In de Ardennen (en ook in grote delen van Frankrijk) begint de maand mei met het aanbieden van meiklokjes. Overal langs de weg staan kleine kraampjes waar deze heerlijk ruikende boeketjes  voor een paar Euro’s verkocht worden. Elke man moet ze schenken aan zijn vrouw  als geluksbrenger voor het nieuwe seizoen. Een mooie traditie die trouw in ere gehouden wordt op deze nationale feestdag.

Een extra feestdag voor alle moeders, wordt op veel  plaatsen in de wereld ook in mei gevierd maar in België doen we dat toch meestal op 15 augustus.

Na een fris voorjaar is het echte lentegevoel toch plotseling daar met heerlijke zachte temperaturen die je naar buiten lokken om te genieten van al het moois dat de natuur ons gratis geeft:

Af en toe eens ontspannen genieten van een goed boek of inspiratie vinden in een tof tijdschrift kan ook zo’n deugd doen… Zo bladerde ik een tijdje geleden door het Nederlandse blad Happinez en ontdekte daarin een reportage over Andres Amador uit San Francisco. Hij maakt elke dag opnieuw prachtige kunstwerken op het strand tijdens de eb. Bij de eerste vloedgolf verdwijnen zijn zorgvuldig gemaakte tekeningen… Ik zou het spijtig vinden als zoiets moois dat je met veel liefde gemaakt hebt, zomaar verdwijnt. Toch begrijp ik de filosofie van Andres. Volgens hem verandert de natuur constant, niets blijft hetzelfde en zo wil hij dat ook tonen in zijn kunstwerken…

Voor meer informatie: Andresamadorarts.com

 

 

Ik heb speciaal deze foto’s gekozen omdat ik hier zoveel in herken. Andres “tekent”  Zentanglemotieven, heel zeker.  Hij maakt eerst schetsen die hij in gedachten vergroot en met een hark zorgvuldig aanbrengt in het zand. Hij is heel kieskeurig wat betreft de locaties want zijn werken zijn op hun mooist vanuit een zekere hoogte. Nooit moet Andres iets opruimen, morgen is er immers weer een nieuwe dag met nieuwe uitdagingen!

Deze foto’s inspireerden mij om een paar grotere tekeningen te maken op zandkleurig papier, sober, zonder toevoeging van kleuren, een beetje zoals Andres dat doet op de stranden van Californië…In onderstaande tekening kan je volgende patronen ontdekken: Hollibaugh, Hypnotic, Vivid, Quandary, N’Zeppel, Mumzy, en 5C Aura.

Hier zie je een combinatie van Vano, Phicops, O, Cruffle, Tangleflake 3, Tripoli en Emingle getekend in driehoekjes op één van de cirkels.

En nog een kleintje met patroontjes die mij doen denken aan dingen uit de zee: Ohana, Bunzo, Tipple (moet er altijd bij), Festune, Joki, Lollypops, Trumpits, Printemps en Fünf.

Op deze tile heb ik ook wat groen gebruikt om een beetje het effect te krijgen van wieren die je soms aantreft op de schelpen en stenen aan het strand.

Loslaten en opnieuw beginnen kunnen we ook in het dagelijks leven toepassen. Je kunt geen nieuw hoofdstuk in je leven beginnen als je steeds het vorige blijft herlezen.  Loslaten kan pijn doen maar krampachtig vasthouden nog meer….Daarom:

Laat komen dat  nieuwe seizoen, een nieuwe start, en  een nieuwe tangle van Maria Thomas: Spoken, hier getekend op een achtergrond van groene aquarelverf  in combinatie met Praa ( Simone Menzel’s nieuwe organische tangle) 5C Aura en Field of FLowers:

Onderstaande kleine ronde tile heb ik geknipt uit een stuk grijs karton waarop een variatie van Spoken getekend werd naast CO2, Dai Dai en Praa (variatie) en waarop ik enkele gedroogde Vergeet-me-nietjes geplakt heb: ze groeien nu met honderden tegelijk rondom ons huisje. Ik kon er niet aan weerstaan om er enkele te plukken.

 

Het is echt de moeite om eens een keer een tekening te maken in combinatie met andere materialen, zoals hier met de gedroogde “Vergeet-mij-nietjes”. De bloemen/plantjes 10 tal dagen laten drogen tussen oude kranten, een boek erop en daarna kan je ze op papier plakken ( met gewone Pritt)… en er omheen tangelen! Het is prettig om even bezig te zijn met iets heel kleins, zoals bijvoorbeeld de schoonheid van een éénvoudig gedroogd bloemetje…

Zoals gewoonlijk sluit ik graag af met een stukje muziek en een leuke quote van Bob Marley:

Een van de mooie dingen van muziek is dat als ze je raakt, je geen pijn voelt.

Tijdens mijn studie Portugees, heb ik het geluk gehad om met de hele klas een optreden bij te wonen  van Madredeus( zie in een vorige post) en van Sarah Tavares. Zowel op de Azoren waar wij verschillende jaren gewoond hebben als op de Kaapverdische eilanden waar Sarah van afkomstig is, wordt Portugees gesproken. Een moeilijke maar heel melodieuze taal. De altijd groene Azoren horen bij Europa en hebben vooral bizarre rotskusten.(vulkanische oorsprong)  De Kaapverdische eilanden liggen zuidelijker,  horen bij Afrika en het is er veel droger…met veel zand…

Laat ons even genieten van de vrolijke stem van Sarah Tavares en van stranden om bij weg te dromen….

 

Adeus!

 

 

Print Friendly, PDF & Email

CC BY-NC-SA 4.0 This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.

6 reacties

  1. 5
    Vanvinckenroye Lise says:

    Prachtig Ria, hoe jij de deuren opent naar een nieuwe horizon. Zentangle op het strand … ooit ga ik dat toch ook een keertje doen ergens in de natuur. Het lijkt me wonderbaar om dit te creëren, ook al is het tijdelijk. Alles verandert toch continu … ook ons leven hé 🙂 Meewaaien met die continuïteit is leven … ervaar ik !!!
    Bedankt voor de mooie boodschappen.
    Vele groetjes,
    Lise

    • 6
      Ria Matheussen says:

      Misschien lukt het wel eens een keer een tekening op een verlaten strand te maken, net als Andres dat doet, dat lijkt mij ook heel leuk…
      Inderdaad, alles verandert en het is de kunst om mee te bewegen, niet te blijven stilstaan, al zijn het maar heel kleine stapjes…
      Dank je wel voor de lieve commentaar Lise, dat doet me veel plezier.
      Hartelijke groeten en geniet van het mooie weer.

  2. 1
    maddy says:

    Het is weer volop genieten van wat je geschreven hebt.
    En die zandartiest! Zo sierlijk! Jij speelt hier mooi op in met jouw tiles.
    Hier bij ons (in Limburg) werd verleden zondag Moederdag gevierd. Was heerlijk zo met ons allen samen. De meiklokjes had ik ook op 1 mei gekregen, als plantjes in een pot. Kan ik achter een tijdje in volle grond zetten. Gedroogde vergeet-mij-nietjes zijn mooi. Heb ik wel al eens bij Jacqueline gedaan met hortensia’s.
    Mooie muziek, hou ik van. Sjiek Ria! Groetjes

    • 2
      Ria Matheussen says:

      Mooi he wat die Andres Amador doet. Het is puur Zentangletekenen maar dan in het groot.
      Ik wist niet dat ze Moederdag in mei vieren in Limburg. Bij ons in de Kempen is dat altijd op 15 augustus en wij doen dat ook. Dat aanbieden van die meiklokjes heb ik echt moeten opzoeken op het Internet. Dat heb ik pas hier ontdekt. In Vlaanderen heb ik het nooit gezien maar het is een mooie traditie. Ze ruiken trouwens fantastisch. Hortensia’s kun je inderdaad ook prachtig drogen en zelfs dan gewoon in een vaas zetten.
      Ik ben blij dat mijn posten je steeds kunnen bekoren het maakt het allemaal de moeite waard en ik ben blij met de commentaren, zowel op de Engelse als op de Nederlandstalige blogversie. Hartelijk dank Maddy en een fijn weekend.

      • 3
        Marianne says:

        Wat een leuke blog alweer, ik heb hem net met vertraging gelezen maar er weer even hard van genoten als altijd. Prachtig wat Andres doet, maar jij bent ook een echte artieste Ria, zij het op kleiner formaat. Wat een pareltjes zijn het weer geworden!!!

        Muguetjes … normaal mag ik er handenvol plukken bij de buurvrouw maar dit jaar was het echt triestig gesteld met de bloemetjes, ik heb er slechts enkele gezien. Jammer want ze geuren altijd zo heerlijk naast mijn laptop.

        Van je heerlijke muziek heb ik even liggen genieten al wiegend in mijn hangmat, oogjes dicht, de zon op mijn bleke snoet, hmmmmm …

        Groetjes en tot een volgend blogje Ria!

        • 4
          Ria Matheussen says:

          Dank je wel Marianne voor je mooie commentaar, het maakt me steeds blij positieve feedback te krijgen.
          Intussen, zie je steeds meer invloed van de Zentanglekunst opduiken. Overal ter wereld zijn mensen ermee bezig, en komen daardoor in contact met elkaar via het Internet. Het blijft me fascineren en daarom schrijf ik mijn blog ook telkens in het Engels. Mijn meeste volgers zitten in de Verenigde Staten, Duitsland en het verre Oosten. Helaas zal ik ook een beetje moeten dimmen want al dat zitten, zowel aan de tekentafel als voor de PC zijn niet ideaal voor mijn arthroseklachten.
          Gelukkig zitten we in het beste seizoen voor buitenactiviteiten: wij wandelen veel en ik ga heel regelmatig zwemmen maar ook ik heb een bleke snoet omdat ik niet graag in de volle zon zit. Op mijn leeftijd word je daar niet meer mooier van…
          Doordat wij enkele jaren op de Azoren gewoond hebben, ben ik wat meer vertrouwd geraakt met Portugese/Braziliaanse muziek. Er zitten echte pareltjes tussen en een optreden van zowel Madredeus als Sara Tavares konden me erg bekoren.Ik vind het leuk dat je er ook van kon genieten en dat is wat ik je nog wens: een mooie zondagnamiddag…
          Hartelijke groeten

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *