In de Ardennen (en ook in grote delen van Frankrijk) begint de maand mei met het aanbieden van meiklokjes. Overal langs de weg staan kleine kraampjes waar deze heerlijk ruikende boeketjes  voor een paar Euro’s verkocht worden. Elke man moet ze schenken aan zijn vrouw  als geluksbrenger voor het nieuwe seizoen. Een mooie traditie die trouw in ere gehouden wordt op deze nationale feestdag.

Een extra feestdag voor alle moeders, wordt op veel  plaatsen in de wereld ook in mei gevierd maar in België doen we dat toch meestal op 15 augustus.

Na een fris voorjaar is het echte lentegevoel toch plotseling daar met heerlijke zachte temperaturen die je naar buiten lokken om te genieten van al het moois dat de natuur ons gratis geeft:

Af en toe eens ontspannen genieten van een goed boek of inspiratie vinden in een tof tijdschrift kan ook zo’n deugd doen… Zo bladerde ik een tijdje geleden door het Nederlandse blad Happinez en ontdekte daarin een reportage over Andres Amador uit San Francisco. Hij maakt elke dag opnieuw prachtige kunstwerken op het strand tijdens de eb. Bij de eerste vloedgolf verdwijnen zijn zorgvuldig gemaakte tekeningen… Ik zou het spijtig vinden als zoiets moois dat je met veel liefde gemaakt hebt, zomaar verdwijnt. Toch begrijp ik de filosofie van Andres. Volgens hem verandert de natuur constant, niets blijft hetzelfde en zo wil hij dat ook tonen in zijn kunstwerken…

Voor meer informatie: Andresamadorarts.com

 

 

Ik heb speciaal deze foto’s gekozen omdat ik hier zoveel in herken. Andres “tekent”  Zentanglemotieven, heel zeker.  Hij maakt eerst schetsen die hij in gedachten vergroot en met een hark zorgvuldig aanbrengt in het zand. Hij is heel kieskeurig wat betreft de locaties want zijn werken zijn op hun mooist vanuit een zekere hoogte. Nooit moet Andres iets opruimen, morgen is er immers weer een nieuwe dag met nieuwe uitdagingen!

Deze foto’s inspireerden mij om een paar grotere tekeningen te maken op zandkleurig papier, sober, zonder toevoeging van kleuren, een beetje zoals Andres dat doet op de stranden van Californië…In onderstaande tekening kan je volgende patronen ontdekken: Hollibaugh, Hypnotic, Vivid, Quandary, N’Zeppel, Mumzy, en 5C Aura.

Hier zie je een combinatie van Vano, Phicops, O, Cruffle, Tangleflake 3, Tripoli en Emingle getekend in driehoekjes op één van de cirkels.

En nog een kleintje met patroontjes die mij doen denken aan dingen uit de zee: Ohana, Bunzo, Tipple (moet er altijd bij), Festune, Joki, Lollypops, Trumpits, Printemps en Fünf.

Op deze tile heb ik ook wat groen gebruikt om een beetje het effect te krijgen van wieren die je soms aantreft op de schelpen en stenen aan het strand.

Loslaten en opnieuw beginnen kunnen we ook in het dagelijks leven toepassen. Je kunt geen nieuw hoofdstuk in je leven beginnen als je steeds het vorige blijft herlezen.  Loslaten kan pijn doen maar krampachtig vasthouden nog meer….Daarom:

Laat komen dat  nieuwe seizoen, een nieuwe start, en  een nieuwe tangle van Maria Thomas: Spoken, hier getekend op een achtergrond van groene aquarelverf  in combinatie met Praa ( Simone Menzel’s nieuwe organische tangle) 5C Aura en Field of FLowers:

Onderstaande kleine ronde tile heb ik geknipt uit een stuk grijs karton waarop een variatie van Spoken getekend werd naast CO2, Dai Dai en Praa (variatie) en waarop ik enkele gedroogde Vergeet-me-nietjes geplakt heb: ze groeien nu met honderden tegelijk rondom ons huisje. Ik kon er niet aan weerstaan om er enkele te plukken.

 

Het is echt de moeite om eens een keer een tekening te maken in combinatie met andere materialen, zoals hier met de gedroogde “Vergeet-mij-nietjes”. De bloemen/plantjes 10 tal dagen laten drogen tussen oude kranten, een boek erop en daarna kan je ze op papier plakken ( met gewone Pritt)… en er omheen tangelen! Het is prettig om even bezig te zijn met iets heel kleins, zoals bijvoorbeeld de schoonheid van een éénvoudig gedroogd bloemetje…

Zoals gewoonlijk sluit ik graag af met een stukje muziek en een leuke quote van Bob Marley:

Een van de mooie dingen van muziek is dat als ze je raakt, je geen pijn voelt.

Tijdens mijn studie Portugees, heb ik het geluk gehad om met de hele klas een optreden bij te wonen  van Madredeus( zie in een vorige post) en van Sarah Tavares. Zowel op de Azoren waar wij verschillende jaren gewoond hebben als op de Kaapverdische eilanden waar Sarah van afkomstig is, wordt Portugees gesproken. Een moeilijke maar heel melodieuze taal. De altijd groene Azoren horen bij Europa en hebben vooral bizarre rotskusten.(vulkanische oorsprong)  De Kaapverdische eilanden liggen zuidelijker,  horen bij Afrika en het is er veel droger…met veel zand…

Laat ons even genieten van de vrolijke stem van Sarah Tavares en van stranden om bij weg te dromen….

 

Adeus!

 

 

CC BY-NC-SA 4.0 This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 4.0 International License.

2 reacties

  1. 1
    maddy says:

    Het is weer volop genieten van wat je geschreven hebt.
    En die zandartiest! Zo sierlijk! Jij speelt hier mooi op in met jouw tiles.
    Hier bij ons (in Limburg) werd verleden zondag Moederdag gevierd. Was heerlijk zo met ons allen samen. De meiklokjes had ik ook op 1 mei gekregen, als plantjes in een pot. Kan ik achter een tijdje in volle grond zetten. Gedroogde vergeet-mij-nietjes zijn mooi. Heb ik wel al eens bij Jacqueline gedaan met hortensia’s.
    Mooie muziek, hou ik van. Sjiek Ria! Groetjes

    • 2
      Ria Matheussen says:

      Mooi he wat die Andres Amador doet. Het is puur Zentangletekenen maar dan in het groot.
      Ik wist niet dat ze Moederdag in mei vieren in Limburg. Bij ons in de Kempen is dat altijd op 15 augustus en wij doen dat ook. Dat aanbieden van die meiklokjes heb ik echt moeten opzoeken op het Internet. Dat heb ik pas hier ontdekt. In Vlaanderen heb ik het nooit gezien maar het is een mooie traditie. Ze ruiken trouwens fantastisch. Hortensia’s kun je inderdaad ook prachtig drogen en zelfs dan gewoon in een vaas zetten.
      Ik ben blij dat mijn posten je steeds kunnen bekoren het maakt het allemaal de moeite waard en ik ben blij met de commentaren, zowel op de Engelse als op de Nederlandstalige blogversie. Hartelijk dank Maddy en een fijn weekend.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *