorbeeld heb ik  het mooie patroon Stella uitgekozen en afgewerkt  volgens de regels van de 14 shades of grey.

 

Tenslotte voeg ik graag nog  een tekening uit mijn schetsboek toe met opnieuw Stella in het middelpunt. Het leuke aan Zentangletekenen is dat je zoveel mooie en afwisselende werkjes kan maken met je vertrouwde tangles. Je kan er eindeloos mee variëren, zowel in zwart/wit als in kleur. Wil je toch  eens iets nieuws uitproberen: een simpel klikje op je computer, even surfen en altijd vind je wel een nieuw patroon, een leuke string, een onbekende techniek, een andere  achtergrond… Er zijn zoveel mensen die hun kennis graag met je willen delen via het Internet. Het blijft fascinerend en verveelt me nooit, integendeel, ik krijg er niet genoeg van en leer telkens iets bij.

Door mijn arthroseklachten wil ik geen lange reizen meer maken maar  virtueel reizen kan ook plezant zijn. Ik heb een leuk filmpje gevonden van een Oekraiense minnestreel (Estas Tonne) die prachtige klanken uit zijn gitaar tovert en ons daarbij heel speciale plekjes laat zien. Ik heb ervan genoten en hoop jullie ook!

Verzorg je goed, keep on tangling, en tot de volgende keer.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zolang ik mij kan herinneren, gaan kinderen bij ons, op 6 januari , verkleed als  drie koningen, vergezeld van een “gouden” ster, al zingend van deur tot deur om  snoepgoed en centjes te vergaren:

Drie koningen, drie koningen

Geef mij een nieuwe hoed,

Mijne oude is versleten,

Ons moeder mag het niet weten,

Onze vader heeft het geld

Op de rooster geteld.

Ook de driekoningstaart is deel geworden van deze jaarlijkse traditie die zijn oorsprong vond in Frankrijk. In de bossen rond Orléans werd koning Karel de IV gevangen genomen door de Hugenoten. Toen ze hun vergissing inzagen, boden ze de koning de specialiteit van de streek aan: een bladerdeeggebak, gevuld met paté. Later werd de paté vervangen door amandelcrème met een verborgen amandelboon. Diegene die de boon in zijn stuk taart vindt, krijgt een kroon op het hoofd en is voor één dag koning of koningin…

Mijn eerste werk op de nieuwe 3Z tiles, een mozaïek in de vorm van een ster:

Na 6 januari verdwijnen de kerstlichtjes weer voor een jaar. De drukte van de jaarwisseling ligt achter ons en vol goeie moed zijn we met zijn allen begonnen aan het nieuwe jaar.

Ik wens iedereen hierbij een gelukkig 2017 en zoals vele anderen hoop ik dat dit een jaar zal worden met minder geweld dan in het vorige.  Er zijn zoveel conflicten in de wereld waardoor onnoemelijk leed veroorzaakt wordt. Ik hoop oprecht dat gezond verstand het zal halen en dat we zullen evolueren naar een  richting die verbetering brengt voor mens, dier en tenslotte ook  onze planeet.  Een ding weet ik zeker: aan haat, woede en wraak is geen enkel voordeel en die gevoelens  keren zich tenslotte tegen jezelf.

In december l.l. hebben wij in België, in tegenstelling tot vorige decembermaanden, opvallend  mooie,  zonnige dagen gekregen met  kleurrijke zonsondergangen die zorgden voor een feeërieke sfeer. Op verschillende plaatsen in het bos zag je ook  hier en daar ijshaar, een speciaal fenomeen dat ik eigenlijk pas recent ontdekt heb en heel bijzonder vind:

Als je oplet, tijdens het wandelen, kan je in de winter,  hele mooie dingen ontdekken die beslist een fotootje waard zijn:

en ingezoomd:

De afgelopen weken heb ik minder getekend en dat was nodig. Uit onderzoeken is gebleken dat ik een serieuze vernauwing heb verkregen (n.a.v. osteofyten)  in het zenuwkanaal, zowel in mijn lage rug als in het cervicaal gebied. Daardoor kunnen zenuwen gemakkelijker gekneld en geprikkeld worden en dan krijg je uitstralingspijnen in armen en benen, wat onlangs het geval was. Een operatie is voorlopig (nog) niet nodig maar ik word wel gedwongen om anders te leven: dagelijks versterkende oefeningen doen, veel lichte wandelingen maken, niet te lang in dezelfde houding zitten maar regelmatig afwisselen en vooral op tijd rusten. Ik  blijf tekenen maar op een lager pitje, ook aan challenges zal mijn deelname  verminderen en af en toe een blogpost zal zeker verschijnen maar niet meer zo regelmatig als in het verleden. Ik had het anders gewild maar soms moet je dingen  aanvaarden en zo goed mogelijk leren met je beperkingen om te gaan.. Ik woon in een mooie rustige omgeving, samen met mijn man en twee hondjes, wij hebben vriendelijke buren en onze twee zonen bezoeken ons regelmatig. Daar ben ik tevreden en dankbaar voor…

Hierbij wil ik graag iedereen nog eens extra bedanken voor de mails, berichtjes, commentaren en prachtige kaarten die ik in het verleden mocht ontvangen.

Dankzij mijn man (die een echte handige Harry is) kan ik nu staande tekenen of in mijn ergonomische zetel, zodat mijn nek en rug veel minder belast worden.

Vanuit mijn ergonomische zetel heb ik eindelijk ook de techniek van de gemstones onder de knie gekregen m.b.v. het werkboekje van Eni Oken dat ik ten zeerste kan aanbevelen:

In de jaarlijkse 12-daagse kerstchallenge van RIck en Maria werden  de nieuwe 3 zijdige tiles gebruikt.  Enkele nieuwe tangles van Maria kwamen aan bod: Drawings op dag 10, Icanthis op dag 11, en Crazy Huggins op dag 12.  Zelf heb ik deze keer niet meegetekend  maar ik volgde wel elke dag de blog en zag de mozaiek uitgroeien tot een geweldig eindresultaat. Er werd elke dag een  prijs gegeven voor een inzending op de app en elke dag één voor een commentaar op de blog. Aangenaam verrast was ik toen ik mijn naam vond op de lijst van de winnaars bij de commentaren. Inmiddels heb ik bijna honderd 3- zijdige tiles aangekregen: witte, renaissance, zwarte en voorgeprinte exemplaren.  De driehoekige vorm geeft aparte resultaten en je kan er toffe mozaïeken mee opbouwen. Hieronder zie je nog een een mozaiek van negen 3Z tiles.

Vooral in de winterperiode, hebben de zwarte tiles  een speciale charme, hieronder nog een klein voorbeeldje waarop eerst een vlekje bleekwater werd “gemorst.”

Daarna, als de tile goed droog is, heb ik er willekeurig wat aquarelverf op aangebracht en tenslotte met een zwarte, groene en witte (gel)pen afgewerkt.

Elke dag opnieuw:

Een kleine positieve gedachte in de morgen kan genoeg zijn om je hele dag te veranderen

Na al die eindejaarsdrukte en geknal van vuurwerk, besef ik hoeveel ik eigenlijk van de rust en de stilte hou: geniet mee van” the sound of silence,” gezongen door Simon en Garfunkel.