Kerstmis en Nieuwjaar liggen alweer een tijdje achter ons en stilaan beginnen we te verlangen naar een nieuwe lente. We zijn de winter beu. Zelf kijk ik altijd erg uit naar dat eerste terrasje, de eerste warme zonnestralen, het eerste frisse groen… en dan (meestal te vroeg) de dikke winterkleding opbergen… Nog even en we zijn weer zover. Intussen is het belangrijk om te blijven bewegen.  Elke dag een portie gymnastiek en een kleine wandeling  zorgen voor een beter humeur en een betere conditie. Daarna geeft een lekker warm kopje kruidenthee een extra boost.” Winterblues” hebben dikwijls te maken met te weinig  beweging en te weinig (zon)licht.

Met zijn tweeën gaat het bewegen dikwijls net ietsje makkelijker…(met een knipoog naar mijn vroegere buurvrouw Pascale en haar Caesar!)

Door kristal(len) voor het raam te hangen kan je meer licht en kleur in je huis brengen. De facet geslepen regenboogkristallen laten het zonlicht  door dat gebroken wordt en een mooi kleurenspectrum produceert. Dat heeft invloed op onze emoties en gevoel van welbehagen…Er komt altijd een glimlach op mijn gezicht  als ik,  dankzij het natuurlijke zonlicht, die prachtige pure kleuren in de woonkamer zie verschijnen.

Een spectaculair natuurfenomeen met de pure prismakleuren: regenboog-wolk boven Jamaica

Een minder spectaculaire maar toch vrolijke tile waar ik veel plezier aan heb beleefd:

Spoken, Courant, Printemps, Crazy Huggings, Tipple en Mashed

Januari is voorbijgevlogen. Het was  aangenaam om in mijn eigen rustig tempo de  videofimpjes van de 12 daagse Christmaschallenge nog eens opnieuw te bekijken en de nieuwe tangles en technieken uit te proberen.

De onderstaande tile heb ik gemaakt naar het voorbeeld van Rick en Maria dat getoond werd op het einde van deze video, op de zevende dag:

Zoals ik al meerdere malen geschreven heb, vind Ik het altijd prettig om  te tekenen op Prestrungtiles en vooral de tankleurige genieten mijn voorkeur. Betweed, zoals Maria aanhaalt in de bijhorende video, lijkt ingewikkeld op het eerste zicht maar  werkt in feite heel ontspannend als je de tangle éénmaal “beet hebt” en goed focust. Steeds opnieuw “een streepje” erbij en je tile voortdurend in een andere richting draaien… Het “doorgeweven” patroontje (Cogin) maakt het geheel een beetje specialer en om de cirkel mooi rond te maken, heb ik nog gekozen voor Bubbles. Daardoor lijkt het of er in 3 lagen getekend werd, wat altijd mooi is. Deze keer heb ik gewerkt met vrij dikke pennen (0,8mm) zwart, bruin en wit, iets wat ik af en toe ook graag doe. De afwerking werd gedaan met gewone kleurpotloden. Er zijn zoveel tangles die je kan “doorweven”, raadpleeg even een databank of je persoonlijke legende en je kan een prachtige tile maken.

Dankzij Rob, kan ik jullie dezelfde tile tonen in andere kleuren. Simpelweg op  het juiste knopje  duwen met Photoshop (Highlightfilter) en een heel andere tekening komt tevoorschijn. Voor mij is dat Chinees maar hij kan ermee toveren en daar ben ik natuurlijk heel blij mee:

Ook Paradox leent zich goed om andere patronen door te weven. Dat werd reeds vroeger “on-line” gedemonstreerd door Rick. In de “kitchen table tangles” liet hij toen zien hoe je Diva Dance doorheen RIck’s Paradox kunt “weven”. Ik heb hieronder een tile gemaakt met Pokeroot doorheen Rick’s Paradox en net zoals bij Betweed, zijn er veel opties om een uniek resultaat te bekomen. Gewoon al, door Rick’s Paradox in een andere richting te tekenen, krijg je al een heel andere uitzicht. Ik ben eerst begonnen met het tekenen van zes driehoekjes die samen een mooie zeshoek vormen waarin ik Pokeroot tekende met potlood. Daarna werd met de pen in ieder driehoekje Rick’s Paradox aangebracht en Pokeroot werd bijgewerkt. Dan volgde het kleuren. Vervolgens heb ik de tekening uitgeknipt, op zwart papier geplakt en nog enkele witte accenten aanbracht. Eigenlijk heel éénvoudig en voor iedereen haalbaar.

Aanstaande april  is het 40 jaar geleden dat ik Rob ontmoet heb. Beiden werden wij uitgenodigd op een opening van een nieuw cafeetje door een gemeenschappelijke vriend. Helaas hadden we de opening gemist omdat er bij beiden een foute datum in het hoofd zat en daarom een dag te laat arriveerden. Het was veel te vroeg natuurlijk, het café was verlaten, alleen Rob en ik zaten aan de bar. Ik “moest” wel met die man praten. Metéén hing er elektriciteit in de lucht en van het één kwam het ander… en nu veertig jaar en enkele kilo’s later zijn we nog steeds gelukkig met elkaar…

 

Chocolade hoort gewoon bij Valentijn, en niet alleen op die dag, het is (één van) onze kleine “quilty pleasures”, zowel van Rob als van mij.

Of wat vinden jullie van dit bijzonder appelgebakje, net als de kerstboom van december, op basis van bladerdeeg, klaar in een oogwenk, heel lekker als dessertje en het ziet er mooi en romantisch uit. Het lijkt zelfs op Helen Williams nieuwe tangle: Wrapped Rose ook gepubliceerd op Pattern-collections.com .

Van oudsher werd bij de Romeinen op 15 februari het vruchtbaarheidsfeest (Lupercalia) gevierd. Volgens het verhaal werden de namen van jonge ongetrouwde vrouwen in een kom gegooid. Ongetrouwde mannen mochten om beurt een naam trekken en werden daardoor elkaars partner. In 496 verbood paus Gelasius dit heidens feest en voerde rond die datum een nieuw christelijk feest in. 14 februari werd de naamdag van de “heilige” Valentijn. Er doen verschillende verhalen de ronde over het leven en dood van deze man.  Het is historisch niet bewezen welk verhaal het juiste is. Het meest bekende is dat hij een Romeinse priester zou zijn geweest die zijn geloof niet wilde opgeven. Kort voor zijn executie zou hij de blinde dochter van zijn cipier genezen hebben…

Ter ere van Valentijnsdag, die inmiddels als de dag van de verliefden wordt gezien, heb ik deze tekeningen gemaakt. Je herkent volgende tangles: Membranart, Diva Dance, Borbz en Popsicles. De afwerking werd gedaan met gewone kleurpotloden en een witte gelpen.

Voor het volgende voorbeeld, koos ik opnieuw  een grijze tile en  ben  begonnen met een bijzonder mooi patroontje dat ik recent gevonden heb : Hearts ’n Half.  Daarna kwam  Echoswirl, vervolgens  Barberpole, Beebug, Spoolies en Shattuck. De twee open hoekjes zijn gewoon zwart gemaakt en werden opgevuld met witte stippeltjes. Naast kleurpotloden heb ik veelvuldig gebruik gemaakt van mijn wit krijtpotlood en witte gelpen voor de “highlights”.

Als ik minder inspiratie heb,  dan kijk ik meestal  in mijn map met oudere tiles. Vanzelfsprekend vind ik niet alles even geweldig maar altijd vind ik toch een favorietje.  Ik neem dan die  “oude” tile  en  teken  ongeveer dezelfde compositie maar kies voor andere patronen. Dat was het geval voor bovenstaande tekening. Hieronder zie je mijn vroegere (witte) tile waarop ik mij dus opnieuw gebaseerd heb.

Toen koos ik  voor Twile, Pearly, Fandance, Shattuck, Bamboo, Naaki, Coil en Cogwheel. Er werd hoofdzakelijk getekend met wit en zwart, een klein tikkeltje blauw en  enkele accenten werden gelegd met een gouden gelpen.

Ook zonder “hartjes” kunnen er prachtige tekeningen gemaakt worden als een attentie. Een heel mooi voorbeeld hiervan vond ik het werk van Jennifer Sparrow. Ter gelegenheid van hun twintigste huwelijksverjaardag maakte ze voor haar man deze prachtige Opustile in pastelkleuren m.b.v. plamuurmes methode. De combinatie van Zentangle en Kalligrafie komt heel goed tot zijn recht in dit schitterend werk!

Heel lang geleden heb ik eens aan mijn man gevraagd: “welke totem zou je me geven als je dat zou moeten doen? ”  Hij zei dat hij meteen aan een otter dacht: goedaardig, nieuwsgierig en altijd bezig. Ik vond dat toen een mooi compliment, dat ik erg apprecieer, vandaar deze foto.

Alle volgers weten intussen dat ik erg veel van kleuren hou en ze daarom veelvuldig gebruik. Toch kan zwart/wit ook heel bijzonder zijn en ik sluit dan ook deze post graag af met  zo’n voorbeeldje. Op de onderstaande tile werd het originele patroontje Lee-Bee niet als tangle gebruikt maar  als kader. Voor de afwerking koos ik volgende tangles: Lenche, Bubbles, Fragment K14, Footlikes, Hollibaugh en Batumber.

Geniet je nog even mee van  prachtige Ierse stemmen, in een uniek kader?

Hier is “I will find you”, gebracht door Clannad. (liefdesthema uit de laatste der Mohikanen)

Nog even doorbijten: het is altijd het donkerst, net voor de zonsopgang!

“Keep on tangling” en tot een volgende keer!