Zoals beloofd, eerst een beetje meer over de unieke treintrajecten in Zwitserland. Al heel lang wilde ik dat een keer meemaken maar het werd steeds uitgesteld… En toen was het eindelijk zover…

De Berninaexpress  is geklasseerd door de Unesco als werelderfgoed en toont je op een heel comfortabele manier de mooiste landschappen van Zwitserland. Ik begon aan deze belevenis in het kleine authentieke dorpje Bergün ( Graubünden).

Aaaaah! Oooooh!

Een glimlach, een knipoog, een gesprekje… als je ervoor open staat, kun je, als je alleen op reis bent, veel mensen ontmoeten en leuke dingen beleven.  Iedereen aan boord genoot van die fantastische treinrit die ons via spectaculaire uitzichten naar het Italiaanse Tirano  bracht. Na een pauze van een paar uren reden we terug richting Zwitserland. Door de lange, strenge winter lag er nog veel sneeuw op de toppen maar de alpenweiden stonden al volop in bloei onder een stralende lentezon.

Tijdens mijn verblijf, zowel in Graubünden als in Wallis, ontdekte ik veel bekende “tangles” op de gevels van de huizen. Met wat opzoekwerk kan je ze zeker  benoemen:

 

 

Na een paar rustige dagen in dat  piepkleine dorpje vertrok ik met de Glacierexpress  naar Zermatt. Ook dit traject biedt adembenemende  zichten en verliep in een aangename sfeer. Deze kalmere periode ligt tussen de veel drukkere winter en zomerseizoenen en de prijzen zijn dan gunstiger. De treinen zijn nog  niet  volledig bezet, er is veel ruimte om te bewegen en ik vind het fijn om een babbeltje te maken  met  medereizigers die uit alle delen van de wereld komen.

 

 

Als je dan toch in Zermatt bent, is het absoluut een must om een rit te boeken op de steilste trein ter wereld die je naar Gornergrat brengt, gelegen op 3089 meter hoogte.  Als beloning krijg je een fantastisch uitzicht  op de Matterhorn en het omliggende massief. Dit was het absolute hoogtepunt en het doel van de reis.

Op de onderstaande foto zit de top van de Matterhorn net even verstopt achter de wolken maar dat was van korte duur, ik heb geluk gehad. Deze specifieke berg herken ik uit duizenden en ik ben blij en dankbaar dat ik hem nu eindelijk echt gezien heb. Hij overtrof al mijn verwachtingen!!!

Het was mogelijk om vanuit Luik in één trek naar Bergün te reizen maar dit leek voor mij te zwaar (wegens het lange zitten). Daarom koos ik zowel op de heen als terugreis voor een extra overnachting in Freiburg , de hoofdstad van het “zwarte woud” met een heel aantrekkelijke “Altstadt” en zeker ook een bezoek waard.

10 minuten voor de terugreis zou aangevat worden,  kwam er onverwachts een hindernis  op de rails in de omgeving van Freiburg waardoor alle treinen vertraging opliepen. Direct verschenen lange rijen nerveuze mensen aan de informatiebalies. De sporen en de verbindingen veranderden voortdurend.  Het was  goed opletten om op tijd op de juiste trein en het juiste spoor te zitten. Je voelde overal de spanning stijgen.  Ik hou sowieso niet van drukke plaatsen…en de temperaturen liepen die dag letterlijk heel hoog op.  Terug veilig thuiskomen gaf dan ook een aangenaam tevreden gevoel. Na een uitgebreid verhaal en een lange nachtrust begon ik de volgende dag vol nieuwe energie aan het vertrouwde leven van elke dag,  waarin tekenen een belangrijke rol  speelt…

Mijn eerste werk was een bijdrage  voor Annette’s 13 de mosaïcproject. Bij het samenvoegen van enkele tiles  ontdekte ik een leuke verrassing: onverwachts   ontstond spontaan één van mijn eigen patroontjes Tupi. Hieronder een exemplaar dat Annette mij stuurde. Bekijk je graag meerdere resultaten met al de deelnemers, klik even op deze link:

Later volgden alweer inzendingen voor Joey, Adele en Laura. Zoals ik al eerder schreef,  volg ik regelmatig deze  “challenges”. Door mee te doen leer je voortdurend nieuwe patronen kennen,  nieuwe combinaties en  composities maken, … Je techniek m.b.t.het verbinden van tangles,  schaduwen en kleuren  verbetert. Onderstaande tekeningen werden beiden getekend met behulp van hetzelfde sjabloon. De eerste tekening werd gemaakt in de periode toen ik pas begonnen was. De tweede tile is heel recent gemaakt.  Zou ik deze opdracht volgend jaar nog een keer doen, dan zou mijn tekening er weer helemaal anders uitzien. Dat vind ik leuk, je blijft niet stilstaan, er is altijd beweging.

 

 

Heb je soms  moeite met de keuze van je  tangles, surf dan eens een keer naar www.tanglepatterns.com of  Elatorium.  Deze sites hebben  geweldige databanken en bieden ook verschillende challenges aan die iedereen kan meedoen. Ook op Facebook kan je uitdagingen vinden maar je moet keuzes maken, alles volgen is onmogelijk.  Kies gewoon welke uitdaging je leuk vindt en ga er dan voor, al is het maar gewoon voor jezelf. M.b.t. de  kleuren blader ik af en toe door een tijdschrift en/of neem ik een kijkje op het Internet naar nieuwe kledingcollecties. Heel zeker vind je daar inspiratie om een mooi kleurenpalet samen te stellen.

Hieronder heb ik een bijdrage  van Margarete Gilge geplaatst die zij maakte voor één van Ela’s dagelijkse challenges. Het is een leuke compositie met  mooie variaties op Ilac, Egyp en Bunny Border, gemaakt op een prachtige pastelkleurige aquarelachtergrond.

Af en toe  kijk ik ook graag naar Zentangletekeningen op Pinterest  en mijn oog viel al verschillende keren op dit unieke  werk van een (voor mij) onbekende kunstenaar. Het doet me heel erg denken aan één van mijn eigen patronen waarop een variatie gemaakt is. Ik verklap niet welke, wat denken jullie?

Steeds meer mensen houden van tangelen en dagelijks zie je nieuwe patronen opduiken.  Ik geef graag toe dat ik ook regelmatig “op jacht” ga.  In de Art Nouveau en Art Deco heb ik vroeger al inspiratie gevonden voor het samenstellen van patronen.   Ook nu heb ik een  nieuwe tangle gevormd, gebaseerd  op onderstaande foto.

De hexagonvorm sprak mij direct aan als vertrekpunt, vandaar de naam  en na wat tekenwerk kwam ik op het volgende motief. Het is helemaal anders geworden  dan op de oorspronkelijke afbeelding. Heel belangrijk is om de kleine hexagons zo gelijk mogelijk  op dezelfde hoogte te tekenen. Daarna kan je ze gemakkelijk verbinden en wordt het heel éénvoudig om de (dubbele) ruitjes te vormen die je (eventeel) nog kunt opvullen. Onderaan zie je 3 variaties. Een andere optie is om Hexa doorzichtig te laten en er een andere tangle achter te tekenen. Op die manier creëer je meer diepte en dat is wat ik gedaan heb in een compositie van Hexa, Safflower, Dewd, Msst en Nik.

Hexa kan ook getekend wordt als een soort kader die je dan ook weer met verschillende tangles en/of fragmenten kunt vullen. Net als op bovenstaande Zendalatile werd er getekend op grijs papier met een zwarte pen en afgewerkt met een vleugje kleur(potloden) en het onafscheidelijke wit (gelpen en krijtpotlood). In mijn tegeltje gebruikte ik volgende patronen: Cheers, Olin, 2C Ribbon en het nieuwe patroontje LZ van Anita Westin :

En nog eentje om te eindigen. Een combinatie van Hexa, Tripple Tipple, Adalfa, Ditto, Blooming Butter, Msst, Golven en CO2.

Openstaan voor andere culturen kan soms heel verrijkend zijn. Sommige mensen hebben meer talent dan anderen om  gelukkig te zijn.  Tevreden mensen zijn oprecht, niet jaloers en willen anderen niet kwetsen of domineren. Ze zijn liever zichzelf en onvolmaakt dan op een ander te willen lijken. Ik bewonder die eigenschappen.

Geniet mee van de muziek, de kleurenpracht (met zelfs hier en daar zelfs een tangletje), het meeslepende ritme  en de opgewekte sfeer op deze vrolijke  videoclip van Sona Jobarteh uit Gambia:

Ik wens iedereen fijne zomerdagen toe,  het talent om je zorgen af en toe “los” te kunnen laten en op te gaan in het moment!